قارونذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: قارون، ثروت، تکبر، اهل دوزخ.
‌پرسش: قارون چه کسی بود؟
پاسخ: قارون، از بنی‌اسرائیل، و پسر عموی حضرت موسی ـ علیه‌السلام ـ بوده است.


داستان قارون با استناد به قرآن کریم[ویرایش]

خلاصه داستان قارون، با توجه به آیات قرآن، از این قرار است که او شخص زیباروی از بنی‌اسرائیل بود و در بیابان به سر می‌برد و از علم کیمیاگر ی بهره داشت و از این راه گنجی فراوان اندوخته بود و به‌شدت به حضرت موسی ـ علیه‌السلام ـ رشک می‌برد؛ از‌این‌رو به زن بدکاره‌ای پول داد و او را وادار کرد تا شهادت بدهد که حضرت موسی ـ علیه‌السلام ـ او را به رفتار پرخطر مجبور کرده است؛ سپس نزد حضرت موسی ـ علیه‌السلام ـ آمد و گفت: بنی‌اسرائیل را جمع کن و دستور پروردگارت را برای آنها بازگو! حضرت موسی ـ علیه‌السلام ـ مردم را جمع کرد و احکام خداوند را برای آنها بیان نمود؛ وقتی که حکم زنا را بیان می‌کرد، بنی‌اسرائیل گفتند: حتی اگر زناکار تو باشی، همین حکم جاری می‌شود؟ حضرت موسی ـ علیه‌السلام ـ فرمود: آری! بنی‌اسرائیل گفتند: تو زنا کرده‌ای! حضرت موسی ـ علیه‌السلام ـ با تعجب گفت: من؟! گفتند: آری! آنگاه از آن زن بدکاره خواستند تا شهادت بدهد. حضرت موسی به او فرمود: تو را به خدا قسم می‌دهم که جز سخن راست نگویی! آن زن گفت: حال که مرا قسم دادی، راست می‌گویم، و اینک شهادت می‌دهم که تو بی‌گناه و فرستاده خداوند هستی!
حضرت موسی ـ علیه‌السلام ـ به سجده افتاد و در سجده به شدت گریه کرد؛ وحی آمد: چه چیزی تو را به گریه انداخته است؟ ما زمین را به فرمان تو در آورده‌ایم، هرچه می‌خواهی امر کن!
حضرت موسی ـ علیه‌السلام ـ سر از سجده برداشت و فرمود: ای زمین آنها را در کام خود فرو بر! ناگهان زمین شکافته شد و درحالی‌که فریاد می‌زدند: یا موسی! یا موسی!... همگی هلاک شدند. [۱] [۲] [۳]

فرمایش قرآن کریم درباره قارون[ویرایش]

قرآن درباره قارون می‌فرماید:
«إِنَّ قارُونَ کانَ مِنْ قَوْمِ مُوسی فَبَغی عَلَیْهِمْ وَ آتَیْناهُ مِنَ الْکُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِی الْقُوَّةِ إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا یُحِبُّ الْفَرِحِینَ» [۴]قارون از قوم موسی بود و بر آنان ستم کرد؛ ما گنج‌هایی به او داده بودیم که کلید انبارهای او را گروهی نیرومند [۵]حمل می‌کردند. هنگامی که قومش به او گفتند: شادی مکن که خدا شادی‌کنندگان مغرور را دوست ندارد.»
قرآن در ادامه می‌فرماید:
«قالَ إِنَّما أُوتِیتُهُ عَلی عِلْم عِنْدِی... فَخَرَجَ عَلی قَوْمِهِ فِی زِینَتِهِ قالَ الَّذِینَ یُرِیدُونَ الْحَیاةَ الدُّنْیا یا لَیْتَ لَنا مِثْلَ ما أُوتِی قارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظّ عَظِیم وَ قالَ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَیْلَکُمْ ثَوابُ اللَّهِ خَیْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً»؛ [۶] [۷]

دیدگاه اهل دنیا و اهل آخرت در امور دنیوی[ویرایش]

قارون می‌پنداشت به دلیل علم و دانش و حسن تدبیر او، دارایی‌اش زیاد شده است. وقتی خود را با زیورآالات تزیین کرده بود، در اجتماع مردم حاضر شد. کسانی که اهل دنیا بودند، گفتند: ای کاش ما هم مانند قارون ثروتمند بودیم! سعادت و نصیب او بسیار زیاد است.
کسانی که دانا بودند، گفتند: وای بر شما! ثواب آخرت برای کسی که ایمان بیاورد و عمل نیکو انجام دهد، بهتر است.

روایتی از حضرت امام صادق(ع)[ویرایش]

حضرت امام صادق ـ علیه‌السلام ـ از پیامبر گرامی اسلام ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ روایت کرده‌اند:
هرکس لباسی بپوشد و در آن، تکبر و خودخواهی کند، خداوند او را در جهنم با قارون هم‌نشین خواهد کرد؛ چون قارون اولین کسی بود که چنین کرد. [۸]

نكته‌هاي آموزنده[ویرایش]

قارون، سمبل ثروتمند متكبر است واز سرگذشت او مي‌آموزيم:
۱. تحصیل علم و رسيدن به مراتب عالي علمي، بسيار ارزشمند و عالِم از مقامي بلند برخوردار است؛ ولي اگر به کبر و غرور و حسد گرفتار شود، از بلنداي عزت سقوط خواهد كرد و خود و اطرافيانش را به هلاکت خواهد رساند؛
۲. همه چيز از خداوند متعال است و در هر مقام و مرتبه‌اي، بايد شكرگزار او بود و سرچشمه شکر گزاري، تواضع است، در غير اين صورت، تكبر و خودخواهي به‌زودي به ذلت و خواري تبديل خواهد شد؛
۳. اگر انسان بي‌ايمان باشد و نیکوکاری نكند، تمام گنج‌هاي زمين به حال او نفعي ندارد و توانمندي‌هاي مادي زودگذر و ناپايدار است؛
۴. هيچ‌گاه عمل نيك را نبايد كوچك شمرد، حتي اگر از گنهکار باشد؛ چنانچه راست‌گويي يك بدكاره به نجات انساني بزرگ انجاميد.

پانویس[ویرایش]
 
۱. تاریخ مدینه دمشق، ج۶۱، ص۹۴.
۲. علامه مجلسی، بحارالانوار،ج۱۳، ص۲۵۰.    
۳. علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۸۴.    
۴. قصص(۲۸)، آیه۷۶.    
۵. مفسران تعداد این گروه را بین سه نفر تا چهل نفر ذکر کرده‌اند.
۶. قصص(۲۸)، آیه۷۸ ۸۰.    
۷. قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر قمی، ج۲، ص۱۴۴.
۸. الشیخ الحر العاملی، وسائل الشیعة، الإسلامیة، ج ۳، ص ۳۶۸.    


منبع[ویرایش]

سایت اندیشه قم    


رده‌های این صفحه : تاریخ انبیاء | حضرت موسی | قصص قرآنی




جعبه‌ابزار