برائت از مشرکین در ادیان الهیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: حضرت ابراهیم، قرآن، برائت از مشرکان

پرسش: آیا ادیان الهی دیگر نیز از مشرکان برائت می‌جستند؟


اقتدا به ابراهیم[ویرایش]

ابراهیم خلیل (علیه‌السّلام) نخستین پیامبری بود که با صراحت، مسئله برائت از شرک و مشرکان را اعلام کرد. از این‌رو، قرآن، مسلمانان را به تأسّی از آن بزرگوار می‌خواند:
«قَدْ کَانَتْ لَکُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِی اِبْرَ هِیمَ وَالَّذِینَ مَعَهُو اِذْ قَالُواْ لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءَ ؤُاْ مِنکُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ... [۱]همانا برای شما، در [پیروی از] ابراهیم و همراهان او سرمشقی نیکوست، آن‌گاه که به قوم خود گفتند: «ما از شما و از آنچه به جای خدا می‌پرستید، بیزاریم...» ».
و امّت اسلام، در اعلان برائت از مشرکان، به آن اُسوه تاریخ پیامبران، اقتدا کرده است. افزون بر این، با نگرشی دقیق در قرآن کریم، به روشنی در می‌یابیم که برائت از مشرکان، یکی از دو رُکن اصلیِ توحید است و همه پیامبران الهی، موظّف بودند که در کنار دعوت مردم به پرستش خداوند، آنها را به دوری از قدرت‌های طاغوتی و بیزاری از مطلقِ شرک و مشرک، دعوت نمایند:
«وَ لَقَدْ بَعَثْنَا فِی کُلِّ اُمَّةٍ رَّسُولًا اَنِ اعْبُدُواْ اللَّهَ وَ اجْتَنِبُواْ الطَّـغُوتَ؛ [۲] [۳] [۴]و به تحقیق، در هر امّتی پیام آوری بر انگیختیم که [به آنها بگوید]: «خداوند را پرستش کنید و از طاغوت، دوری گزینید».

مصادیق طاغوت[ویرایش]

طاغوت، تنها بت‌های ساخته و پرداخته عصر جاهلیت نیست؛ بلکه روشن‌ترین مصادیق آن، همه قدرت‌های شرک‌آمیزی هستند که جامعه را به سوی مقصدی جز مقصد پیامبران الهی، دعوت می‌کنند. امام صادق (علیه‌السّلام) در این باره و در توضیح کلمه «طاغوت» در آیه ۱۷ از سوره زمر، می‌فرماید:
«مَن اطاعَ جَبّارا فَقَد عَبَدَهُ؛ [۵] [۶]هر که از جبّاری فرمان بَرَد، او را پرستیده است.»

نکته مهم‌[ویرایش]

نکته مهم‌تر، شناخت توطئه‌ای پیچیده است که در تاریخ اسلام، برای پنهان کردن روشن‌ترین مصادیق طاغوت و شرک و مشرک، رُخ داد تا جوامع اسلامی، از این ناحیه احساس خطر نکنند و برائت از مشرکان، به برائت از بت‌های عصر جاهلیت اُولی منحصر گردد. امام صادق (علیه‌السّلام) در عصر خود، از این توطئه خطرناک، پرده برداشته و با صراحت اعلام فرموده است:
«انّ بنی اُمیّة اطلَقواْ تعلیمَ الایمان و لم یُطلِقواْ تعلیمَ الشّرکِ لِکَی اذا حَمَلوهم علیه لم یعرفوه؛ [۷]اُمَویان، تعلیم ایمان را آزاد گذاشتند و تعلیم شرک را آزاد نگذاشتند، تا اگر آنان را به شرک کشاندند، آن را نشناسند.»

پانویس[ویرایش]
 
۱. ممتحنه/سوره۶۰، آیه۴.    
۲. نحل/سوره۱۶، آیه۳۶.    
۳. زمر/سوره۳۹، آیه۱۷.    
۴. نساء/سوره۴، آیه۳۶.    
۵. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۸ ص۷۷۰.    
۶. حسینی استرآبادی، علی، تاویل الآیات الظاهرة، ج۲، ص۵۰۵.    
۷. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۴۱۵، ح ۱.    


منبع[ویرایش]

حدیث‌نت، برگرفته از مقاله «برائت از مشرکین در ادیان الهی» تاریخ بازیابی۱۳۹۷/۳/۱۲.    


رده‌های این صفحه : مقالات حدیث‌نت




جعبه‌ابزار