مصرذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: مصر، تجارت، زندگی.
پرسش: این‌که در روایتی تجارت در مصر را مستحب دانسته، ولی زندگی در آن را مکروه، از جهت سندی و متنی صحیح است؟
پاسخ:


متن و ترجمه روایت[ویرایش]

«مُحَمَّدُ بْنُ یعْقُوبَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْعَاصِمِی عَنْ عَلِی بْنِ الْحَسَنِ التَّمِیمِی عَنْ عَلِی بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ ـ علیه‌السلام ـ قَالَ ذَکرْتُ لَهُ مِصْرَ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ اطْلُبُوا بِهَا الرِّزْقَ وَ لَا تَطْیلوا بِهَا الْمَکثَ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ‌اللَّهِ ـ علیه‌السلام ـ مِصْرُ الْحُتُوفِ یقَیضُ لَهَا قَصِیرَةُ الْأَعْمَارِ».
علی‌بن اسباط از شخصی روایت می‌کند که نزد امام صادق ـ علیه‌السلام ـ نام مصر را به‌میان آورد. امام ـ علیه‌السلام ـ به نقل از رسول خدا ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ فرمود: «در آن‌جا روزی بجویید و در پی ماندن و سکونت نباشید». آن‌گاه امام صادق ـ علیه‌السلام ـ فرمود: «مصر، شهر مرگ است. کوتاهی عمر برای آن مقدر شده است». [۱]

بررسی روایت از نظر سند[ویرایش]

این روایت به جهت «عن رجل» مرسل است. [۲] اما سایر راویان آن ثقه و مورد اطمینان هستند.

مطلق نبودن روایت[ویرایش]

اگر درستی متن روایت را بپذیریم، هرچند شیخ حر عاملی این روایت را در بابی با عنوان «اسْتِحْبَابِ طَلَبِ الرِّزْقِ بِمِصْرَ وَ کَرَاهَةِ الْمَکْثِ بِهَا» [۳] آورده است‌، همچنین اندکی از فقها [۴] نیز با توجه به این روایت فتوا به استحباب تجارت در مصر داده‌اند، اما نباید از این حقیقت غافل شد که این سخن مربوط به وقت صدور روایت است و اطلاقی برای آن نیست؛ [۵] یعنی با توجه به موقعیت تجاری و منطقه‌ای مصر در عصر پیامبر اسلام ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ و امام صادق ـ علیه‌السلام ـ این روایت بیان شده است؛ به همین جهت اطلاقی برای آن نیست؛ و این‌گونه نیست که در همه زمان‌ها تجارت در مصر مستحب باشد و برای تاجر فایده داشته باشد و یا مکث و زندگی در مصر کراهت داشته باشد. شاید به‌دلیل وجود بیماری‌هایی (مانند مالاریا در آفریقا و حاشیه رودخانه‌ها) سکونت بیش از حد نیاز در آن‌جا توصیه نشده است.


پانویس[ویرایش]
 
۱. کلینی، محمد‌بن یعقوب، کافی، محقق و مصحح:غفاری، علی‌اکبر، آخوندی، محمد، ج ۵، ص ۳۱۸، دار‌الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.    
۲. . مجلسی، محمدباقر، مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول، محقق و مصحح:رسولی، سید هاشم، ج ۱۹، ص ۴۳۹، ‌دارالکتب الإسلامیة، تهران، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق.
۳. شیخ حرّ عاملی، وسائل الشیعة، ج ۱۷، ص ۴۶۵، مؤسسه آل البیت(ع)، قم، چاپ اول، ۱۴۰۹ق.    
۴. آل‌عصفور بحرانی، حسین، الأنوار اللوامع فی شرح مفاتیح الشرائع، محقق و مصحح: آل‌عصفور، محسن، ج ۱۱، ص ۱۲۷، ‌مجمع البحوث العلمیة، قم، چاپ اول، بی‌تا.
۵. حسینی شیرازی، سید محمد، المال، أخذاً و عطاءً و صرفاً، محقق و مصحح: صاحب مهدی‌، ص ۸۵، مؤسسة الوعی الاسلامی، دارالعلوم، بیروت، چاپ اول، ۱۴۲۵ق.


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست.    



جعبه‌ابزار