مدارا با بنی اسرائیلذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: بنی اسرائیل ، مدارا، سنت‌ الهی
پرسش: چرا خداوند متعال این‌قدر با بنی اسرائیل مدارا می‌کرد؟
پاسخ: اساساً، یکی از سنت‌های الهی در ترغیب هرچه بیشتر مردم، به سوی هدایت و سعادت ، مدارا، نرمش و ملاطفت با آن‌ها است؛ چرا که مدارا و ملاطفت، یکی از مؤثرترین ابزار جذب افراد است.


دستور مدارا با بندگان[ویرایش]

خداوند به حضرت موسی و هارون علیهم‌السلام سفارش می‌کند:«فَقُولا لَهُ قَوْلاً لَیناً لَعَلَّهُ یتَذَکَّرُ أَوْ یخْشی؛ [۱] وقتی به سراغ فرعون می‌روید با او به نرمی و ملایمت سخن بگویید، شاید فرعون بترسد و یا هدایت شود.» از این رو، خدای متعال با تمام بندگان خود مدارا می‌کند.

منظور از مدارا[ویرایش]

مدارا کردن در حقیقت، همان عفو و گذشت نسبت به نافرمانی‌های بندگان است.

عمومی بودن مدارا[ویرایش]

عفو و گذشت خداوند شامل تمامی بندگان و تمام امت‌ها شده و خواهد شد؛ لذا این اختصاص به امت‌های گذشته و یا قوم بنی اسرائیل ندارد. داستان بنی اسرائیل می‌تواند نمونه‌ای از مدارا و نرمش خداوند نسبت به مردم لجوج و سرسخت -در برابر دعوت الهی به سوی هدایت و رستگاری- باشد وگرنه، خداوند با قوم نوح نیز به مدت ۹۵۰ سال، مدارا کرد تا شاید به خود آیند و به پیامبرش ایمان آورند.

برتری نسبی بنی اسرائیل[ویرایش]

در عین حال شاید بنی اسرائیل به دلیل آن‌که از فرزندان پیامبران بودند و پیامبران بسیاری نیز از میان آنان برخاسته‌اند، این همه مورد ملاطفت خدا قرار گرفتند. به بیان دیگر، شاید برخورداری از نوعی امتیاز باشد. قرآن کریم درباره آنان می‌فرماید:«وَ لَقَدْ آتَیْنا بَنی‌ إِسْرائیلَ الْکِتابَ وَ الْحُکْمَ وَ النُّبُوَّةَ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّیِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلَی الْعالَمینَ؛ [۲] ما به بنی اسرائیل کتاب و علم داوری و نبوت عطا کردیم و از چیزهای پاکیزه و خوش، روزیشان کردیم و بر جهانیان برتریشان دادیم.»
البته شایان توجه است که این برتری به معنای تبعیض و بی‌عدالتی نیست؛ چراکه برخی از پیامبران نیز بر برخی دیگر برتری دارند:«تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی‌ بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ...؛ [۳] بعضی از این پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم. خدا با بعضی سخن گفت و بعضی را درجاتی برتر داد...». و ساحت قدس الهی منزه از آن است که در حق بندگانش ظلم و بی‌عدالتی کند:«... وَ أَنَّ اللَّهَ لَیْسَ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبیدِ؛ [۴] [۵] و خداوند، به بندگان (خود)، ستم نمی‌کند.»

پانویس[ویرایش]
 
۱. طه/سوره۲۰، آیه۴۴.    
۲. جاثیه/سوره۴۵، آیه۱۶.    
۳. بقره/سوره۲، آیه۲۵۳.    
۴. آل عمران/سوره۳، آیه۱۸۲.    
۵. انفال/سوره۸، آیه۵۱.    


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئیست    






جعبه‌ابزار