مجوسذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه:مجوس، زردشت.

پرسش: مجوس به چه کسانی گفته می‌شود؟

پاسخ: واژه "مجوس" فقط یک بار در قرآن مجید در همین آیات مطرح شده و با توجه به این‌که در برابر مشرکان و در صف ادیان آسمانی قرار گرفته‌اند، چنین برمی‌آید که آنها دارای دین و کتاب و پیامبری بوده‌اند. تردیدی نیست که امروز مجوس به پیروان زردشت گفته می‌شود، و یا لااقل پیروان زردشت بخش مهمی از آنان را تشکیل می‌دهند، ولی تاریخ خود زردشت نیز به هیچ‌ وجه روشن نمی‌باشد، تا آن‌جا که بعضی ظهور او را در قرن یازدهم قبل از میلاد دانسته‌اند و بعضی در قرن ششم یا هفتم.


تعریف مجوس[ویرایش]

مجوس به قوم زردشت (زردشت = زرتشت) گفته می‌شود که پیش از اسلام، در ایران زندگی کرده‌اند.

مجوس در قرآن[ویرایش]

در قرآن نام مجوس تنها یک بار آمده، [۱] ولی درباره خصوصیات زندگی آن‌ها سخنی به میان نیامده است.

مجوس در روایات[ویرایش]

در مجموعه‌های روایی، روایات متعددی درباره مجوس ـ از امامان معصوم (علیهم‌السلام) ـ وارد شده است که به بعضی از آن‌ها اشاره می‌کنیم:

← پیامبر مجوس
در این باره به دو روایت توجه کنید:

←← روایت اول
از حضرت امام صادق (علیه‌السلام) سؤال کردند: آیا مجوس پیامبری داشتند؟
حضرت فرمود: بلی؛ آیا شما نامه حضرت رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم) به مردم مدینه را ندیده‌اید؟ حضرت در آن نامه نوشته است: مجوس پیامبری داشتند که کتاب آسمانی داشت؛ اما او را کشتند و کتابش را سوزاندند. [۲]

←← روایت دوم
شخصی به امام جعفر صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: پیامبر مجوس چه کسی بود؟
حضرت فرمودند: «زردشت» بود؛ ادعای پیامبری کرد. عده‌ای ایمان آوردند و گروهی نبوت او را نپذیرفتند و کتابش را انکار کرده، او را از دیار خود بیرون کردند و حیوانات درنده او را دریدند».

← حقانیت مجوس یا عرب
مجوسیان به حق نزدیک‌تر بودند، یا عرب ؟

←← روایت اول
حضرت امام صادق (علیه‌السلام) در پاسخ این سؤال فرمودند: عرب در زمان جاهلیت به دین حنیف (اسلام) نزدیک‌تر بودند؛ چون مجوس به تمام پیامبران کفر ورزیدند و کتاب‌های آسمانی و برهان پیامبران را انکار کردند. «کی‌خسرو» ـ اولین پادشاه مجوس ـ سیصد پیامبر را کشت.
مجوس، غسل جنابت نمی‌کردند؛ اما اعراب، غسل جنابت می‌کردند. غسل یکی از شرایع دین حنیف است؛ مجوس ختنه نمی‌کردند؛ ختنه کردن یکی از سنت‌های پیامبران است و اول کسی که ختنه کرد، حضرت ابراهیم (علیه‌السلام) بود؛ مجوس مرده‌های خود را غسل و کفن نمی‌کردند و به صحرا می‌انداختند و اول کسی که برای او لحد و قبر کنده شد (به داستان زندگی حضرت آدم مراجعه شود)، حضرت آدم ابوالبشر (علیه‌السلام) بود؛ مجوس با مادر، دختر و خواهر خود ازدواج می‌کنند؛ ولی عرب چنین نمی‌کردند؛ مجوس بیت الله الحرام را قبول ندارند: [۳] [۴]

←← روایت دوم
«اِنَّ المَجوُسَ جَزُّوا لِحاهُم وَ وَفِّروُا شَوارِبَهُم و اِنّا نَحْنُ نَجُزُّ الشَّوارِبَ وَ نَعْفی اللِحی وَ هِیَ الفِطْرَة؛ مجوس موی صورت (ریش) خود را می‌تراشیدند و سبیل را بلند می‌کردند؛ اما ما سبیل خود را می‌تراشیم و ریش را نگه می‌داریم و این کار مطابق با فطرت آدمی است». [۵]

پانویس[ویرایش]
 
۱. حج/سوره۲۲، آیه۱۷.    
۲. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۳، ص۵۶۷، ح ۴.    
۳. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۱۰، ص۱۷۹.    
۴. جزایری، سیدنعمت‌الله، قصص الانبیا، ج۱، ص۵۱۳.    
۵. محمدی ری‌شهری، محمد، میزان الحکمة، ج۴، ص۲۷۷۴.    


منبع[ویرایش]

سایت‌ اندیشه قم، برگرفته از مقاله «مجوس»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۱۰/۱۷.    



رده‌های این صفحه : ادیان | زرتشت | مجوس




جعبه‌ابزار