نوحذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: حضرت نوح (علیه‌السلام)، قوم نوح، توحید، نبوت، شیخ الانبیا.

پرسش: شخصیت حضرت نوح (علیه‌السلام) را معرفی کنید.

پاسخ: حضرت نوح (علیه‌السلام) متولد ۱۶۴۲ سال پس از هبوط حضرت آدم (علیه‌السلام) بوده است. در سن ۴۰۰ سالگی به ‌نبوت مبعوث شده است. ایشان مردی خردمند، فصیح و بلیغ بود، که از عقلی سرشار و صبری بسیار برخوردار، و در مناظرات و احتجاجات و برهان و جدل، قوی و بصیر و مطلع بود.


معرفی حضرت نوح[ویرایش]

عبدالجبار یا عبدالغفار، ملقب به ‌نوح، فرزند لمک ‌بن متوشلخ و مادرش «قینوش» دختر راکیل است.

علت ملقب شدن به نوح[ویرایش]

گفته‌اند علت ملقب شدن او به «نوح» این بوده که برای گناه امت خود نوحه می‌کرد یا مقصود از نوحه‌گری، دعوت قومش به ‌توحید بود.

ولادت[ویرایش]

گفته شده است که وی متولد ۱۶۴۲ سال پس از هبوط حضرت آدم (علیه‌السلام) بوده است.

مقام نبوت[ویرایش]

و در سن ۴۰۰ سالگی به ‌نبوت مبعوث شده است.

دعوت قوم به توحید[ویرایش]

۹۵۰ سال مردم را به‌ خداپرستی و توحید دعوت نمود که حاصل این تلاش، مؤمن شدن ۴۰ مرد و ۴۰ زن در برابر خداوند بود، در حدود همین سال مسئله نزول عذاب و طوفان بر قومش اتفاق ‌افتاد. وی پس از طوفان ۳۵۰ سال عمر کرد.

وفات[ویرایش]

در حدود ۱۲۹۰ سالگی رحلت نمود که در نجف اشرف فعلی مدفون گردید.

فرزندان[ویرایش]

وی در سن ۵۰۰ سالگی دارای سه فرزند پسر به‌ نام‌های «سام، حام و یافث» بود.

القاب[ویرایش]

از جمله القاب او، شیخ ‌الانبیا است؛ زیرا پس از آدم هیچ پیامبری به‌ قدر او عمر نکرد.

صاحب شریعت[ویرایش]

حضرت نوح، اولین پیامبر اولواالعزم و صاحب شریعت است.

ویژگی‌ها[ویرایش]

در وصف حضرت نوح گفته‌اند: مردی خردمند، فصیح و بلیغ بود، که از عقلی سرشار و صبری بسیار برخوردار، و در مناظرات و احتجاجات و برهان و جدل، قوی و بصیر و مطلع بود. نوح با کمال بردباری و تحمل، به ‌راه‌نمایی قوم خود همت گماشت، سخنان شیرین و بیانات دل‌نشین خود را به ‌کار می‌برد، امیدوار بود و یأس و نومیدی را در حریم دل خود راه نمی‌داد، و با بهترین فنون دعوت، در راه تبلیغ رسالت کوشید. شب و روز، گاه و بیگاه، در آشکار و نهان آن قوم را دعوت کرد. توجه آن‌ها را به ‌اسرار جهان و شگفتی‌های آفرینش معطوف نمود؛ اما قوم او در مجادله، راه لجاج و عناد را پیمودند و سفسطه را از حد گذراندند؛ ازاین‌رو باطل را بر حق و هلاکت را بر نجات ترجیح دادند، و کارشان به ‌جایی رسید که ‌حضرت با آن عظمت روحی و روانی که داشت، کاسه صبرش لبریز شد و دست استغاثه به ‌سوی خداوند بلند کرد و فرمود: «خداوندا! این‌ها دعوت مرا نمی‌پذیرند» و خداوند ضمن تأیید گفته نوح، وی را از ایمان آوردن آن قوم مأیوس کرد و فرمود: «جز آن‌ها که [تاکنون] ایمان آورده‌اند، دیگر هیچ‌کس از قوم تو ایمان نخواهد آورد!». [۱] [۲]

پانویس[ویرایش]
 
۱. هود/سوره۱۱، آیه۳۶.    
۲. ارشادی، عین الله، کتاب «سیمای الگویی پیامبران در قرآن کریم»، کتاب‌خانه سایت تبیان.


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست، برگرفته از مقاله «حضرت نوح (علیه‌السلام)»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۰۴/۲۵.    



جعبه‌ابزار