عرفهذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: عرفه، عرفات، ذی الحجه، امام حسین (ع).
پرسش: عرفه چه روزی است؟
پاسخ: روز نهم ذیحجه که «الحج عرفه» [۱] ساعاتی است که اگر حاجی در آن ساعات آن مکان را درک نکند، حج او تمام نیست و باید سال دیگر قضای آن را به جا آورد.


احترام به زمان و مکان[ویرایش]

احترام گذاشتن به زمان ها و مکانهای خاصی که به نوعی از قداست ویژه ای برخوردارند، به جهت اهمیت وقایع و حوادثی است که در آن رخ داده است و به نسبت آن حادثه مهم، ارجمند و ارزشمند است. مانند: میلاد حضرت مسیح، تولد حضرت رسول اکرم (ص)، میلاد حضرت سیّدالشهداء و.. همچنین مسجد الحرام؛ خانۀ خدا و زادگاه علی (ع) و مسجد النبی؛ مهبط وحی و نزول فرشتگان.

عرفات[ویرایش]

سرزمینی است که در آن گناه نشده و آنجا معبد تمام انبیاء، اولیاء، اوصیاء، متقین و اصفیاء بوده است. بیابانی صاف و هموار که تقریباً در ۲۴ کیلومتری (چهار فرسخی) شمال مکه و در دامنه کوهی به نام (جبل الرحمة) [۲] قرار گرفته است.

آداب روز عرفه[ویرایش]

کاروان عظیم حج بعد از ظهر از مکه مکرمه حرکت کرده در حالیکه سرها برهنه و تن‌ها از لباس‌هایی معمولی و همیشگی عاری گشته و هر یک دو قطعه پارچه سفید پوشیده با نظمی متین و و برنامه‌ای الهام بخش و آهنگی شورانگیز از نغمه آسمانی
«لبّیک اللهم لبّیک لبّیک لا شریک لک لبّیک انّ الحمد و النّعمة لک والملک لا شریک لک لبّیک»
این ذکر آسمانی تمام شهر مکه را فرا گرفته و حرکت می‌کنند و مقارن زوال ظهر روز نهم همه در صحرای عرفات جمع می‌شوند.
عرفات مکانی است که حضرت آدم (ع) اعتراف به گناه و تقصیر خود کرد و مورد مغفرت خداوند قرار گرفت. به همین جهت عرفات نامیده شد. [۳] تمام انبیاء و پیامبران در این مکان مشمول عنایت حق تعالی شده و اظهار بندگی نموده اند و همچنین امام حسین (ع) در حالیکه با جمعی از بستگان و یارانش به این مکان رسیدند، به درگاه خداوند تضرع و زاری نمودند و از جمله دعاهای مشهور این روز دعای حضرت سید الشهداء (ع) امام حسین (ع) است. بشر و بشیر پسران غالب اسدی روایت کرده‌اند که روز عرفه در عرفات در خدمت آن حضرت بودیم، پس از خیمه بیرون آمدند با گروهی از اهل بیت و فرزندان و شیعیان با نهایت تذلل و خشوع رو به سوی کعبه دعای عرفه را زمزمه فرمودند. [۴]

فضیلت روز عرفه[ویرایش]

روایت است که امام سجاد (ع) در روز عرفه صدای سائلی را شنید که از مردم سئوال می کرد، حضرت به او فرمود:
«وای بر تو! آیا در مثل چنین روزی از غیر خدا سئوال می‌کنی و حال آنکه در این روز برای بچه‌هائیکه در شکم مادرانند، امید سعادت و خوشبختی می‌رود» [۵]
درباره شب عرفه روایت شده است که دعای خیر در آن مستجاب و کسی که در آن به فرمانبرداری خداوند مشغول باشد، پاداش صد و هفتاد سال عبادت را خدای متعال به او عطا فرماید. زیارت امام حسین (ع) در این شب مستحب است. [۶] در روز عرفه رفتن به عرفات و یا کربلاء، بهترین مکانها برای استجابت دعا می‌باشد. اهمیت دعا در این روز به اندازه‌ای است که روزه این روز را برای کسی که روزه باعث ضعف او هنگام دعا شود، ممنوع کرده‌اند. پاداش زیارت امام حسین (ع) در روز عرفه به اندازه‌ای است که از امام صادق (ع) روایت شده:
«خداوند متعال قبل از اهل عرفات برای زائرین قبر حسینی (ع) جلوه کرده، نیازهای آنان را برآورده، گناهانشان را بخشیده و آنان را به خواسته‌هایشان می‌رساند و آنگاه نزد اهل عرفات آمده و با آنان نیز اینگونه رفتار می‌کند» [۷]
حجاج شامگاه روز عرفه و شب دهم ذی الحجه، پس از ادای فریضه مغرب کوچ می‌کنند.
«فَاِذا اَفَضْتُم مِن عَرَفاتٍ فَاذکُروا الله عِندَ المَشعَرِ الحَرامِ» (آیه ۱۹۸ بقره)
«پس هنگامی که از عرفات بازگشتید، در مشعر الحرام به ذکر خدا بپردازید» [۸]

اعمال شب و روز عرفه[ویرایش]

از لیالی متبرکه و شب مناجات با قاضی الحاجات، شب عرفه است. کسی که آن شب را با عبادت به سر آورد،اجر صد و هفتاد سال عبادت داشته و شب زیارتی امام حسین (ع) است که مقابل هزار حج و هزار عمره و هزار جهاد می باشد. و اگر کسی توفیق یابد که در این روز در تحت قبّه مقدسه آن حضرت باشد، ثوابش کمتر از کسی که در عرفات باشد، نخواهد بود. [۹]

پانویس[ویرایش]
 
۱. عماد زاده؛ حسین؛ دعای عرفه امام حسین (ع)، بی جا، بی تا، مکتب قرآن، اول، ص ۶.
۲. ضیاء آبادی، سید محمد؛ حج برنامه تکامل، دارالکتب الاسلامیه، بی جا، بی تا، ص ۲۲۳.
۳. ضیاء آبادی، سید محمد؛ حج برنامه تکامل، دارالکتب الاسلامیه، بی جا، بی تا، ص ۲۳۷.
۴. قمی، عباس؛ مفاتیح الجنان، ترجمه الهی قمشه‌ای، آیین دانش، چاپ ۱۱، ص ۴۵۶.
۵. عطائی اصفهانی، علی؛ اسرار حج، قم، مهر، ۱۳۶۴، ص۱۲۰.
۶. ملکی تبریزی؛ میرزا جواد، المراقبات، ترجمه ابراهیم محدث بندری ویگی، بی جا، انتشارات اخلاق، چاپ: اول، ۱۳۷۵، ص ۴۳۷.
۷. ملکی تبریزی؛ میرزا جواد، المراقبات، ترجمه ابراهیم محدث بندری ویگی، بی جا، انتشارات اخلاق، چاپ: اول، ۱۳۷۵، ص ۴۴۰.
۸. دوست محمدی، هادی؛ حج باشکوه ترین تجلی وحدت، بی جا، تبلیغات السلامی، چاپ اول، ۱۳۷۰، ص ۱۳۰.
۹. قمی، عباس؛ مفاتیح الجنان، ترجمه هادی اشرفی تبریزی، بی جا، آیین دانش، چاپ یازدهم، ص ۴۵۱.


منبع[ویرایش]

سایت پژوهه.    






جعبه‌ابزار