سوره یوسفذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: سوره یوسف، زنان، تلاوت.
پرسش: آیا دلیلی وجود دارد ‌که زنان نباید سوره یوسف را بخوانند؟
پاسخ:


زنان و خواندن سوره یوسف[ویرایش]

موضوع مورد سؤال در منابع روایی مطرح شده است؛ مانند این روایات:

← روایتی از امام علی
۱. «قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ـ علیه‌السلام ـ لَا تُعَلِّمُوا نِسَاءَکُمْ سُورَةَ یُوسُفَ‌ وَ لَا تُقْرِءُوهُنَّ إِیَّاهَا فَإِنَّ فِیهَا الْفِتَنَ وَ عَلِّمُوهُنَّ سُورَةَ النُّورِ فَإِنَّ فِیهَا الْمَوَاعِظَ»؛ [۱] امام علی ـ علیه‌السلام ـ فرمود: سوره یوسف را به زنانتان تعلیم ندهید...؛ چراکه در آن، فتنه‌‌ها (حکایت عشق و عاشقی) است. آنان را سوره نور بیاموزید که سرشار از پند و موعظه است.

← روایتی از امام صادق
۲. «قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ ـ علیه‌السلام ـ لَا تُنْزِلُوا النِّسَاءَ الْغُرَفَ وَ لَا تُعَلِّمُوهُنَ‌ الْکِتَابَةَ وَ لَا تُعَلِّمُوهُنَّ سُورَةَ یُوسُفَ‌ وَ عَلِّمُوهُنَّ الْمِغْزَلَ وَ سُورَةَ النُّورِ»؛ [۲] امام صادق ـ علیه‌السلام ـ فرمود: زنان را در طبقات بالای منازل منشانید؛ نوشتن خط یادشان ندهید؛ سوره یوسف را به آنان تعلیم ندهید، آنان را چرخ رشتن یا پیله رشتن بیاموزید و به ایشان سوره نور را تعلیم دهید؛ چون آیه حجاب، حد زنا و احکام زنان در آن سوره است.

دلیل روایت اول[ویرایش]

آنچه در مورد این‌گونه روایات قابل توجیه است؛ این است که مطمئناً توصیه‌های این روایات فراگیر و عام نیست؛ یعنی این‌گونه نیست که در تمام زمان‌ها و در مورد تمام زنان چنین باشد که تلاوت سوره یوسف برایشان فتنه‌انگیز باشد!

دلیل روایت دوم[ویرایش]

این‌که روایت می‌گوید زنان را در طبقات فوقانی منازل ساکن نکنید؛ از این‌رو بوده در گذشته پنجره‌های منازل خالی از حفاظ و پرده بود و ممکن بود نامحرم ایشان را ببیند و یا آنها نامحرم را ببینند، همین‌طور مبادا با آموزش خواندن و نوشتن، نامه‌ای به مردان بنویسند که مردان با دیدن خطشان شیفته آنان شوند؛ یا در سوره یوسف؛ چون حکایت عشق و عاشقی است، مبادا آنان با خواندن آن وسوسه شوند.

تأثیر فرهنگ و شرایط[ویرایش]

همان‌گونه که بیان شد، این مسئله تابع شرایط و فرهنگ‌هاست. به‌عنوان نمونه همین داستان سوره یوسف می‌تواند مخصوص زنانی باشد که زبانشان عربی است و زبان قرآن را می‌فهمند، اما فارسی‌ زبانانی که فقط متن قرآن را برای ثواب تلاوت می‌کنند، و چیزی از محتوای آن متوجه نمی‌شوند و یا اکثر زنان عفیف و پاک‌دامنی که با خواندن آن درس عبرت می‌گیرند، اشکالی متوجه آنان نخواهد بود.


پانویس[ویرایش]
 
۱. کلینی، محمدبن یعقوب، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج ۵، ص ۵۱۶، دارالکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.‌    
۲. ابن‌بابویه، محمدبن علی‌، من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، غفاری، علی‌اکبر، ج ۱، ص ۳۷۴، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق.‌    


منبع[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست.    


رده‌های این صفحه : قرآن شناسی | تلاوت قرآن | آداب تلاوت




جعبه‌ابزار