بیعذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: معامله، بیع، خرید و فروش،

پرسش: شرایط بیع صحیح چیست؟

پاسخ:


معامله[ویرایش]

این سؤال خیلی کلی است؛ زیرا واژه معامله در فقه و عرف به معانی متعددی همچون معامله به معنای اعم، معامله به معنای اخص و معامله به معنای متوسط بین اخص و اعم می‌آید.

← معامله به معنای
معامله به معنای اعم یعنی اعمال و وظایفی که در آنها قصد قربت معتبر نیست؛ چه نیاز به إنشا داشته یا نداشته باشند؛ مثل طهارت لباس و بدن، بیع و نکاح و طلاق.

← معامله به معنای اخص
معامله به معنای اخص یعنی اعمال و وظایفی که در آنها قصد قربت معتبر نیست؛ اما نیاز به إنشای طرفین دارد؛ مثل نکاح. معامله به معنای متوسط بین اخص و اعم یعنی اعمال و وظایفی که در آنها قصد قربت معتبر نیست؛ اما حداقل نیاز به إنشا از یک طرف دارد؛ مثل طلاق. [۱]

هم‌چنین در عرف امروزی جامعه ایران معامله به معنای خرید و فروش (بیع) استعمال می‌شود. بنابراین باید مشخص کنید که منظور شما از واژه معامله، کدام معناست تا بتوانیم پاسخ دقیق بدهیم.

معامله بیع[ویرایش]

اما اگر منظور شما از معامله بیع (خرید و فروش) باشد، باید گفت بیع دارای شرایط متعددی در عقد، جنس، خریدار و فروشنده است که به آنها اشاره می‌کنیم:

شرایط عقد‌[ویرایش]


← اول
در خرید و فروش لازم نیست صیغه عربی بخوانند، و اگر فروشنده به فارسی بگوید، این مال را در عوض این پول فروختم و مشتری بگوید: قبول کردم، معامله صحیح است؛ ولی خریدار و فروشنده باید قصد انشا داشته باشند؛ یعنی به گفتن این دو جمله مقصودشان خرید و فروش باشد. [۲]

← دوم
اگر در موقع معامله صیغه نخوانند، ولی فروشنده در مقابل مالی که از خریدار می‌گیرد، مال خود را مِلک او کند و او بگیرد، معامله صحیح است و هر دو مالک می‌شوند. [۳]

شرایط جنس و عوض آن‌[ویرایش]


← اول
مقدار آن با وزن یا پیمانه یا شماره و مانند اینها معلوم باشد.

← دوم
بتوانند آن را تحویل دهند، بنابراین فروختن اسبی که فرار کرده، صحیح نیست.

← سوم
خصوصیاتی را که در جنس و عوض هست، معین نماید.

← چهارم
کسی در جنس، یا در عوض آن حقی نداشته باشد، بنابراین مالی را که انسان پیش کسی گرو گذاشته، بدون اجازه او نمی‌تواند بفروشد.

← پنجم
آن‌که بنا بر احتیاط مستحب خودِ جنس را بفروشد نه منفعت آن را. [۴]

شرایط فروشنده و خریدار[ویرایش]

۱. بالغ باشند.
۲. عاقل باشند.
۳. حاکم شرع آنان را از تصرف در اموالشان جلوگیری نکرده باشد.
۴. قصد خرید و فروش داشته باشند، اگر به شوخی بگوید مال خود را فروختم، معامله باطل است.
۵. کسی آنها را مجبور نکرده باشد.
۶. جنس و عوضی را که می‌دهند مالک باشند (یا مثل پدر و جد صغیر، اختیار مال در دست آنان باشد. [۵]

پانویس[ویرایش]
 
۱. منیة الطالب فی حاشیة المکاسب، ج ‌۱، ص ۳۳.    
۲. توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ‌۱، ص ۲۷۹، مسأله ۲۰۹۷.    
۳. توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ‌۱، ص ۲۸۰، مسأله ۲۰۹۸.    
۴. توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ‌۱، ص ۲۷۸، مسأله ۲۰۹۰.    
۵. توضیح المسائل (المحشی للإمام الخمینی)، ج ‌۱، ص ۲۷۷، مسأله ۲۰۸۱.    


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست.    



جعبه‌ابزار