مدکرذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: مدکر.
پرسش: ریشه کلمه مدکر در فهل من مدکر چیست؟ معنای آن چیست؟ تفسیر ش را نیز بیان کنید؟
پاسخ:


استعمال کلمه مدکر در قرآن

[ویرایش]

کلمه "مدکر" شش بار در قرآن ذکر شده ذکر است.

ریشه کلمه مدکر

[ویرایش]

این کلمه اسم فاعل از باب افتعال است و از ریشه "ذکر" گرفته شده است. بنابراین، اصل آن "مُذْتَکِر" است، تاء به "د" تبدیل شد؛ سپس به جهت همسانی مخرج "ذ" با "د"، "ذ" به "د" تبدیل گشته و ادغام صورت پذیرفت.
[۷] صافی، محمود بن عبد الرحیم، الجدول فی اعراب القرآن ج ۱۲، ص ۴۴۱، دار الرشید مؤسسة الإیمان، دمشق، بیروت، ۱۴۱۸.
به این جهت بعضی از لغوی‌ها اذعان داشته‌اند که "دکر" از زبان عربی نیست.

تفسیر «فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ»

[ویرایش]

اما در تفسیر این جمله چنین آمده است:خداوند سرگذشت‌هایی از اقوام پیشین را یادآور می‌شود و به دنبال هر‌یک از این سرگذشت‌ها جمله « وَ لَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّکْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ "؛ ما قرآن را برای تذکر سهل و آسان ساختیم، آیا کسی هست که پند گیرد»، را تکرار می‌کند تا درسی باشد برای مسلمین و کفار .

نتیجه بحث

[ویرایش]

بنابراین مقصود از کلمه "مدکر" این بوده که بر مخاطب گوشزد کند که از موارد ذکر شده در این آیات، پند بگیرد و به قدرت خداوند پی ببرد تا در زندگی آینده او اثر گذار باشد.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. قمر (۵۴)، آیه ۱۵.    
۲. قمر (۵۴)، آیه ۱۷.    
۳. قمر (۵۴)، آیه ۲۲.    
۴. قمر (۵۴)، آیه ۳۲.    
۵. قمر (۵۴)، آیه ۴۰.    
۶. قمر (۵۴)، آیه ۵۱.    
۷. صافی، محمود بن عبد الرحیم، الجدول فی اعراب القرآن ج ۱۲، ص ۴۴۱، دار الرشید مؤسسة الإیمان، دمشق، بیروت، ۱۴۱۸.
۸. فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج ۵، ص ۳۲۷، انتشارات هجرت‌، قم، ۱۴۱۰ ق.‌    
۹. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ۲۳، ص ۵، دار الکتب الإسلامیة، تهران ۱۳۷۴ ش.    


منبع

[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئیست.    


رده‌های این صفحه : تفسیر | قرآن شناسی | واژگان قرآنی




جعبه ابزار
جعبه‌ابزار