لواطذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: قوم لوط، لواط، وجه تسمیه لواط.

پرسش: چه ارتباطی بین لفظ «لواط» و حضرت «لوط» وجود دارد؟ (با توجه به این که قوم لوط به خاطر عمل زشت لواط به این نام خوانده می‌شدند، برای من سؤال است که چرا نام پیامبر گرامی این قوم نیز به این نام خوانده می‌شود؟)

پاسخ: نام «لواط» برگرفته از نام قوم لوط است؛ اما نام آن پیامبر ارجمند، برگرفته از نام این عمل شنیع نیست.


نام اقوام

[ویرایش]

معمولاً هرکدام از اقوام و ملت‌ها، برای خود نام خاصی دارند که با همان نام از آنان یاد می‌شود. اقوامی که در قرآن از آنان و از پیامبرانشان یاد شده نیز، از این قاعده مستثنا نبودند.

نمونه‌های قرآنی

[ویرایش]

در قرآن کریم گاهی از این اقوام با نام خودشان یاد می‌شود؛ مانند «عاد» و «ثمود» و گاهی نیز با نام پادشاهشان یاد می‌شوند؛ مانند «قوم فرعون» و «قوم تبع» و گاهی نیز با نام پیامبرشان یاد می‌شوند؛ مانند «قوم هود» و «قوم صالح». در این بین، برخی از اقوام هم نامشان از نام یکی از پیامبران گذشته گرفته شده که می‌توان به «بنی‌اسرائیل» اشاره کرد که از لقب حضرت یعقوب (اسرائیل) گرفته شده است.

قوم لوط

[ویرایش]

یکی از اقوامی که در قرآن با نام پیامبرشان یاد شده است، قوم «لوط» می‌باشد. نام کامل این پیامبر، لوط بن هاران بن تارخ است.

وجه تسمیه لواط

[ویرایش]

از این جهت که قوم لوط، اولین کسانی بودند که به گناه بزرگ هم‌جنس‌بازی روی آوردند، نام این گناه کبیره از نام این قوم گرفته شد و به آن لفظ «لواط» اطلاق شد.

معنای لواط

[ویرایش]

در واقع «لواط» به معنای عملی است که قوم لوط مرتکب، بلکه مبدع آن عمل زشت شدند.

لواط در زبان عربی

[ویرایش]

در زبان عربی نیز با استفاده از نامی که از این قوم برده شده، مشتقاتی را استخراج کرده‌اند که برخی از آن‌ها به معنای عمل شنیعی است که آن قوم گناه‌کار انجام می‌دادند.

نمونه‌های دیگر

[ویرایش]

این‌گونه اشتقاق‌هایی در زبان عربی، منحصر به این واژه خاص نبوده؛ بلکه واژه‌های بسیاری وجود دارد که بعد از اندکی شهرت، افعال و مشتقات جدیدی از آن استخراج می‌شوند؛ مانند «تلفن» که افعالی چون «یتلفنون» از آن استخراج شده یا اخیراً از عبارت نوظهور «داعش» که مخفف دولت اسلامی عراق و شام است، مشتقات مختلفی مانند «تدعش» و ... ساخته شده است.

نکته مهم

[ویرایش]

بنابراین با آن‌که نام «لواط» برگرفته از نام قوم لوط است، اما نام آن پیامبر ارجمند، برگرفته از نام این عمل شنیع نیست.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. هود/سوره۱۱، آیه۵۹.    
۲. اسراء/سوره۱۷، آیه۵۹.    
۳. شعراء/سوره۲۶، آیه۱۱.    
۴. ق/سوره۵۰، آیه۱۴.    
۵. هود/سوره۱۱، آیه۸۹.    
۶. بقره/سوره۲، آیه۴۰.    
۷. آل‌عمران/سوره۳، آیه۹۳.    
۸. شعراء/سوره۲۶، آیه۱۶۰.    
۹. طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک (تاریخ طبری)، ج۱، ص۲۴۴، بیروت، دارالتراث، چاپ دوم، ۱۳۸۷ق.    
۱۰. اعراف/سوره۷، آیه۸۰.    
۱۱. علی بن موسی (امام هشتم)، الفقه المنسوب للامام الرضا (علیه‌السلام)، ص۲۷۶، مشهد، مؤسسة آل البیت (علیهم‌السلام)، چاپ اول، ۱۴۰۶ق.    
۱۲. فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج۷، ص۴۵۲، محقق و مصحح:مخزومی، مهدی، سامرائی، ابراهیم، انتشارات هجرت، قم، چاپ دوم، ۱۴۱۰ق.    


منبع

[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست، برگرفته از مقاله «لواط»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۱/۱۶.    



جعبه ابزار
جعبه‌ابزار