عزیزذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: قرآن، حدیث، صفات خداوند.

پرسش: عزیز را به عنوان یکی از صفات خداوند، با توجه به لغت، قرآن و حدیث توضیح دهید؟


واژه‌شناسی[ویرایش]

صفت «عزیز»، فعیل به معنای فاعل از مادّه «عزز» است و بر شدّت و قوّت و آنچه همانند چیرگی و قهر است، دلالت دارد. در نام‌های خدای متعال، عزیز، یعنی چیره نیرومندی که مغلوب نمی‌شود.

عزیز در قرآن و حدیث[ویرایش]

در قرآن کریم، صفت «عزیز»، در کنار صفت «حکیم»، ۴۷ بار و در کنار صفت «رحیم»، سیزده بار و با صفت «علیم»، شش بار و با صفت «قوی»، هفت بار و با صفت «ذو انتقام»، چهار بار و با صفت «غفّار»، سه بار و با صفت «حمید»، سه بار و با صفت «غفور»، دو بار و با هر یک از صفات «وهّاب» و «مقتدر»، یک بار به‌کار رفته است و یک بار هم به این شکل آمده است: «فرمان روای بسیار پاک، سلام، ایمنی بخش، نگاهبان، عزیز و چیره».
از منظر آیات و احادیث، عزّت، یکسره از آنِ خداست و عزّت مطلق، منحصر در اوست؛ زیرا هر عزیزی جز او ذلیل است.

منبع[ویرایش]

حدیث‌نت، برگرفته از مقاله «عزیز» تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۳/۹.    



جعبه‌ابزار