وضوذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: وضو، پاکان، مقام عصمت، اهل‌ بیت علیهم‌السلام، آیات قرآن، آلودگی ظاهری، آلودگی باطنی، گناه.

پرسش: به کدام آیه قرآن استناد می‌شود که بدون وضو نباید به آیات قرآن دست بزنیم؟

پاسخ:



آیه ۷۹ سوره واقعه[ویرایش]

خداوند در بخشی از توصیفات خود از کتاب آسمانی قرآن چنین فرموده: «لا یَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ»؛ [۱] و جز پاکان نمی‌توانند به آن دست بزنند. از این آیه دو معنا و دو تفسیر برداشت می‌شود که هر دو صحیح است:

تفاسیر درباره «لا یمسه»[ویرایش]


← مقام عصمت اهل‌ بیت
فعل «لا یَمَسُّهُ» که به‌صورت معنای خبری است، به همان معنای خبری ترجمه و تفسیر کنیم؛ در این صورت، اشاره به مقام عصمت اهل‌ بیت علیهم‌السلام خواهد داشت. البته این آیه، افراد دیگری همچون فرشتگان و کسانی که جان خود را از آلودگی گناهان پاک کرده‌اند، نیز شامل می‌شود [۲] که این پاکیزگان به باطن قرآن راه خواهند یافت.

← نهی از دست زدن بدون وضو به قرآن
«لا یَمَسُّهُ» به معنای انشایی باشد؛ یعنی به معنای نهی از مس، ترجمه و تفسیر شود. طبق این معنا، دست زدن بدون وضو به آیات قرآن، نهی شده است؛ یعنی فقط کسانی که از آلودگی‌های ظاهری و باطنی پاک هستند، می‌توانند آن‌ را مسح کنند. این نظر هم مورد تأیید فقه شیعه و مذاهب مالکی، شافعی و ابوحنیفه است. [۳]


پانویس[ویرایش]
 
۱. واقعه (۵۶)، آیه ۷۹.    
۲. طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۱۹، ص ۱۳۷، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۴۱۷ق.    
۳. فاضل مقداد، جمال الدین، کنز العرفان فی فقه القرآن، تحقیق، قاضی، سید محمد، ج ۱، ص ۳۵، مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، چاپ اول، ۱۴۱۹ق.


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست.    



جعبه‌ابزار