اقامه نمازذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: برپایی نماز نماز، خواندن نماز.

پرسش:با توجه به آیه شریفه: «و اقم الصلوة لذکری » (طه، ۱۴) [۱] چرا خداوند،‌در قرآن می‌فرماید: نماز را برپا دارید، چرا نمی‌گوید نماز را بخوانید؟

پاسخ: در قرآن مجید، به خواندن و انجام دادن نماز تأکید نشده؛ بلکه به «اقامه نماز» تکیه شده است؛ عبارت «اقیموا الصلوة؛ نماز را به پا دارید، مکرر در قرآن بیان شده است. مراد از «اقامه» این است که «تنها خودتان نمازخوان نباشید؛ بلکه چنان کنید که آیین نماز در جامعه انسانی برپا شود و مردم با عشق و علاقه به آن روی آورند و آثار نماز در جامعه به بار نشیند.


برپایی نماز[ویرایش]

در قرآن کریم، به خواندن و انجام دادن نماز تأکید نشده، بلکه به «اقامه نماز» تکیه شده است؛ تا آن‌جا که ۴۶ بار، نماز با تعبیر «اقامه» در واژه‌های گوناگون، یاد شده است. عبارت «اقیموا الصلوة؛ نماز را به پا دارید، مکرر در قرآن بیان شده است؛ به‌عنوان مثال «و اوحینا الیهم فعل الخیرات و اقام الصلوة...؛ (انبیاء، ۷۳) [۲]«انجام دادن کارهای نیک و برپا داشتن نماز را به آن‌ها وحی کردیم».
چنان‌که ملاحظه می‌شود،‌ کارهای نیک با تعبیر «فعل» (انجام دادن) ذکر شده؛ ولی در میان کارهای نیکو، نماز با تعبیر «اقامه» (برپاداری) مطرح شده است.

مراد از اقامه[ویرایش]

منظور از «اقامه» این است که «تنها خودتان نمازخوان نباشید؛ بلکه چنان کنید که آیین نماز در جامعه انسانی برپا شود و مردم با عشق و علاقه به آن روی آورند و آثار نماز در جامعه به بار نشیند.

← دیدگاه مفسران
به گفته بعضی مفسران، تعبیر «اقامة نماز» به‌جای خواندن یا به‌جا آوردن نماز، بیان می‌کند که نماز شما تنها اوراد و اذکار نباشد که بر زبان جاری می‌کنید؛ بلکه آن را به‌طور کامل به پا دارید، آن‌گونه که آثار نماز در چهره و زندگی شما دیده شود، تنها لقلقة زبان و راست و خم شدن نباشد؛ بلکه روح نماز که همان تسلیم مطلق در برابر خدا در همه امور است، در زندگی شما جریان یابد و حضور دل و توجه قلبی در پیشگاه خدا، که روح نماز است، در نماز حاصل شود.

← حدیثی از امام رضا
در ادامه امام رضا علیه‌السلام در این باره می‌فرماید: «روح نماز و اقامه آن به این است که در هر شبانه‌روز، از فساد روی‌گردان باشد، برای آنکه بنده مدبر و خالقش را فراموش نکند که در این صورت به نعمت‌های او طغیان و سرکشی کرده، پس بنده در این حالت در ذکر خالقش، و قیام در پیشگاه پروردگارش، از معاصی و گناهان روی‌گردان است و از انواع فساد مانع و جلوگیر است». [۳]

منابع[ویرایش]


۱. تفسیر نمونه، آیت الله مکارم شیرازی و دیگران، ج ۱، ص ۲۰۹.
۲. نماز از دیدگاه قرآن و عترت، محمد محمدی اشتهاردی، انتشارات نبوی.

پانویس[ویرایش]
 
۱. طه (۲۰)، آیه ۱۴.    
۲. انبیاء (۲۱)، آیه ۷۳.    
۳. عروسی حویزی، عبد علی بن جمعه، تفسیر نورالثقلین، ج ۱، ص ۷۴، نشر مؤسسة التاریخ العربی.    


منبع[ویرایش]


سایت ‌اندیشه قم، برگرفته از مقاله «اقامه نماز»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۱۲/۱۸.    



جعبه‌ابزار