اشکالات مذاهب مالکی و حنفیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: مذهب مالکی ، مذهب حنفی ، تشیع
مذاهب مالکی یا حنفی چه اشکالی دارند؟
پرسش: من علاقه به تشیع دارم ولی می‌خواهم بفهمم که مالکی یا حنفی بودن چه اشکالی دارد؟
پاسخ: علاقه شما به تشیع، قابل احترام است اما روشن است که انتخاب دین و مذهب، یک امر عاطفی و دل بخواهی نیست بلکه یک وظیفه و واجب عقلی است!


لزوم پشتوانه عقلی در پذیرش مکتب[ویرایش]

باید دید که علت علاقه شما به تشیع چیست؟ آیا صرف علاقه و محبت است یا دارای پشتوانه محکم استدلالی است؟ در صورتی که علاقه شما از روی برهان و استدلال باشد حتما به خاطر نقاط قوتی است که تنها در مکتب تشیع، آن‌ها را یافته‌ایدکه در این صورت خود به خود ضعف‌ها و کاستی‌های دیگر مذاهب و فرقه‌ها روشن خواهد شد.

تفاوت اصلی تشیع با سایر مذاهب اسلامی[ویرایش]

تفاوت اصلی شیعه و برتری آن بر سایر مذاهب اسلامی در نوع نگاه و اعتقاد شیعه به مسأله امامت و ولایت اهل بیت پیامبر اکرم صلوات‌الله‌علیه است.

ویژگی‌های اعتقادی تشیع در مسأله امامت[ویرایش]

در این‌جا به پاره‌ای از اعتقادات شیعه در مسأله امامت اشاره می‌کنیم:

← عصمت دوازده امام
شیعه، دوازده امام علیه‌السلام را که در احادیث پیامبر اکرم صلوات‌الله‌علیه به اسامی آنان تصریح شده است [۱] از هر گونه خطا، نسیان و گناه، معصوم می‌داند.

← دارار بودن شئون پیامبر غیر از وحی
شیعه برای امام معصوم علیه‌السلام، تمام شوؤن پیامبراکرم صلوات‌الله‌علیه به جز مسأله وحی را قائل است.

← مرجع دینی بودن
شیعه، امام معصوم علیه‌السلام را مرجع دینی (مبین و حافظ دین و مفسر آیات قرآن )می‌داند.

← دارا بودن ولایت تکوینی
شیعه، امام معصوم علیه‌السلام را دارای ولایت تکوینی و قدرت تصرف در پدیده‌های عالم می‌داند.

← مرجع سیاسی بودن
شیعه، امام معصوم علیه‌السلام را مرجع سیاسی و برترین رهبر در مسائل اجتماعی و دارای شأن قضاوت می‌داند و اطاعت کامل از او را بر خود واجب می‌شمارد.

← اعلمیت امام
شیعه، امام معصوم علیه‌السلام را در مسائل علمی صرف، عالم‌ترین افراد می‌داند.
اما متأسفانه سایر مذاهب اسلامی و از جمله مالکی یا حنفی چنین اعتقادی ندارند و نسبت به اهل بیت و امامان معصوم ما، تنها به محبت و اعتقاد به وثاقت آنان اکتفا کرده‌اند.

← اطاعت کامل از امام و اهل بیت
از ویژگی‌های تشیع، اطاعت و پیروی کامل از امام علی علیه‌السلام و اهل بیت علیهم‌السلام است که از نظر اسلام، بسیار اهمیت دارد و در روایات متعددی که اهل تسنن نیز نقل کرده‌اند، معیار و شرط خداوند در پذیرش اعمال مردم، پذیرش ولایت حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب علیه‌السلام عنوان شده است! [۲]

←← حب علی، شرط پذیرش ایمان
حضرت رسول اکرم صلوات‌الله‌علیه فرموده‌اند: «... النظر الی وجه امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب عبادة و ذکره عبادة ولایقبل الله ایمان عبد الا بولایته والبرائة من اعدائه؛ [۳] [۴]نگاه کردن به چهره امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب، عبادت و یاد او عبادت است و ایمان کسی جز با دوستی با او و بیزاری جستن از دشمنان او پذیرفته نمی‌شود»
آن‌چه از این روایت برداشت می‌شود آن است که: «اصلاً، شرط پذیرش ایمان (چه رسد به اعمال عبادی!) داشتن ولایت و برائت است.

←← ولایت علی شرط ورود به بهشت
و نیز علمای اهل سنت نقل کرده‌اند که: «پیامبر اکرم صلوات‌الله‌علیه فرمودند: … ثم لم یوالیک یا علی لم یشم رائحة الجنة ولم یدخلها؛ [۵]یا علی! اگر کسی به اندازه عمر (حضرت) نوح ، خدا را عبادت کند و به اندازه کوه احد ، طلا داشته باشد و در راه خدا انفاق نماید و به اندازه‌ای عمرش طولانی باشد که بتواند هزار بار پیاده به حج برود، آن‌گاه در (مکه) بین صفا و مروه مظلومانه کشته شود، ولی، ولایت تو را – ای علی! – نداشته باشد، بوی بهشت به مقام او نخواهد رسید و هرگز وارد بهشت نخواهد شد».

مراد از ولایت در آیه ولایت[ویرایش]

اما این‌که منظور از ولایت علی علیه‌السلام چیست، باید از موارد استعمال آن در آیات قرآن مجید و در شأن حضرت علی علیه‌السلام، روشن شود، قرآن می‌فرماید: «سرپرست و ولیّ شما، تنها خداست و پیامبر او و آن‌ها که ایمان آورده‌اند، همان‌ها که نماز را برپا می‌دارند و در حال رکوع ، زکات می‌دهند. » [۶]
شک نیست که کلمه" ولی" در آیه، به معنی دوست و یا ناصر و یاور نیست زیرا ولایت به معنی دوستی و یاری کردن مخصوص کسانی نیست که نماز می‌خوانند و در حال رکوع زکات می‌دهند، بلکه یک حکم عمومی است که همه مسلمانان را دربر می‌گیرد، همه مسلمین باید یکدیگر را دوست بدارند و یاری کنند حتی آن‌هایی که زکات بر آن‌ها واجب نیست و اصولا چیزی ندارند که زکات بدهند، تا چه رسد به این‌که بخواهند در حال رکوع زکاتی بپردازند، آن‌ها هم باید دوست و یار و یاور یکدیگر باشند.
از این‌جا روشن می‌شود که منظور از" ولی" در آیه فوق، ولایت به معنی سرپرستی و تصرف و رهبری مادی و معنوی است، بخصوص این‌که این ولایت در ردیف ولایت پیامبر صلوات‌الله‌علیه و ولایت خدا قرار گرفته و هر سه با یک جمله ادا شده است.‌

نزول آیه ولایت در شأن حضرت علی[ویرایش]

در بسیاری از کتب اسلامی و منابع اهل تسنن، روایات متعددی دائر بر این‌که آیه فوق در شأن علی علیه‌السلام نازل شده نقل گردیده که در بعضی از آن‌ها اشاره به مساله بخشیدن انگشتر در حال رکوع نیز شده و در بعضی نشده و تنها به نزول آیه درباره علی علیه‌السلام قناعت گردیده است. [۷]

نتیجه پذیرش مسأله امامت[ویرایش]

اگر کسی با نگاه شیعه به مسأله امامت و رهبری بنگرد و اعتقادش به امامت و رهبری، اعتقاد شیعه باشد مسیر زندگی او دگرگون خواهد شد و مسائل و سؤالات و مشکلات دینی را از هر کسی نمی‌گیرد و زمام اختیار خود را در مسائل سیاسی به دست هر کسی نمی‌دهد و همیشه مطیع و پیرو امام معصوم علیه‌السلام خواهد بود.

ولایت‌مداری، وجه امتیاز مذهب تشیع[ویرایش]

اگر چه پیروان همه مذاهب اسلامی از جمله حنفی و مالکی نسبت به حضرت علی علیه‌السلام و فرزندان آن حضرت (امامان معصوم) ارادت، محبت و مودت دارند اما ولایت به معنی کامل و دقیقی که مورد نظر قرآن و پیامبر صلوات‌الله‌علیه است تنها در مذهب تشیع جعفری اثنی عشری موجود است و هر مسلمانی وظیفه دارد نزدیک‌ترین مکتب به قرآن و سنت پیامبر صلوات‌الله‌علیه را انتخاب کند.


پانویس[ویرایش]
 
۱. بحارالأنوار، ج ۳۶، ص ۳۶۲.    
۲. مناقب خوارزمی، ۱۹ و ۲۵۲.
۳. مناقب خوارزمی، ۱۹ و ۲۱۲.
۴. کفایة الطالب، گنجی شافعی، ۲۱۴.
۵. مناقب، خطیب خوارزمی، مقتل الحسین (ع)، خوارزمی، ۱/۳۷.
۶. مائده/سوره۵، آیه۵۵.    
۷. تفسیر نمونه، ج ‌۴، ص ۴۲۴ - ۴۲۵.    


منبع[ویرایش]
سایت اسلام کوئست    


رده‌های این صفحه : فرق و مذاهب | مذاهب فقهی اهل سنت




جعبه‌ابزار