احرامذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



‌کلیدواژه: اِحرام، حجّ، تلبیه، مُحرِم و مُحِلّ.
پرسش: احرام به چه معناست؟
پاسخ: اِحرام در لغت به معنای منع کردن [۱] و در اصطلاح فقهی با معنای ورود در نماز یا حج یا عمره گویند [۲] که در این نوشته مراد «اِحرام حج» می‌باشد.


حقیقت اِحرام[ویرایش]

پیرامون حقیقت احرام،‌هشت نظر بیان شده که به چهار مورد آن اشاره می‌شود. [۳]
۱. اِحرام، ماهیتی است مرکب از: نیت، تلبیه، و پوشیدن لباس اِحرام.
۲. احرام، نیت و تلبیه را گویند.
۳. احرام، تنها نیت می‌باشد.
۴. احرام آماده ساختن نفس برای ترک اعمال مشخصی که نهی شده بمنظور انجام اعمالِ حج.

اَحکام اِحرام[ویرایش]

که در ضمن سه بخش بیان می‌شود:

← مقدمات احرام
که مقصد از أن، اعمالی است که پیش از اِحرام، انجام آن مستحب است، مانند: تمیز کردن بدن، غسل و مُحرم شدن بعد از نماز واجب. [۴]

← کیفیت اِحرام
کیفیت اِحرام، که بر دو قسم است:
۱- [[|واجبات اِحرام]] [۵] ، مانند:‌ نیت، پوشیدن لباس احرام، تلبیه.
۲- مستحبات احرام: مانند به زبان آوردن عملی که قصد انجام آن را دارد، بالا بردن صدا با گفتن تلبیه، اشتراط تحلیل، مُحرم شدن در جامه‌ای از جنس پنبه به رنگ سفید. [۶]

← اعمال مکروه و حرام
این اعمال بر دو قسم می‌باشد:
۱. اعمال مکروه: مانند اِحرام با جامه رنگی (یا با جامه کثیف، یا: با جامه دو رنگ)، استفاده از حنا بری زینت،‌ورود به حمام و دلاّکی بدن، استفاده از گیاهان خوشبو و گفتن لبیک در جواب کسی که او را صدا می‌زند. [۷]
۲. اعمال حرام: مانند هر گونه استمتاع از زنان، پوشیدن کفش و جوراب توسط مرد، شکار حیوان خشکی، استفاده از عطر، نگاه در آینه، قطع درخت و گیاه، گرفتن ناخن، سرمه کشیدن با مواد خوشبو، فسوق (به معنای دروغ گفتن، نسبت دادن دروغ به خدا و رسول، ناسزاء) جدال (گفتن لا والله و بلی والله) خارج کردن خون از بدن، غسل دادن مُحرم میت با کافور و... [۸] [۹]

پانویس[ویرایش]
 
۱. القیومی، احمد بن محمد بن علی، المصباح المنیر، ج۱، ص ۱۳۱ – ۱۳۲.
۲. الانصاری، محمدعلی، الموسوعة الفقهیة المیسره، ج۱، ص ۳۰۵.
۳. الانصاری، محمدعلی، الموسوعة الفقهیه، ج ۱، ص ۳۰۶ – ۳۰۵.
۴. البحرانی، یوسف، الحدائق الناضرة، ج۱۵، ص ۹.
۵. الانصاری، محمد علی، الموسوعة‌الفقهیة، ج ۱، ص ۳۰۸.
۶. النجفی، محمدحسن، جواهر الکلام،‌ج ۱۸،‌ص ۲۸۲- ۲۷۸.    
۷. الانصاری، محمد علی، الموسوعة الفقهیه، ج ۱، ص ۳۲۲ – ۳۲۱.
۸. العاملی، السید محمد، مدارک الاحکام، ج ۷، ص ۳۷۸- ۳۱۰.
۹. النجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج ۱۸، ص ۴۱۹ – ۲۸۶.    


منبع[ویرایش]

سایت پژوهه.    


رده‌های این صفحه : فقه | حج




جعبه‌ابزار