توحید در عبادتذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: عبادت، توحید، خدا، فروتنی، خضوع.

پرسش: توحید در عبادت چیست؟


تعریف عبادت[ویرایش]

عبادت، در لغت به معنای نرمش و فروتنی است (عَبَدَ در زبان عربی، دو ریشه دارد که گویا از نظر معنا، متضادند. یکی از این دو بر نرمی و خاک‌ساری و کُرنش و پرستش، و دیگری بر شدّت و تندی و قوّت و صلابت، دلالت می‌کند.) و عبادت خدا، به معنای فروتنی و خضوع انسان در برابر اوست.

توحید در قرآن و حدیث[ویرایش]

توحید در عبادت، در قرآن و احادیث اسلامی، در دو معنا به کار می‌رود:

← اطاعت انسان از خدای یگانه
۱. اطاعت انسان از خدای یگانه و ترک پرستش غیر او، مانند:
«وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولًا أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ وَ اجْتَنِبُواْ الطَّاغُوتَ؛ [۱] و در هر امّتی فرستاده‌ای برانگیختیم که: خدا را بپرستید و از طاغوت بپرهیزید».
و نیز:
«وَ الَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَن يَعْبُدُوهَا وَ أَنَابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَى فَبَشِّرْ عِبَادِ؛ [۲] و مژده باد آنان را که از پرستش طاغوت، پرهیز کردند و به سوی خدا باز گشتند».
این معنا از توحید در عبادت، همان توحید در اطاعت است.

← خالص کردن انگیزه
۲. خالص کردن انگیزه در پرستش خدای یگانه:
البته لازمه توحید در اطاعت، توحید در عبادت نیز هست؛ زیرا اطاعت از اوامر الهی به‌طور مطلق، مستلزم اخلاص و پاک‌سازی انگیزه است؛ امّا به دلیل اهمّیت این موضوع و نیز اهمّیت مسئله اخلاص در عبادت و مراتب اخلاص، عنوان مستقلی به آن، اختصاص یافته است.

بالاترین مراتب توحید[ویرایش]

بالاترین مراتب اخلاص و یا توحید در عبادت، آن است که انسان در عبادت و اطاعت، از خداوند متعال، مزد طلب نکند؛ بلکه عشق و محبّت خدا، او را به اطاعت از او وادار نماید، چنان که امام صادق (علیه‌السّلام) می‌فرماید:
«العبادة ثلاثة : قوم عبدوا الله عز وجل خوفا فتلك عبادة العبيد ، وقوم عبدوا الله تبارك وتعالى طلب الثواب فتلك عبادة الأجراء ، وقوم عبدوا الله عز وجل حبا له فتلك عبادة الأحرار ، وهي أفضل العبادة؛ [۳] مردم، خدای (عزّوجلّ) را به سه گونه عبادت می‌کنند: گروهی از سرِ رغبت به پاداش خداوند، او را عبادت می‌نمایند که این، عبادت حریصان و همان طمع است. گروهی دیگر، او را از سرِ بیم از آتش عبادت می‌کنند که این، عبادت بردگان و همان ترس است. امّا من، از سرِ محبّت به او عبادتش می‌کنم که این، عبادت بزرگ‌مَنشان و این، همان آسودگی است.»

پانویس[ویرایش]
 
۱. نحل/سوره۱۶، آیه۳۶.    
۲. زمر/سوره۳۹، آیه۱۷.    
۳. حرّ عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج۱، ص۶۲.    


منبع[ویرایش]

حدیث‌نت، برگرفته از مقاله «توحید در عبادت» تاریخ بازیابی۱۳۹۷/۳/۷.    


رده‌های این صفحه : مقالات حدیث‌نت




جعبه‌ابزار