ذکر رکوع و سجودذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: رکوع، سجود، ذکر، سبحان الله.
پرسش: آیا در ذکر رکوع و سجود اگر فقط یک سبحان الله بگوییم کافی است یا خیر؟
پاسخ: در مورد ذکر رکوع و سجود باید گفت انسان هر ذکری که در رکوع و سجود بگوید کافی است.


ذکر رکوع و سجود[ویرایش]

احتیاطاً [۱] ذکر رکوع و سجود به اندازه سه مرتبه « سبحان الله » یا یک مرتبه « سبحان ربی العظیم و بحمده »باشد. [۲]

روایات درباره اذکار رکوع و سجود[ویرایش]

درباره اذکاری که می‌توان در رکوع و سجود گفت، روایاتی به ما رسیده است:

← روایتی از پیامبر اکرم
در روایتی از پیامبر اکرم ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ نقل شده است که فرمودند: «من از قرائت در رکوع و سجود نهی شده‌ام. پس در رکوع خداوند را بزرگ بدارید و در سجده زیاد دعا کنید که سزاوار است مستجاب شود». [۳]

← روایتی از امام صادق
امام صادق ـ علیه‌السلام ـ از پدر بزرگوارشان و او از امیرالمؤمنین ـ علیه‌السلام ـ روایت کرده: «قرائتی در رکوع و سجود نیست. در رکوع و سجود تنها مدح خدای ـ عزوجل ـ است و بعد از آن درخواست و دعا، پس قبل از دعا با مدح و ثنای خدای ـ عزوجل ـ شروع کنید، سپس دعا کنید». [۴]
بنابراین می‌توان گفت: هر ذکری در رکوع و سجود مطلوب است.

← دیدگاه علامه مجلسی
علامه مجلسی ذیل این حدیث فرموده‌اند: این حدیث دلالت بر استحباب ذکر و دعا در رکوع دارد. [۵]
و گفتن ذکر صلوات نیز در رکوع و سجود مستحب است بعد از ذکر یا قبل از آن [۶] و این هم خود نوعی دعاست.

← استناد به عمل عارف براساس روایات
سخن آخر اینکه اگر می‌دانیم عارف یا عالمی در نماز خود عملی را با استناد به روایات صحیح انجام می‌دهد و رعایت کرده است که از نظر فتوای مراجع تقلید در رساله‌های عملیه منعی نداشته باشد، اشکالی ندارد؛ وگر‌نه نمی‌توان به آن استناد و بر طبق آن عمل کرد. [۷]

← دیدگاه آیت الله بهجت
مسئله کافی بودن هر ذکری که خواست بگوید در رکوع خالی از وجه نیست؛ ولی احتیاط مستحب آن است که سه مرتبه « سبحان اللَّه » یا یک مرتبه « سبحان ربّی العظیم و بحمده » بگوید. وی در مورد ذکر سجده می‌گوید: کفایت هر ذکری که در سجده بگوید، خالی از وجه نیست؛ ولی احتیاط مستحب آن است که سه مرتبه سبحان اللَّه یا یک مرتبه سُبْحانَ رَبِّیَ الْأَعْلی‌ وَ بِحَمْدِهِ بگوید. [۸]

پانویس[ویرایش]
 
۱. این احتیاط از دیدگاه امام خمینی (ره) احتیاط واجب است.
۲. توضیح المسائل مراجع، ج ۱، ص ۵۶۲.
۳. شیخ حر عاملی، وسائل‌الشیعة، ج ۶، ص ۳۰۹. "وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ هَارُونَ الزَّنْجَانِیِّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ عَبْدِ الْعَزِیزِ عَنْ أَبِی عُبَیْدٍ الْقَاسِمِ بْنِ سَلَّامٍ بِأَسَانِیدَ مُتَّصِلَةٍ إِلَی النَّبِیِّ ص قَالَ إِنِّی قَدْ نَهَیْتُ عَنِ الْقِرَاءَةِ فِی الرُّکُوعِ وَ السُّجُودِ فَأَمَّا الرُّکُوعُ فَعَظِّمُوا اللَّهَ فِیهِ وَ أَمَّا السُّجُودُ فَأَکْثِرُوا فِیهِ الدُّعَاءَ فَإِنَّهُ قَمِنٌ أَنْ یُسْتَجَابَ لَکُمْ أَیْ جَدِیرٌ وَ حَرِیٌّ أَنْ یُسْتَجَابَ لَکُمْ.    
۴. عبدالله بن جعفر حمیری قمی، قرب الاسناد، ص ۶۶؛ وسائل‌الشیعة، ج ۶، ص ۳۰۹- ۸۰۴۶، عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ فِی قُرْبِ الْإِسْنَادِ عَنِ السِّنْدِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِی الْبَخْتَرِیِّ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِیهِ أَنَّ عَلِیّاً ع کَانَ یَقُولُ لَا قِرَاءَةَ فِی رُکُوعٍ وَ لَا سُجُودٍ إِنَّمَا فِیهِمَا الْمِدْحَةُ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ثُمَّ الْمَسْأَلَةُ فَابْتَدِءُوا قَبْلَ الْمَسْأَلَةِ بِالْمِدْحَةِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ثُمَّ اسْأَلُوا بَعْدَهُ.    
۵. مجلسی، بحارالانوار، ج ۸۲، ص ۱۰۵.    
۶. یزدی، سیدمحمدکاظم، العروة الوثقی، ج ۲، ص ۵۵۳.    
۷. اقتباس از پاسخ شماره ۱۴۸۱ (سایت: ۱۵۴۹).
۸. توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ‌۱، ص ۵۶۲ و ۵۷۱ ؟؟؟.


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئیست.    


رده‌های این صفحه : فقه | احکام نماز | سجده




جعبه ابزار
جعبه‌ابزار