سیف الاسلامذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: سیف الاسلام، طلحه و زبیر، سیف الله.
پرسش: چرا پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ لقب سیف الاسلام را به طلحه و زبیر نسبت داده است؟ آیا این کار موجب گمراهی مردم در مورد حقانیت علی علیه‌السلام نشده است؟
پاسخ:


سیف الاسلام در منابع تاریخی[ویرایش]

در هیچ‌یک از کتب معتبر تاریخی، مطلبی به این عنوان که پیامبر عظیم الشان اسلام ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ لقب سیف الاسلام را به طلحه و زبیر داده باشند، ثبت نشده است.

لقب سیف الله[ویرایش]

چیزی که در تاریخ به ثبت رسیده لقب سیف الله (شمشیر خدا) است که به خالد بن ولید نسبت داده شده است. برخی گفته‌اند این لقب را پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ به او داده؛ ولی ظاهراً در دوره خلافت ابوبکر و عمر چنین لقبی به خالد داده شده است. [۱] [۲]

نکاتی درباره طلحه و زبیر[ویرایش]

درباره طلحه و زبیر باید به چند نکته توجه داشت:

أ. طلحه و زبیر در زمان رسول گرامی اسلام[ویرایش]

در کتب تاریخی و روایی درباره طلحه و زبیر، فضائلی نقل شده است که همه آنها مربوط به دوران حیات پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله است؛ مثل این‌که:

← اول
نقل می‌کنند پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ می‌فرموده است: هرکس می‌خواهد به مردی بنگرد که به عهد خود وفا کرده است، به طلحه بنگرد.
حصین می‌گوید: طلحه در جنگ احد چنان از پیامبر دفاع کرد که مجروح و زخمی شد. [۳].

← دوم
نقل می‌کنند شخصی می‌گفته: هیچ‌کس را چون طلحه ندیده‌ام که بدون مسألت و درخواست مردم، مال‌های کلان به ایشان بپردازد. [۴]

← سوم
گفته‌اند: زبیر بن عوّام در جنگ بدر و احد و تمام جنگ‌های دیگر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله ملتزم رکاب آن حضرت بوده و روز احد هم پایداری کرده و تا پای جان با پیامبر بیعت کرده است؛ و هنگام فتح مکه هم یکی از پرچم‌های سه‌گانه مهاجران در دست او بوده است. [۵]

← چهارم
طلحه و زبیر در شمار کسانی بودند که از بیعت با ابوبکر سر باز زدند و همراه با علی ـ علیه‌السلام ـ در مقام مخالفت با حکومت وقت، در خانه حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها بست نشستند. [۶] [۷]

ب. طلحه و زبیر در زمان خلفا[ویرایش]

از سوی دیگر کتب تاریخی افعال و رفتارهای ناشایستی از این دو صحابی در زمان خلفا، و خلافت علی ـ علیه‌السلام ـ نقل می‌کند.

← مخالفت با امام علی
بزرگ‌ترین رفتارهای ناشایست آن دو، مخالفت با خلیفه برحق و امام زمان خود امیرالمؤمنین ـ علیه‌السلام ـ و بر پا نمودن جنگ جمل علیه آن حضرت بوده است. [۸]

← ملاک قضاوت درباره افراد
به‌هر‌حال آنها در زمان پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ از یاران خوب و وفادار پیامبر بوده‌اند و از کسانی بوده‌اند که در ابتدا با امیرالمؤمنین بیعت کرده بودند و پیامبر اکرم ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ در مناسبت‌های مختلف از ایشان تمجید کرده‌اند؛ و این کاملاً طبیعی است و ملاک در این‌گونه تمجیدها حال فعلی اشخاص است؛ یعنی اگر شخصی در زمان حیات پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ کار نیکی کرده باشد و خدماتی به اسلام کند طبیعی است که پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ از او قدردانی کند؛ اما این قدردانی نمی‌تواند نسبت به آینده آنان نیز ملاک و معیار قضاوت قرار گیرد؛ چون:

←← اولاً
شریعت اسلام و خرد انسان نمی‌پسندد که پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ از علمی که نسبت به آینده دارد و از ضمایر اشخاص مطلع است، استفاده کند و از مکنونات افراد پرده‌برداری کند و به اصطلاح، قصاص قبل از جنایت کند؛ بلکه سیره پیامبر و تمام امامان معصوم، چنین بوده است که در غیر موارد ضروری (که خداوند به دلیلی به ایشان اجازه می‌داده) از علم خدادادی و منحصر به فرد خود در مورد افراد مختلف استفاده نکنند و همچون انسان‌های عادی عمل نمایند.
مثل این‌که امام علی علیه‌السلام قاتل خود را می‌شناختند؛ ولی او را به عموم معرفی نمی‌کردند و با او طوری رفتار می‌کردند که گویی نمی‌دانند او بعداً قاتل خودشان است.

←← ثانیاً
قرآن کریم و روایات پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله، تقوا [۹] را ملاک و معیار برای ارزیابی و سنجش افراد، معین کرده است؛ بنابراین با وجود آن معیارها، مردم به‌آسانی می‌توانند افراد را ارزیابی کنند و دچار حیرت و گمراهی نگردند.

پانویس[ویرایش]
 
۱. عسکری، سید مرتضی، سقیفه، ص ۶۷.
۲. الطبقات‌ الکبری، ترجمه ، ج ‌۱، ص ۲۷۵.
۳. الطبقات‌ الکبری، ترجمه، ج ‌۳، ص ۱۸۸.
۴. الطبقات الکبری، ترجمه، ج ‌۳، ص ۱۸۹.
۵. الطبقات‌ الکبری، ترجمه، ج ‌۳، ص ۸۹.
۶. مسند احمد. ج ۱، ص ۵۵.
۷. تاریخ الطبری، ج ۲، ص ۴۶۶.
۸. تاریخ‌ الطبری، ترجمه، ج ‌۶، ص ۲۴۶۵.
۹. حجرات (۴۹)، آیه ۱۳.    


منبع[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست.    






جعبه‌ابزار