وجود مهدیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



كليد واژه: امام زمان ، مهدويت،قائم، حجت.
پرسش: اعتقاد به مهدویت مشترک اهل تشیع و تسنن است ،اما چگونه ثابت می‌کنید که حضرت حجت علیه‌السلام به دنیا آمده است؟
پاسخ: اگر خداوند حکیم در کلام وحی فرمود اعمال همه انسان‌ها و آثار آن اعمال تا قیامت و همه چیز را نزد « امام مبین » جمع می‌کنم و پیامبرش (ص) فرمود مصداق این آیه علی و اولاد او (علیهم السلام) هستند، پس حتماً باید این امام در تمامی زمان‌ها وجود داشته باشد.

«إِنَّا نَحْنُ نُحْیی الْمَوْتَی وَنَکْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَکُلَّ شَیءٍ أحْصَینَاهُ فِی إِمَامٍ مُبِینٍ؛
آری ماییم که مردگان را زنده می‌سازیم و آنچه را از پیش فرستاده‌اند با آثار(و اعمال)شان درج می‌کنیم و هر چیزی را نزد امام روشن برشمرده‌ایم».


مقدمه

[ویرایش]

شاید صرف «تولد یک شخص یا شخصیت»، موضوعی تاریخی باشد که آن وقت اقوال دانشمندان، مورخین و معاصرین که به لحاظ سند معتبر و به لحاظ نقل متواتر است، بهترین و محکم‌ترین دلیل تاریخی می‌باشد.
اما گاهی یک گزاره‌ی تاریخی به دین نیز مربوط می‌گردد که به غیر از اقوال مورخین، کلام وحی و اهل عصمت علیهم‌السلام مبین و مؤید آن است، مثل آن چه در تاریخ انبیای گذشته یا اصحاب کهف، یا قوم عاد و ثمود در قرآن کریم آمده است و یا بیاناتی از اهل عصمت (ع) نسبت به انبیایی که در قرآن نام‌شان نیامده است.
اما گاه یک گزاره‌ی تاریخی نقش مستقمی در چگونگی اعتقادات دارد، مثل آن که آیا حضرت مسیح (ع ) به صلیب کشیده شد یا خیر؟ پیامبر اکرم (ص) هجرت نمود یا خیر؟ آیا واقعه غدیر خم اتفاق افتاد یا خیر؟ آیا اشخاصی به اسم و رسم به امامت و ولایت و خلافت معرفی شده‌اند یا خیر؟ آیا امام زمان علیه‌السلام به دنیا آمده است یا خیر؟
در این مقال استدلال‌ها و استنتاج‌های عقلی و مباحث کلامی نیز به اقوال و مستندات اضافه می‌شود. ذیلاً به همه شاخص‌ها با بیان مثالی اشاره می‌شود:

وجود مهدي در قرآن

[ویرایش]

اگر خداوند حکیم در کلام وحی فرمود اعمال همه انسان‌ها و آثار آن اعمال تا قیامت و همه چیز را نزد « امام مبین » جمع می‌کنم و پیامبرش (ص) فرمود مصداق این آیه علی و اولاد او (علیهم السلام) هستند، پس حتماً باید این امام در تمامی زمان‌ها وجود داشته باشد.

«إِنَّا نَحْنُ نُحْیی الْمَوْتَی وَنَکْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَکُلَّ شَیءٍ أحْصَینَاهُ فِی إِمَامٍ مُبِینٍ؛
آری ماییم که مردگان را زنده می‌سازیم و آنچه را از پیش فرستاده‌اند با آثار(و اعمال)شان درج می‌کنیم و هر چیزی را نزد امام روشن برشمرده‌ایم».
یا اگر فرمود که در آخرت هر امتی را با امامش محشور می‌کنم، معلوم می‌شود که اولاً همگان از امامی حق یا باطل پیروی می‌کنند و ثانیاً محال است که امّتی بدون امام حق بماند:
«یوْمَ نَدْعُو کُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِی کِتَابَهُ بِیمِینِهِ فَأُوْلَئِکَ یقْرَؤُونَ کِتَابَهُمْ وَلاَ یظْلَمُونَ فَتِیلًا؛
(یاد کن) روزی را که هر گروهی را با پیشوایشان فرا می‌خوانیم پس هر کس کارنامه‌اش را به دست راستش دهند آنان کارنامه خود را می‌خوانند و به قدر نخک هسته خرمایی به آنها ستم نمی‌شود».
یا اگر فرمود در شب قدر ملائک و روح را نازل می‌کنم و در امر کلیه امور عالم هستی را ابلاغ می‌کنم، معلوم می‌شود باید مهبطی برای این نزول و دریافت اوامر و احکام الهی باشد که حتماً انسان کامل است.
«تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَةُ وَالرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کُلِّ أَمْرٍ؛
ترجمه:در آن (شب قدر) فرشتگان با روح به فرمان پروردگارشان برای هر کاری (که مقرر شده است) فرود آیند.

وجود مهدي در كلام رسول اكرم(ص)

[ویرایش]

وقتی پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: «وَمَنْ مَاتَ وَ لَم یَعرف امام زمانه مَاتَ مِیتَةً جَاهِلِیةً
[۵] صحيح مسلم ، مسلم النيسابوري ، ج۳ ، ص۱۴۷
[۶] السنن الكبرى ، البيهقي ، ج۸ ، ص۱۵۶
[۷] مجمع الزوائد ، ج۵ ،‌ ص۲۱۸
[۸] مشكاة المصابيح ، ج۲ ، ص۱۰۸۸.
[۹] سلسلة الأحاديث الصحيحة ، ج۲ ، ص۷۱۵
- هر کس امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است»، معلوم است که برای هر عصر و زمانی باید امامی باشد.

وجود مهدي در كلام علي(ع)

[ویرایش]

حضرت علی علیه‌السلام می‌فرمایند:
«اَللّهُمَ بَلی لاتَخْلُو الاَرْضُ مِنْ قائِمٍ لِلّه بِحُجَهٍ، اِمّا ظاهِراً مَشْهوراً وَ اِمّا خائِفاً مَغْمُوراً، لِئَلاً تَبْطُلَ حُجَجُ اللّهِ وَ بَیناتُهُ»؛
آری خداوندا! زمین هیچ گاه از حجت الهی خالی نیست که برای خدا با برهان روشنج قیام کند. آن حجت و امام یا ظاهر و مشهور و یا ترسان و مستور است.»

وجود مهدي از ديدگاه عقل و حکمت

[ویرایش]

محال است که خداوند علیم، حکیم و هادی، لحظه‌ای عالم خلقت را بدون خلیفه و انسان‌ محتاج و مختار را بدون هادی رها کند و سپس از آنها انتظار رشد نیز داشته باشد و مؤاخذه نماید. لذا امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند:
«اِنَّ اللّهَ لایخلِی اَرْضَهُ مَنْ حُجَّهِ طَرْفَهَ عَینٍ، اِمّا ظاهِرٌ وَ اِمّا باطِن؛
به درستی که خداوند متعال زمین را به اندازه‌ی یک چشم زدن از حجت خالی نمی‌گذارد، خواه ظاهر باشد یا پنهان.
و یا می‌فرمایند:«اگر مردم زمین تنها دو کس باشند یکی از آن دو امام است و فرمود:آخرین کسی که بمیرد امام خواهد بود تا کسی بر خدای عزوجل احتجاج نکند که او را بدون حجت واگذاشته است.»

وجود مهدي در منابع اهل سنت

[ویرایش]

پس از آیات و روایات و دلایل عقلی و حِکَمی بر ضرورت وجود انسان کامل در هر عصر و زمان که امام و پیشوای مردم باشد، نوبت به اقوال تاریخی می‌رسد.
بدیهی است که شیعه با توجه به اعتقاد راسخ به استمرار امامت در اهل بیت (ع) و دلایل و مستندات حدیثی و تاریخی هیچ شکی در این میلاد ندارد، لذا بهتر است فقط به چند نقل کوتاه از منابع اهل سنت اشاره گردد. البته نه منظور این نیست که الزاماً بیان آنها سند صحت است، بلکه برای آن که معلوم شود آنها نیز اذعان کرده‌اند، اما...:

← وجود مهدي از قول شیخ سلیمان قندوزی


شیخ سلیمان قندوزی گوید:«خبر معلوم و مسلّم، در نزد موثّقان، این است که ولادت قائم(ع)، در شب نیمه شعبان سال ۲۵۵ هجری قمری، در شهر سامرّا واقع شده است.»

← وجود مهدي از قول علی بن حسین مسعودی


علی بن حسین مسعودی (مورّخ شهیر اهل سنت ،) نوشته است:"در سال ۲۶۰ ابومحمد حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بی علی بن ابیطالب علیهم السلام، در زمان خلافت معتمد عباسی درگذشت. او به هنگام درگذشت، ۲۹ سال داشت، و او پدر مهدی منتظر است.
[۱۴] مروّج الذّهب"، مسعودی، ج۴، ص۱۹۹


← وجود مهدي از قول عبدالوهاب شعرانی


عبدالوهاب شعرانی به نقل از علمای به نام اهل تسنن می‌نویسید:« مهدی ، فرزند حسن عسکری است که در نیمه‌ی شعبان سال دویست و پنجاه و پنج ه. ق متولد شد و زنده باقی خواهد ماند تا با عیسی علیه السلام ظهور کند و اکنون که سال نهصد و پنجاه و هشت هجری است، هفتصد و سه سال از عمر شریف او می‌گذرد»
[۱۵] الیواقیت و الجواهر – در شرح آرای اکابر اهل تسنن


← وجود مهدي از قول سبط ابن جوزی حنفی


سبط ابن جوزی حنفی می‌نویسد:«حضرت حجّت مهدی، محمد بن حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی الرضا بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابیطالب است کنیه او ابوعبدالله و ابوالقاسم است و اوست حضرت حجت و صاحب الزمان و قائم منتظَر» سپس از عبدالله ابن عمر روایتی نقل می‌کند که از رسول گرامی اسلام که «در آخر الزمان مردی از فرزندان من قیام می‌کند که نامش همانند نام من و کنیه‌اش همانند کنیه من است و زمین را از عدل و داد پر می‌کند پس از آنکه از ظلم و جور پر شده است».
[۱۶] تذکرة الخواص، چاپ بیروت سال ۱۴۰۱ ه.ق ص ۳۲۵


پانویس

[ویرایش]
 
۱. یس(۳۶) آیه۱۲    
۲. یس(۳۶) آیه۱۲    
۳. اسراء(۱۷) آیه۷۱    
۴. قدر(۹۷) آیه ۴    
۵. صحيح مسلم ، مسلم النيسابوري ، ج۳ ، ص۱۴۷
۶. السنن الكبرى ، البيهقي ، ج۸ ، ص۱۵۶
۷. مجمع الزوائد ، ج۵ ،‌ ص۲۱۸
۸. مشكاة المصابيح ، ج۲ ، ص۱۰۸۸.
۹. سلسلة الأحاديث الصحيحة ، ج۲ ، ص۷۱۵
۱۰. نهج البلاغه، حکمت ۱۳۹    
۱۱. بحارالانوار،ج۴۸،ص۴۱    
۱۲. اصول کافی،ج۱، ص۱۷۹.    
۱۳. ینابیع المودّة، قندوزی، ج۳، ص۳۰۴.    
۱۴. مروّج الذّهب"، مسعودی، ج۴، ص۱۹۹
۱۵. الیواقیت و الجواهر – در شرح آرای اکابر اهل تسنن
۱۶. تذکرة الخواص، چاپ بیروت سال ۱۴۰۱ ه.ق ص ۳۲۵


منبع

[ویرایش]
سایت:ایکس-شبهه    






جعبه ابزار
جعبه‌ابزار