صهیب رومیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: صهیب بن سنان (صهیب رومی)، اهل بیت علیهم‌السلام، امامت، حضرت علی علیه‌السلام.
پرسش: صهیب رومی کی بود؟ آیا محب اهل بیت ـ علیهم‌السلام ـ است؟ آیا وی امامت حضرت علی علیه‌السلام را قبول کرد؟
پاسخ:


صهیب بن سنان[ویرایش]

صهیب بن سنان در اصل اهل عراق و از ساکنان کنار دجله نزدیک موصل است، پدر و عمویش از فرمانداران کسری بر سرزمین أبلّه بودند، در یکی از جنگ‌های روم و ایران صهیب اسیر رومیان گردید. او را به روم بردند و در آنجا بزرگ شد، از این جهت به او صهیب رومی می‌گویند و به همین جهت در زبان لکنت داشت؛ نه عرب بود و نه اروپایی، بعضی از افراد قبیله کلب او را با جمعی از بردگان از روم خریداری کردند و در مکه به عبدالله جدعان فروختند، عبدالله او را آزاد ساخت. [۱] [۲]

مسلمان شدن صهیب و عمار[ویرایش]

صهیب و عمار یاسر پس از سی و چند نفر مسلمان شدند. در یکی از روزهایی که پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ با جمعی از مسلمانان در خانه ارقم پنهان بودند، عمار یاسر جلو خانه ارقم منتظر اجازه بود که صهیب هم رسید، عمار پرسید: برای چه به این‌جا آمدی؟ صهیب گفت: تو برای چه آمده‌ای؟ عمار گفت: آمده‌ام تا خدمت رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله رسیده و گفتارش را بشنوم، صهیب گفت: مقصود من هم همین است. هر دو وارد شدند. پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ اسلام را به آنها پیشنهاد کرد و آن دو مسلمان شدند. [۳]

شجاعت صهیب[ویرایش]

پس از هجرت پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ به مدینه، صهیب هم به قصد مدینه حرکت کرد. کفار قریش به تعقیب او برخاستند. صهیب که مردی شجاع و نیرومند بود، تیری به چله کمان نهاد و گفت: همه مرا می‌شناسید، در تیراندازی مهارت کامل دارم؛ چنان‌چه از من دست نکشید، آخرین تیری که در ترکشم هست به کار برده، سپس با شمشیر با شما می‌جنگم؛ علاوه من برای شما سودی ندارم. محل اموالم را به شما نشان می‌دهم تا آنها را تصرف کنید و از من دست بکشید. آنها به این معامله راضی شدند و برگشتند، او هم به راه خود ادامه داد تا در قبا خود را به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله رسانید. [۴]

حضور در جنگ[ویرایش]

صهیب در بدر، احد، خندق و سایر جنگ‌ها شرکت داشت. [۵]

علاقه‌مندی به عمر[ویرایش]

صهیب علاقه خاصی به خلیفه دوم عمر داشت؛ در برخی کتاب‌های تاریخی آمده که صهیب در هنگام بستری بودن خلیفه دوم، در اثر ضربت خوردن، برای او گریه و ندبه می‌کرد و پس از مرگ عمر بر جنازه او نماز خواند؛ چنان‌که خلیفه دوم هم به او علاقه داشت و در ایامی که در بستر افتاده بود، دستور داد صهیب با مردم نماز بخواند، او با این دستور تا پس از خاتمه یافتن کار شورای خلافت برای مردم امامت می‌کرد. [۶]

صهیب و اهل بیت[ویرایش]

در هر صورت در متون روایی و تاریخی مطلبی که دلالت کند بر این‌که وی امامت حضرت علی ـ علیه‌السلام ـ را قبول داشته یا ارتباط با اهل بیت داشته است، یافت نشد؛ بلکه بر‌اساس پاره‌ای از روایات، صهیب به جهت برخی اعمال ناپسند مورد سرزنش اهل بیت علیهم‌السلام قرار گرفته است. [۷]
صهیب در ماه شوال ۳۸ در هفتاد سالگی در مدینه از دنیا رفت و در بقیع مدفون گشت. [۸] [۹]

پانویس[ویرایش]
 
۱. ابن اثیر، عزالدین، اسدالغابة فی معرفة الصحابة، ج ۲، ص ۴۱۸، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۹ / ۱۹۸۹.    
۲. عالمی دامغانی، محمدعلی، پیغمبر و یاران، ج ۴، صص ۲۹ و ۳۰، انتشارات بصیرتی، ۱۳۸۶، قم، خیابان ارم.
۳. ابن عبدالبر، ابوعمر یوسف، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج ۲، ص ۷۲۸، تحقیق علی محمد البجاوی، بیروت، دارالجیل، ط اولی، ۱۴۱۲ / ۱۹۹۲.    
۴. ابن عبدالبر، ابوعمر یوسف، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج ۲، ص ۷۳۲، تحقیق علی محمد البجاوی، بیروت، دارالجیل، ط اولی، ۱۴۱۲ / ۱۹۹۲.    
۵. ابن سعد، محمد بن سعد، (م ۲۳۰)، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۱۷۲، تحقیق محمد عبدالقادر عطاء، بیروت، دارالکتب العلمیه، ط اولی، ۱۴۱۰ / ۱۹۹۰.    
۶. ابن سعد، محمد بن سعد، (م ۲۳۰)، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۱۷۳، تحقیق محمد عبدالقادر عطاء، بیروت، دارالکتب العلمیه، ط اولی، ۱۴۱۰ / ۱۹۹۰.    
۷. مجلسی، بحارالانوار، ج ۲۲، ص ۱۴۲، مؤسسه الوفاء بیروت، ۱۴۰۴.    
۸. ابن سعد، محمد بن سعد، (م ۲۳۰)، الطبقات الکبری، ج ۳، ص ۱۷۳، تحقیق محمد عبدالقادر عطاء، بیروت، دارالکتب العلمیه، ط اولی، ۱۴۱۰ / ۱۹۹۰.    
۹. ابن عبدالبر، ابوعمر یوسف، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج ۲، ص ۷۳۳، تحقیق علی محمد البجاوی، بیروت، دارالجیل، ط اولی، ۱۴۱۲ / ۱۹۹۲؛ بنابر قولی او در ۹۰ سالگی از دنیا رفت.    


منبع[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست.    


رده‌های این صفحه : رجال | صحابه




جعبه‌ابزار