آن دائمذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه:اصطلاحات عرفانی.
پرسش:سلام علیکم. «آن دائم» در کتاب‌های عرفانی چه معنایی دارد؟


پاسخ[ویرایش]

«آن دائم» یا «حال دائم» اصطلاحی عرفانى است. یکی از مسائلی که اهل عرفان مطرح می‌کنند مسئله‌ی حضرات خمس است. یکی از حضرات خمس، حضرت الهیت است که در آن همه اشیا موجودند؛ اما وجود آنها در آن حضرت به گونه‌ ای نیست که بتوان زمان ماضی، مضارع و حال در آن فرض کرد؛ بلکه حالی است که دائم است. به عبارت دیگر، ازل و ابد در آن‌جا متحد است و همه در «حال» و «آن» حاضر هستند. [۱] حال یا آن دائم، را گاهی نفس رحمانی نیز می‌نامند. [۲]

پانویس[ویرایش]
 
۱. «فلا بد أن یکون ثم حضرة إلهیة فیها وقوع الأشیاء دائما لا تتقید بالماضی فیقال قد وقعت و لا بالمستقبل فیقال تقع و لکن متعلقها الحال الدائم». ابن عربى، محى الدین، الفتوحات المکیة (۴ جلدى)، ج ۲، ص ۹۲، دار صادر، بیروت.
۲. ر. ک. سجادی، سید جعفر، فرهنگ معارف اسلامی، ج ‌۱، ص ۲۰، دانشگاه تهران‌، چاپ سوم، ۱۳۷۳ش.


منبع[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست    


رده‌های این صفحه : عرفان اسلامی | اصطلاحات عرفانی




جعبه‌ابزار