خباب بن ارتذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: خباب بن ارت.
پرسش: خَبّاب بن ارت کیست، و در چه اموری می‌تواند الگو باشد؟
پاسخ:


خباب بن ارت[ویرایش]

خَبّاب بن أرت‌ ابن جندلة بن سعد، از مسلمانان صدر اسلام است که در مکه ایمان آورد؛ لذا مورد شکنجه کفار قرار گرفت.

هجرت به مدینه[ویرایش]

او سپس به مدینه هجرت کرد و در خانه کلثوم بن هدم سکنا گزید.

برادری با جبر بن عتیک[ویرایش]

پیامبر اسلام ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ میان خباب بن ارت و جبر بن عتیک عقد برادری بست.

حضور در جنگ‌ها[ویرایش]

خباب در جنگ‌های بدر و احد و خندق و دیگر جنگ‌ها در رکاب پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله بود. [۱]

نماز گزاردن امام علی بر پیکر خباب[ویرایش]

وی نخستین کسی است که امام علی علیه‌السلام او را در کوفه دفن کرده و بر او نماز گزارده است و این موضوع به هنگام مراجعت آن‌ حضرت از صفین بوده است. [۲]
هم‌چنین بنا بر برخی نقل‌ها در جنگ‌ نهروان نیز همراه امام علی ـ علیه‌السلام ـ بوده است. [۳]

سن وفات[ویرایش]

خباب در زمان مرگ هفتاد و سه ساله بود. [۴]

سخن امام علی[ویرایش]

«وَ قَالَ ـ علیه‌السلام ـ فِی ذِکْرِ (خَبَّابٍ‌) خَبَّابِ‌ بْنِ الْأَرَتِّ (رَحِمَ‌) یَرْحَمُ اللَّهُ خَبَّابَ‌ بْنَ الْأَرَتِّ فَلَقَدْ أَسْلَمَ رَاغِباً وَ هَاجَرَ طَائِعاً وَ (عَاشَ مُجَاهِداً طُوبَی لِمَنْ ذَکَرَ الْمَعَادَ وَ عَمِلَ لِلْحِسَابِ وَ قَنِعَ بِالْکَفَافِ وَ رَضِیَ عَنِ اللَّهِ‌) قَنِعَ بِالْکَفَافِ وَ رَضِیَ عَنِ اللَّهِ وَ عَاشَ مُجَاهِدا».
امام علی ـ علیه‌السلام ـ در حدیثی درباره خباب بن ارت می‌فرماید: «خداوند رحمت کند خبّاب بن ارت را، با رغبت اسلام آورد و از روی رضایت هجرت کرد، به زندگی ساده قناعت کرد و حال آن‌که از خداوند راضی بود و مجاهدانه زندگی کرد». [۵]

فرزند خباب[ویرایش]

خباب بن ارت فرزندی به نام عبدالله داشت که از برترین و با فضیلت‌ترین شیعیان امام علی علیه‌السلام بود.

حضور عبدالله در جنگ‌ها[ویرایش]

عبدالله در جنگ‌های جمل و صفین در کنار امام بود.

شهادت عبدالله و خانواده‌اش[ویرایش]

سرانجام عبدالله بن خبّاب و همسرش و کودکش توسط خوارج به طرز فجیعی کشته شده و سرهایشان بریده شد. [۶]

نتیجه بحث[ویرایش]

با توجه به اسلام آوردن خباب در مکه و آزار و اذیتی که در راه اسلام متحمل شد، زندگی او می‌تواند به‌عنوان الگویی جهت فداکاری مسلمانان در راه دین باشد.
خباب بعد از هجرت، پیوسته با پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ و در جنگ‌های صدر اسلام مجاهدانه شرکت می‌کرد و تمام زندگی‌اش را برای پیشرفت اسلام گذاشت.
بعد از پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ نیز مطیع امام علی ـ علیه‌السلام ـ بود و در جنگ‌هایی مانند صفین و نهروان به همراه ایشان شرکت کرد، لذا امام علی ـ علیه‌السلام ـ آن جمله مشهور را درباره وی فرمود که در بالا ذکر شد.

پانویس[ویرایش]
 
۱. بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الأشراف، تحقیق:زکار، سهیل، زرکلی‌، ریاض، ج ۱، ص ۱۷۷، دارالفکر، بیروت، چاپ اول، ۱۴۱۷ق.    
۲. ابن سعد کاتب واقدی، محمد بن سعد، الطبقات الکبری‌، ج ۳، ص ۱۲۴، دارالکتب العلمیة، بیروت، چاپ دوم، ۱۴۱۸ق.    
۳. ابن اثیر، أبو الحسن علی بن محمد، أسد الغابة فی معرفة الصحابة، ج ۱، ص ۵۹۳، دارالفکر، بیروت، ۱۴۰۹ق.    
۴. ابن اثیر، أبو الحسن علی بن محمد، أسد الغابة فی معرفة الصحابة، ج ۱، ص ۵۹۳، دارالفکر، بیروت، ۱۴۰۹ق.    
۵. شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة، صالح، صبحی، ص ۴۷۶، هجرت، قم، چاپ اول، ۱۴۱۴ق.
۶. خصیبی، حسین بن حمدان، الهدایة الکبری، ص ۴۱۱، البلاغ، بیروت، ۱۴۱۹ق؛ «رَجُلًا مِنْ صُلَحَاءِ الْمُسْلِمِینَ وَ عُبَّادِهِمْ وَ مَنْ قَاتَلَ مَعِی یَوْمَ الْجَمَلِ وَ صِفِّینَ یُقَالُ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ خَبَّابٍ‌ وَ ذَبَحُوهُ وَ زَوْجَتَهُ وَ طِفْلًا لَهُ عَلَی دَمِ خِنْزِیرٍ وَ قَالُوا مَا ذَبْحُنَا هَؤُلَاءِ وَ هَذَا الْخِنْزِیرَ إِلَّا وَاحِدٌ وَ هَذَا فِعْلُنَا بِعَلِیٍّ وَ سَائِرِ أَصْحَابه».    


منبع[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست.    


رده‌های این صفحه : رجال | صحابه




جعبه‌ابزار