فحشاءذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: فحشا، اشاعه فحشا.

پرسش: منظور از «اشاعة فحشاء» که در قرآن بیان شده چیست؟ آیا این همه «فحشاء» که در جامعه اتفاق افتاده، همان است که قرآن می‌گوید، از قبیل: غیبت، تهمت، افتراء، بدگویی‌ها و..؟

پاسخ: نشر دادن زشتی را اشاعه فحشاء گویند. در قرآن کریم، دوست‌داران اشاعه فحشا در میان مؤمنان به عذاب دردناک الهی تهدید شده‌اند.


آیه ۱۹ سوره نور[ویرایش]


قرآن کریم می‌فرماید: «إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ»؛ [۱]کسانی که دوست دارند زشتی‌ها در میان مردم با ایمان شیوع یابد، عذاب دردناکی برای آن‌ها در دنیا و آخرت است.

معنای فحشاء[ویرایش]

کلمة «فحش» و «فحشاء» و «فاحشه» به معنای هرگونه رفتار و گفتاری است که زشتی آن بزرگ باشد؛ [۲]

فحشا در قرآن[ویرایش]

ولی در قرآن کریم، کلمه «فاحشه» یا «فحشا» غالباً در موارد انحرافات جنسی و آلودگی ناموسی به کار رفته است و گاهی نیز در معنای وسیع نیز استعمال شده است؛ چنان‌که خداوند می‌فرماید: «وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ»؛ [۳] کسانی که از گناهان بزرگ و از اعمال زشت و قبیح اجتناب می‌کنند.
منظور قرآن از «اشاعه فحشا» هرگونه رفتار و گفتاری است که زشتی آن بزرگ باشد و اشاعه فحشاء منحصر در تهمت، دروغ، غیبت، افترا، بدگویی و.. نیست؛ بلکه این موارد و تمام موارد زشت و گناه‌آلود از مصادیق اشاعه فحشاء می‌باشند و هرگونه کمک به ترویج و توسعه زشتی و گناه نیز محکوم و گناه است. قرآن کریم این عمل را در آیه مذکور محکوم و ممنوع کرده است و به مروّجان و اشاعه‌دهندگان فحشاء، وعده عذاب دردناک در دنیا و آخرت داده شده است. [۴]

عذاب دنیا[ویرایش]

منظور از عذاب دردناک در دنیا ممکن است همان حدود، تعزیرات شرعیه و عکس‌العمل‌های اجتماعی و آثار شوم فردی آن‌ها باشد که در دنیا دامن‌گیر مرتکبین این اعمال شود.

عذاب آخرت[ویرایش]

و عذاب دردناک قیامت نیز دوری از رحمت خدا و خشم و غضب الهی و آتش دوزخ است.

اشاعه فحشاء[ویرایش]

حضرت موسی بن جعفر - علیه السلام- می‌فرماید: «گوش و چشم خود را در مقابل برادر مسلمانت تکذیب کن، حتی اگر پنجاه نفر سوگند خوردند که او کاری کرده و او بگوید نکرده‌ام از او بپذیر و از آنها نپذیر، هرگز چیزی که مایة عیب و ننگ او است و شخصیتش را از میان می‌برد در جامعه پخش مکن که از آن‌ها خواهی بود که خداوند دربارة آن‌ها فرموده: «کسانی که دوست می‌دارند زشتی‌ها در میان مؤمنان پخش شود عذاب دردناکی در دنیا و آخرت دارند.» [۵]

منابع[ویرایش]

۱. محسن قرائتی، گناه‌شناسی، تهران، انتشارات پیام آزادی.
۲. ابوطالب تجلیل، ارزش و ضد ارزش در قرآن، قم، انتشارات اسلامی وابسته به جامعة مدرسین حوزه.
۳. محمدتقی مصباح یزدی، اخلاق در قرآن، در سه مجلد، قم انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
۴. دکتر عباس طاهر، گناه از نگاه قرآن، ترجمة حمید رضا آژیر، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی.

پانویس[ویرایش]
 
۱. نور/سوره۲۴، آیه۱۹.    
۲. راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، بیجا، دارالکاتب العربی، ص۶۲۶.    
۳. شوری/سوره۴۲، ایه۳۷.    
۴. طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان، ج۱۵، ص۹۳.    
۵. عروسی حویزی، علی بن جمعه، نور الثقلین، ج۳، ص۵۸۲.    


منبع[ویرایش]

سایت ‌اندیشه قم، برگرفته از مقاله «فحشا»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۰۹/۲۴.    






جعبه‌ابزار