قدردانیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: قدردانی، سپاسگزاری، خلق ، خدا.
پرسش: لطفاً تعدادی از آیات قرآن و روایات در مورد قدردانی و سپاس از خلق را بیان کنید.
پاسخ:


اهمیت سپاسگزاری نزد خداوند متعال[ویرایش]

تشکر و قدردانی از «نعمت گستر» و سپاسگزاری از «نیکوکار» آن‌قدر با فضیلت و محبوب است که قرآن مجید ضمن این‌که «شاکر» [۱] و «شکور» [۲] را از نام‌های خدا دانسته، فرموده است: « و سیجزی الله الشاکرین »؛ [۳] خداوند پاداش سپاسگزاران را خواهد داد.

سخنی از امام سجاد[ویرایش]

امام سجاد ـ علیه‌السلام ـ می‌فرماید: روز قیامت خداوند متعال به بعضی از بندگانش می‌گوید: آیا شکر فلان کس را به‌جای آوردی؟ عرض می‌کند: پروردگارا! من شکر تو را به‌جای آوردم، خداوند می‌فرماید: چون شکر او را به جا نیاوردی، شکر مرا هم به‌جا نیاورده‌ای! سپس افزود « اشکر کم الله اشکر کم للناس ؛ شکرگزارترین شما در پیشگاه خدا کسی است که از نعمت‌ ها و زحمات مردم بیشترین قدردانی و شکرگزاری را به عمل آورد. [۴]

قدردانی در قرآن مجید[ویرایش]

قرآن مجید در بیش از هفتاد آیه، سپاسگزاری و قدردانی را چه از جانب خدا و چه از سوی انسان‌ها مورد اشاره قرار داده و با عناوین گوناگونی بر انجام این کار نیک پای فشرده است.

سپاسگزاری و قدردانی در روایات[ویرایش]

همچنین در روایات زیادی به این امر سفارش شده است که بعضی از آنها عبارت‌اند از:

← ۱. تشکر از مردم
امام رضا ـ علیه‌السلام ـ در این‌باره می‌فرماید:" مَنْ لَمْ یَشْکُرِ الْمُنْعِمَ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ لَمْ یَشْکُرِ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ ". [۵]

← ۲. تشکر از خدا و پدر و مادر
" وَ وَصَّیْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَیْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلی‌ وَهْنٍ وَ فِصالُهُ فی‌ عامَیْنِ أَنِ اشْکُرْ لی‌ وَ لِوالِدَیْکَ إِلَیَّ الْمَصیر [۶] ما به انسان درباره پدر و مادرش سفارش کردیم، مادرش او را با سستی روز‌افزون حمل کرد و شیرخوارگیش دو سال است، سفارش کردیم که سپاس من و پدر و مادرت را به جای آر؛ زیرا بازگشت به‌سوی من است.

← ۳. روایتی از امام صادق
امام صادق ـ علیه‌السلام ـ می‌فرماید:« وَ إِنَّ خَیْرَ الْعِبَادِ مَنْ یَجْتَمِعُ فِیهِ خَمْسُ خِصَالٍ إِذَا أَحْسَنَ‌ اسْتَبْشَرَ وَ إِذَا أَسَاءَ اسْتَغْفَرَ وَ إِذَا أُعْطِیَ شَکَرَ وَ إِذَا ابْتُلِیَ صَبَرَ وَ إِذَا ظُلِمَ غَفَرَ »؛ [۷] بهترین بندگان کسی است که پنج صفت داشته باشد: هرگاه کار نیکی انجام دهد، خوشحال شود؛ هرگاه کار بدی انجام دهد، استغفار کند؛ هرگاه به او نعمتی داده شود، شکر کند؛ هرگاه گرفتار شود، صبر کند و هرگاه به او ظلم شود، ببخشد.

پانویس[ویرایش]
 
۱. بقره (۲)، آیه ۱۵۸.    
۲. فاطر (۳۵)، آیه ۳۰.    
۳. آل‌عمران (۳)، آیه ۱۴۴.    
۴. کلینی، الکافی، ج ۲، ص ۹۹، بَابُ الشُّکْرِ، ح ۳۰.    
۵. حر عاملی، وسائل‌ الشیعة، ج ۱۶، ص ۳۱۳، ح ۲۱۶۳۸.    
۶. لقمان (۳۱)، آیه ۱۴.    
۷. علامه مجلسی، بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۲۰۷.    


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست.    






جعبه‌ابزار