شک و تردید یاران امام زمانذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: یاران امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف)، شک و تردید، ظهور امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف).

پرسش: در بعضی روایات آمده است که برخی یاران امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) هنگام ظهور حضرت، به ایشان شک و تردید می‌ورزند. ضمن نقل آن روایات، تعداد آن افراد را بنویسید.

پاسخ: مسئله یاران امام مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) یک مسئله تشکیکی و متفاوت بوده و دست‌کم به دو قسمِ یاران واقعی و زبده‌های آزموده شده و یاران مدعی و مقدس‌مآبان کج‌اندیش منافق‌صفت تقسیم می‌شوند. اینان همانا خوارج مکتب مهدوی بوده که ریشه آنان به دست مهدی موعود خشکانده خواهد شد؛ و اما یاران حقیقی حضرت هیچ‌گاه در ایشان شک و تردیدی نداشته و ندارد و تردیدکنندگان قطعاً یار ایشان نبوده و اگر ظاهراً ابراز همکاری کنند، از روی نفاق است.


ویژگی یاران مهدی[ویرایش]

با استفاده از روایات ویژگی یاران مهدی موعود را می‌توان در سه محور اساسی برشمرد:
۱. قهرمانان تقوا و پاک‌دامنی و اخلاق و عبودیت. [۱] [۲]

۲. عاشقان حقیقی امام مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) و فرمان‌برداری محض از او. [۳] [۴] [۵]

۳. بی‌قراران ایثار و شهادت «فی سبیل الله». [۶]

۴. پهلوانان جسمی و نیرومندان عضلانی که اکثراً جوان‌اند. [۷] [۸] [۹] [۱۰] [۱۱] [۱۲] [۱۳] [۱۴]

دو دسته بودن یاران امام مهدی[ویرایش]

بی‌شک یاران زبده و سپاهیان حقیقی ارتش مهدی موعود (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) که در رأس آنان ۳۱۳ نفر [۱۵] از پیش‌قراولان توحید و عبودیت که هسته مرکزی این حرکت عظیم مهدوی را فرمان‌دهی می‌کنند، دارای ویژگی‌های فوق هستند. این افراد یاران حقیقی و منتظران خودساخته و یاوران درجه اول امام مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) بوده که لحظه‌ای به امام و راه او شک و تردید نخواهند داشت. البته خارج از این افراد، افرادی بددل، مقدس‌نماهای کج‌فهم و به ظاهر مسلمانانِ منافق با حضرت مخالفت می‌نمایند. این افراد که به ظاهر دغدغه عدالت داشته و مدعی یاران حضرت می‌باشند، در آزمایشی که حضرت از یاران خود به عمل آورده، [۱۶] مردود شده و ماهیت حقیقی خود را به نمایش می‌گذارند.

← حدیثی از امام باقر
امام باقر (علیه‌السلام) می‌فرماید: ... حضرت مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) به سوی کوفه رهسپار شده و در آن‌جا شانزده هزار نفر از فرقه بَتریّه (بتریّه (ابتریّه) از فرق زیدیه و پیروان حسن بن صالح بن حیّ و کثیرالنواء شاعر معروف‌اند که او را ابتر لقب داده بودند. ایشان از هواخواهان استوار علی (علیه‌السلام) بوده و می‌گفتند که مخالفان وی اهل دوزخ‌اند؛ لکن بیعت با ابوبکر و عمر را درست دانسته و درباره عثمان خاموش بودند. گروهی از آنان معتزلی، گروهی شافعی و گروهی مذهب شیعه را اختیار کرده بودند. (به این منبع رجوع شود: [۱۷]) [۱۸] مجهز به سلاح، در برابر حضرت می‌ایستند؛ آنان قاریان قرآن و دانشمندان دینی بوده که پیشانی‌های آنان از عبادت بسیار، پینه بسته، ‌چهره‌های‌شان در اثر شب‌ زنده‌داری زرد، و نفاق سراپای آنها را پوشانده است. آنان یک صدا فریاد می‌زنند: ‌ای فرزند فاطمه! از همان راه که آمدی بازگرد؛ زیرا به تو نیازی نداریم. حضرت همه را از دم تیغ می‌گذراند. [۱۹] [۲۰] [۲۱] [۲۲]

← حدیثی از امام صادق
فضیل می‌گوید، امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند: هنگامی که قائم ما قیام کند، بیش از آن‌چه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) از جاهلان دوران جاهلیت ناراحتی دید. از جاهلان رنج و ناراحتی خواهد دید پرسیدم: چگونه و چرا؟ فرمود: پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) در روزگاری مبعوث شد که مردم سنگ و چوب و بت‌های تراشیده شده را می‌پرستیدند، ولی قائم ما در روزگاری قیام می‌کند که با قرآن، علیه حضرت احتجاج می‌کنند و آیات را علیه او تأویل می‌برند. [۲۳] [۲۴] [۲۵]

← حدیثی دیگر
امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند: هنگامی که حضرت قائم (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) قیام کند گروهی از دین و ولایت خارج می‌شوند؛ در صورتی که پنداشته می‌شد که آنان از پیروان حضرت می‌باشند. همچنین افرادی ولایت حضرت را می‌پذیرند؛ درحالی‌که مانند آفتاب‌پرستان و ماه‌پرستان می‌باشند (منافق‌اند). [۲۶] [۲۷]

نتیجه بحث[ویرایش]

بنا بر این بیان می‌توان گفت: مسئله یاران امام مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) یک مسئله تشکیکی و متفاوت بوده و دست‌کم به دو قسمِ یاران واقعی و زبده‌های آزموده شده و یاران مدعی و مقدس‌مآبان کج‌اندیش منافق صفت تقسیم می‌شوند. اینان همانا خوارج مکتب مهدوی بوده که ریشه آنان به دست مهدی موعود خشکانده خواهد شد. (به این منبع رجوع شود: [۲۸]) و اما یاران حقیقی حضرت هیچ‌گاه در ایشان شک و تردیدی نداشته و ندارد و تردیدکنندگان قطعاً یار ایشان نبوده و اگر ظاهراً ابراز همکاری کنند، از روی نفاق است.

معرفی منابع[ویرایش]

۱. چشم‌اندازی به حکومت مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف)، نجم‌الدین طبسی، دفتر نشر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، ۱۳۸۰ ش.
۲. مهدی موعود، محمدباقر مجلسی، ترجمه حسن بن محمد ولی ارومیه‌ای، نشر مسجد مقدس جمکران، قم، چ۱، ۱۳۷۶، دو جلدی.

پانویس[ویرایش]
 
۱. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۸۶، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.    
۲. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۸، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.    
۳. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۸، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.
۴. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۱۰، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.
۵. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۴۱، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.
۶. محدث نوری، میرزاحسین، مستدرک الوسائل، ج۱۱، ص۱۱۴، مؤسسة آل‌البیت، ۱۴۰۸ق.    
۷. طوسی، محمد بن حسن، غیبة، ص۴۷۶، مؤسسه معارف اسلامی، ۱۴۱۱ق.    
۸. طوسی، محمد بن حسن، غیبة، ص۲۸۴، مؤسسه معارف اسلامی، ۱۴۱۱ق.
۹. نعمانی، محمد بن ابراهیم، غیبة، ص۳۱۵ - ۳۱۶، تهران، مکتب الصدوق، ۱۳۹۷ق.    
۱۰. نعمانی، محمد بن ابراهیم، غیبة، ص۳۱۵، تهران، مکتب الصدوق، ۱۳۹۷ق.
۱۱. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۱۷، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.    
۱۲. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۲۷، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.    
۱۳. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۳۴، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.    
۱۴. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۷۲، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.    
۱۵. شیخ صدوق، محمد بن علی، کمال‌الدین و تمام النعمة، ج۲، ص۶۵۴، قم، دارالکتب الاسلامیة، ۱۳۹۵ق.    
۱۶. مقدسی شافعی، یوسف بن یحیی، عقد الدرر فی اخبار المنتظر، ص۹۶، قاهره، نشر عالم الفکر.
۱۷. مشکور، ‌محمدجواد، فرهنگ فرق اسلامی، با مقدمه و توضیحات، کاظم مدیر شانه‌چی، نشر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی، چ۳، ۱۳۷۵ش.
۱۸. شهرستانی، عبدالکریم، الملل و النحل، ج۱، ص۱۶۱.    
۱۹. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۳۸، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.    
۲۰. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۸۲، ص۳۲۸، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.
۲۱. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۸۲، ص۵۹۸، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق.
۲۲. طوسی، محمد بن حسن، غیبة، ص۲۸۳، مؤسسه معارف اسلامی، ۱۴۱۱ق.
۲۳. نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ص۲۹۷، تهران، مکتب الصدوق، ۱۳۹۷ق.    
۲۴. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ج۵۲، ص۳۶۲.    
۲۵. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ج۵۲، ص۳۲۸.
۲۶. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ج۵۲، ص۳۶۴.    
۲۷. طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، ص۲۷۳، مؤسسه معارف اسلامی، ۱۴۱۱ق.
۲۸. مسعودی، علی بن حسین، مروج‌ الذهب، ج۲، ص۴۱۸، بیروت، دارالاندلس.


منبع[ویرایش]


سایت ‌اندیشه قم، برگرفته از مقاله «شک و تردید یاران امام زمان»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۸/۰۹/۰۵.    







جعبه‌ابزار