توبه از غیبتذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: غیبت، غیبت‌شونده، حلالیت، توبه، کفاره، استغفار.
پرسش: آیا می‌توان بدون حلالیت گرفتن از فرد غیبت‌شونده توبه کرد؟ با در نظر گرفتن این که عمری را به غیبت گذرانده‌ام و الآن عملاً حلالیت گرفتن غیر ممکن است و همین افکار اراده‌ام را در ترک این گناه سست می‌کند!
پاسخ:


توبه از غیبت‌[ویرایش]


← حلالیت گرفتن
با توجه به این‌که غیبت از حقوق الناس است، بنابراین در مرحله اول باید از غیبت‌شونده رضایت گرفت، آن‌گاه به درگاه الاهی از این گناه توبه کرد.

← استغفار برای فرد غیبت‌شونده
اما اگر رضایت گرفتن از غیبت‌شونده به هر دلیلی ممکن نباشد و یا این‌که گفتن به او موجب مفسده‌ای مهم‌تر می‌شود و ... که در این صورت با توجه به روایات معصومان علیهم‌السلام باید برای او استغفار نمود و این کفاره غیبت اوست.

روایاتی از معصومان[ویرایش]

در این باره به دو روایت اشاره می‌کنیم:

← أ. روایتی از امام صادق
امام صادق علیه‌السلام می‌فرماید: از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله پرسیده شد: کفاره غیبت چیست؟ حضرت فرمود: هر وقت یادت آمد، برای او از خداوند طلب آمرزش کن. [۱]

← ب. روایتی دیگر
امام صادق ـ علیه‌السلام ـ در روایت دیگر می‌فرماید: اگر غیبت کردی و خبرش به غیبت شده رسید، پس راهی نمی‌ماند جز حلالیت خواستن از او، اما اگر خبرش به او نرسیده، از خداوند برایش طلب آمرزش کن. [۲]

پانویس[ویرایش]
 
۱. مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج ۷۲، ص ۲۴۱.    
۲. مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج ۷۲، ص ۲۴۲.    


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست، برگرفته از مقاله «توبه از غیبت»، تاریخ بازیابی۱۳۹۵/۶/۷.    


رده‌های این صفحه : اخلاق اسلامی | رذائل اخلاقی | غیبت




جعبه‌ابزار