غذا خوردن امام حسینذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه:

غذا خوردن امام حسین عليه‌السلام، فقرا.

پرسش:

آیا امام حسین ـ عليه‌السلام ـ فقرا را به خانه خود دعوت می‌کرد و با آنها غذا می‌خورد؟

پاسخ:





غذا خوردن امام حسین با فقرا

[ویرایش]

در روایتی درباره غذا خوردن امام حسین علیه‌السلام با فقرا چنین نقل شده است:

← روایتی از مسعدة بن صدقه



«عن مسعدة بن صدقة قال‌: مر الحسین بن علی بمساکین‌ قد بسطوا کساء لهم ـ فألقوا: علیه کسرا فقالوا ـ هلم یا ابن رسول الله، فثنی ورکه فأکل معهم، ثم تلا "إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْتَکْبِرِینَ‌" ثم قال: قد أجبتکم فأجیبونی قالوا: نعم یا ابن رسول الله و تعمی عین، فقاموا معه حتی أتوا منزله، فقال للرباب: أخرجی ما کنت تدخرین‌»؛

مسعدة بن صدقه می‌گوید: امام حسین ـ عليه‌السلام ـ از کنار گروهی از فقرا عبور می‌کرد که عبای خود را پهن کرده بودند و چند پاره‌ای نان روی آن ریخته و مشغول خوردن بودند. آنان به امام حسین ـ عليه‌السلام ـ گفتند: یا بن رسول الله! بیا (با ما غذا بخور)، امام علیه‌السلام نشست و با ایشان مشغول غذا خوردن شد و این آیه را تلاوت کرد: «إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْتَکْبِرِینَ‌»؛ « خدا افراد متکبر را دوست ندارد». سپس به فقرا فرمود: «من دعوت شما را پذیرفتم، شما هم دعوت مرا اجابت نمایید» گفتند: اطاعت می‌کنیم ای فرزند رسول خدا. آن‌گاه برخاستند و وارد منزل امام حسین ـ عليه‌السلام ـ شدند. آن بزرگوار به رباب فرمود: «آن‌چه را که ذخیره نموده‌ای بیاور!».

سند روایت

[ویرایش]

در سند این روایت، شخصی با نام «مسعدة بن صدقه» وجود دارد که در توثیق او اختلاف نظر وجود دارد؛ مسعدة بن صدقه از راویان و اصحاب امام صادق علیه‌السلام است.
[۴] حائری مازندرانی، محمد بن اسماعیل، منتهی المقال فی أحوال الرجال، ج ۶، ص ۲۵۳ ـ ۲۵۴، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، ۱۴۱۶ق.


نتیجه

[ویرایش]

به‌هر‌حال با چشم‌پوشی از سند روایت، در محتوای روایت اشکالی به نظر نمی‌آید تا آن‌ را نپذیریم؛ چراکه سیره و روش ائمه اطهار علیهم‌السلام کمک به فقرا و جویا شدن از حالات آنها بوده است.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. نحل (۱۶)، آیه ۲۳.    
۲. عیاشی، محمد بن مسعود، التفسیر، محقق، مصحح، رسولی محلاتی، هاشم، ج ۲، ص ۲۵۷،‌ تهران، المطبعة العلمیة، چاپ اول، ۱۳۸۰ق.    
۳. شیخ طوسی، رجال ‌طوسی، ص ۱۴۶، نجف اشرف، ‌انتشارات حیدریه، ۱۳۸۱ق.    
۴. حائری مازندرانی، محمد بن اسماعیل، منتهی المقال فی أحوال الرجال، ج ۶، ص ۲۵۳ ـ ۲۵۴، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، ۱۴۱۶ق.
۵. سبحانی، جعفر، موسوعة طبقات الفقهاء، ج ‌۳، ص ۵۷۷ ۵۷۸، قم، مؤسسه امام صادق (ع)، ۱۴۱۸ق.    


منبع

[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست.    



جعبه ابزار
جعبه‌ابزار