روحاً مِنْ أمْرِناذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: روح ، قرآن ، وحی، جبرئیل ، رحمت الهی.
پرسش: در آیۀ شریفۀ «کَذلِکَ أَوْحَیْنا إِلَیْکَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا...»، منظور از «روحاً من امرنا» چیست؟
پاسخ:


ترجمه آیه ۵۲ سوره شوری

[ویرایش]

خداوند در آیۀ شریفه می‌فرماید: «همان‌گونه (که بر پیامبران پیشین وحی فرستادیم) بر تو نیز روحی را به فرمان خود وحی کردیم...».

مراد از روح

[ویرایش]

در این‌که منظور از«روح» در «و کذلک اوحینا الیک روحا من امرنا» چیست؟ چند دیدگاه از سوی مفسران بیان شده است:

← ۱. دیدگاه اول


منظور از «روح» در این آیه، قرآن است؛
[۴] نیشابوری، محمود بن ابوالحسن، إیجازالبیان عن معانی القرآن، تحقیق: قاسمی، حنیف بن حسن، ج ۲، ص ۷۳۵، دار الغرب الاسلامی، بیروت، چاپ اول، ۱۴۱۵ ق.
[۵] حسینی شیرازی، سید محمد، تبیین القرآن، ص ۵۰۲، نشر دار العلوم، بیروت، چاپ دوم، ۱۴۲۳ ق.
[۶] مغنیه، محمدجواد، تفسیر الکاشف، ج ۶، ص ۵۳۴، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، ۱۴۲۴ ق.
زیرا قرآن، مایۀ حیات روح و جسم است.
[۷] مغنیه، محمدجواد، تفسیر الکاشف، ج ۶، ص ۵۳۴، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، ۱۴۲۴ ق.
این معنا، با قراین مختلفی که در آیه وجود دارد؛ مانند تعبیر به «کذلک» که اشاره به مسئلۀ وحی است و تعبیر به «اوحینا»؛ همچنین با تعبیراتی که دربارۀ قرآن در ذیل همین آیه آمده است، کاملاً سازگار است؛ ولی برخی از مفسران بر این تفسیر اشکال وارد کرده‌اند.

← ۲. دیدگاه دوم


این‌که منظور «روح القدس» است که منظور از آن یا جبرئیل و یا فرشته‌ای بوده که حتی از جبرئیل و میکائیل برتر است و همواره پیامبر اسلام را همراهی می‌کرد.
[۱۲] طیب، سیدعبدالحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج ۱۱، ص ۵۱۴، انتشارات اسلام، چاپ دوم، تهران، سال ۱۳۷۸ ش.
[۱۳] سمرقندی، نصربن محمد بن احمد، بحرالعلوم، ج ۳، ص ۲۵۰، بی‌جا و بی‌تا.
[۱۴] شریف لاهیجی، محمد بن علی، تفسیر شریف لاهیجی، تحقیق:حسینی ارموی، میر جلال الدین، ج ۴، ص ۶۲، دفتر نشر داد، تهران، چاپ اول، ۱۳۷۳ ش
[۱۵] گنابادی، سلطان محمد، تفسیر بیان السعادة فی مقامات العبادة، ج ۴، ص ۵۲، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، بیروت، چاپ دوم، ۱۴۰۸ ق.
چنانچه روایاتی نیز در این‌باره نقل شده است.‌
[۱۷] شریف الرضی، محمد بن حسین‌، نهج البلاغه (صبحی صالح)، محقق و مصحح:فیض الاسلام، ص ۳۰۰، نشر هجرت، قم، چاپ اول، ۱۴۱۴ ق؛ همچنین امام علی (ع) می فرماید:«خدای تعالی از روزی که رسول خدا (ص) از شیر گرفته شد، بزرگ ‌ترین فرشته خود را قرین او ساخت تا آن جناب را شب و روز به طریق مکارم و به سوی محاسن اخلاق راهنمایی کند».


← ۳. دیدگاه سوم


منظور، رحمت الاهی است.
[۱۸] طبری، ابو جعفر محمد بن جریر، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۲۵، ص ۲۸، دار المعرفة، بیروت، چاپ اول، ۱۴۱۲ ق.

ولی برخی از مفسران، نظریۀ اول را پذیرفته و آن را با توجه به تعبیراتی که دربارۀ قرآن در ذیل همین آیه آمده است، کاملاً سازگار می‌دانند و روایاتی که روح را به معنای روح القدس یا فرشته بلند مقام خدا تفسیر کرده‌اند، اشاره‌ای به معنای باطن آیه است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. شوری (۴۲)، آیه ۵۲.    
۲. طبرسی، فضل بن حسن‌، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، با مقدمۀ بلاغی، محمد جواد، ج ۹، ص ۵۸، انتشارات ناصر خسرو، تهران، چاپ سوم، ۱۳۷۲ ش.    
۳. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ۲۰، ص ۵۰۳، ناشر:دار الکتب الإسلامیة، چاپ تهران، چاپ اول، ۱۳۷۴ ش.    
۴. نیشابوری، محمود بن ابوالحسن، إیجازالبیان عن معانی القرآن، تحقیق: قاسمی، حنیف بن حسن، ج ۲، ص ۷۳۵، دار الغرب الاسلامی، بیروت، چاپ اول، ۱۴۱۵ ق.
۵. حسینی شیرازی، سید محمد، تبیین القرآن، ص ۵۰۲، نشر دار العلوم، بیروت، چاپ دوم، ۱۴۲۳ ق.
۶. مغنیه، محمدجواد، تفسیر الکاشف، ج ۶، ص ۵۳۴، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، ۱۴۲۴ ق.
۷. مغنیه، محمدجواد، تفسیر الکاشف، ج ۶، ص ۵۳۴، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، ۱۴۲۴ ق.
۸. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ۲۰، ص ۵۰۳، ناشر:دار الکتب الإسلامیة، چاپ تهران، چاپ اول، ۱۳۷۴ ش.    
۹. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ۲۰، ص ۵۰۳، ناشر:دار الکتب الإسلامیة، چاپ تهران، چاپ اول، ۱۳۷۴ ش.    
۱۰. طباطبایی، سیدمحمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۱۸، ص ۷۵ ۷۶، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، ۱۴۱۷ ق.    
۱۱. طباطبایی، سیدمحمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۵، ص ۸۰، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، ۱۴۱۷ ق.    
۱۲. طیب، سیدعبدالحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج ۱۱، ص ۵۱۴، انتشارات اسلام، چاپ دوم، تهران، سال ۱۳۷۸ ش.
۱۳. سمرقندی، نصربن محمد بن احمد، بحرالعلوم، ج ۳، ص ۲۵۰، بی‌جا و بی‌تا.
۱۴. شریف لاهیجی، محمد بن علی، تفسیر شریف لاهیجی، تحقیق:حسینی ارموی، میر جلال الدین، ج ۴، ص ۶۲، دفتر نشر داد، تهران، چاپ اول، ۱۳۷۳ ش
۱۵. گنابادی، سلطان محمد، تفسیر بیان السعادة فی مقامات العبادة، ج ۴، ص ۵۲، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، بیروت، چاپ دوم، ۱۴۰۸ ق.
۱۶. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۷۳، محقق و مصحح، غفاری، علی‌اکبر و آخوندی، محمد، دارالکتب الاسلامیة، تهران، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق.    
۱۷. شریف الرضی، محمد بن حسین‌، نهج البلاغه (صبحی صالح)، محقق و مصحح:فیض الاسلام، ص ۳۰۰، نشر هجرت، قم، چاپ اول، ۱۴۱۴ ق؛ همچنین امام علی (ع) می فرماید:«خدای تعالی از روزی که رسول خدا (ص) از شیر گرفته شد، بزرگ ‌ترین فرشته خود را قرین او ساخت تا آن جناب را شب و روز به طریق مکارم و به سوی محاسن اخلاق راهنمایی کند».
۱۸. طبری، ابو جعفر محمد بن جریر، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۲۵، ص ۲۸، دار المعرفة، بیروت، چاپ اول، ۱۴۱۲ ق.
۱۹. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ۲۰، ص ۵۰۳، ناشر:دار الکتب الإسلامیة، چاپ تهران، چاپ اول، ۱۳۷۴ ش.    


منبع

[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئیست.    


رده‌های این صفحه : تفسیر | قرآن شناسی




جعبه ابزار
جعبه‌ابزار