قرآن کتاب آسمانیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلید واژه : کتاب آسمانی، قرآن، مبین
پرسش :چرا به کتاب آسمانی اسلام، قرآن گفته می شود؟
پاسخ :


علت نامگذاری قرآن

[ویرایش]

در خود این کتاب آسمانی به قرآن خوانده شده است:
«إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ وَ قُرْآنٌ مُبینٌ؛ این (كتاب آسمانى) فقط ذکر و قرآن مبین است.»
«تِلْكَ آیاتُ الْكِتابِ وَ قُرْآنٍ مُبینٍ؛ این آیات كتاب، و قرآن مبین است.»
«بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجیدٌ؛ (این آیات، سحر و دروغ نیست،) بلكه قرآن با عظمت است.»
«شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ؛ ماه رمضان ، كه در آن قرآن نازل شده است.»

معنای کلمه قرآن

[ویرایش]

درباره معنای کلمه قرآن نیز چند وجه بیان شده است:
«قرآن مصدریست بمعنى قرائت یعنى خواندن و از hین جهت کلام اللَّه را قرآن خوانند كه خوانده مى ‌شود و واجبست خواندن او در نماز ».
[۵] آیات الأحكام (الجرجانی)، ج‌۱، ص: ۱۰۴

« قرآن این كلمه در اصل مصدر است و بمعنى خواندن، نظر انداختن فراهم آوردن، جمع كردن چیزى را بچیزى مى ‌باشد ... بعضى از علماء گفته‌اند تسمیه این كتاب به قرآن از میان كتابهائی كه خداوند متعال نازل فرموده به جهت این است كه ثمره تمام آنها در قرآن جمع است بلكه ثمره جمیع علوم در آن گنجانده شده است. »
[۶] أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ابوالفضل داور پناه، ج‌۸، ص ۵۶۰


← معنی قرآن در قاموس


قاموس قرآن درباره قراء ریشه کلمه قرآن چنین می نویسد: « قرء = جمع كردن. خواندن را از آن قرائت گویند كه در خواندن حروف و كلمات كنار هم جمع میشوند. ولى بهر جمع قرائت نگویند مثلا وقتیكه گروهى را جمع كردى نمیگوئى «قرئت القوم»

←← به معنی خواندن


قرآن = این لفظ در اصل مصدر است بمعنى خواندن. چنانكه در بعضى از آیات معناى مصدرى مراد است مثل:
«إِنَّ عَلَیْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ؛ چرا كه جمع كردن و خواندن آن بر عهده ماست! • پس هر گاه آن را خواندیم، از خواندن آن پیروى كن»
قرآن در اینجا مصدر است مثل فرقان و رجحان و هر دو ضمیر راجع بوحى ‌اند یعنى در قرآن عجله نكن زیرا جمع كردن آنچه وحی میكنیم و خواندن آن بر عهده ماست ... و چون آنرا خواندیم از خواندنش پیروى كن و بخوان.
سپس قرآن علم است بكتاب حاضر كه بر حضرت رسول صلّی الله علیه و آله نازل شده باعتبار آنكه خواندنى است و آن مصدر از براى مفعول (مقروّ) است، قرآن كتابى است خواندنى باید آنرا خواند و در معانیش دقّت و تدبّر نمود بنظر نگارنده همان خواندن سبب تسمیه این كتاب عظیم باین نام است. چنانكه خود قرآن بخواندن آن كاملا اهمیّت میدهد
«وَ أَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ؛ و اینكه قرآن را تلاوت كنم»
«وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلا؛ و قرآن را با دقّت و تأمّل بخوان.»
«فَاقْرَؤُا ما تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ؛ آنچه براى شما میسّر است قرآن بخوانید.»

←← قرآن یعنی جامع حقایق


بعضى ‌ها قرآن را در اصل بمعنى جمع گرفته ‌اند كه اصل قرء بمعنى جمع است در اینصورت می توانند بگویند كه: آن مصدر از براى فاعل است قرآن یعنى جامع حقائق و فرموده ‌هاى الهى. ولى با ملاحظه آنچه گذشت معناى اول مقبولتر بلكه منحصر بفرد است. المیزان نیز آنرا اختیار كرده است. »
[۱۱] قاموس قرآن، سید علی اکبر قرشی، ج‌۵، ص ۲۶۰


پانویس

[ویرایش]
 
۱. سوره یس، آیه۶۹    
۲. سوره حجر، آیه۱    
۳. سوره بروج، آیه۲۱    
۴. سوره بقره، آیه ۱۸۵    
۵. آیات الأحكام (الجرجانی)، ج‌۱، ص: ۱۰۴
۶. أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ابوالفضل داور پناه، ج‌۸، ص ۵۶۰
۷. سوره قیامة، آیه ۱۷- ۱۸    
۸. سوره نمل، آیه ۹۲    
۹. سوره مزمل، آیه۴    
۱۰. سوره مزمل، آیه ۲۰    
۱۱. قاموس قرآن، سید علی اکبر قرشی، ج‌۵، ص ۲۶۰


منبع

[ویرایش]

سایت شهر سوال    



جعبه ابزار
جعبه‌ابزار