صفت سلامذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: قرآن، حدیث، صفات خداوند.

پرسش: سلام به عنوان صفت خداوند در لغت، قرآن و حدیث توضیح دهید؟


واژه‌شناسی سلام

[ویرایش]

واژه «سلام (سلامت/ آرامش/ آشتی)»، بر گرفته از «سلم» است که بر مُسالمت و سلامت و آسایش و پیراسته بودن از عیب و کاستی و بیماری دلالت دارد. سلام، یا مصدر ثلاثی مجرّد است و یا مصدر باب تفعیل. به گفته ابن منظور، سلام در اصل، سلامت است. گفته می‌شود: «سَلِمَ، یسلم، سلاما و سلامةً» و از این جا اهل علم گفته‌اند: «خدا (که ستایش او شکوهمند است) سلام است؛ زیرا از هر عیب و کاستی و نابودی‌ای که به آفریدگان در می‌رسد، در سلامت است».
اگر مصدر باب تفعیل باشد، از «سلّم، یسلّم، تسلیما و سلاما» آمده و در حقّ خدای والا، به معنای آن است که او سرچشمه سلام (آرامش) است؛ یعنی از ناگواری می‌رهانَد.

در قرآن و حدیث

[ویرایش]

برگرفته‌ها از مادّه «سلم»، در قرآن کریم، چهار بار به خدا نسبت داده شده است و مراد از سلام در آیه شریف «هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ ؛ او خدایی است که خدایی جز او نیست؛ فرمان‌روای بسیار پاک و سلام»، هر یک از دو معنایی که در واژه‌شناسی گذشت، امکان دارد.
اما در آیات شریفِ: «[بر بهشتیان] سلام است؛ سخنی از پروردگاری مهربان» و «گفته شد: ‌ای نوح! با سلامی از ما، فرود آی» و «امّا خدا سلام بخشید»، معنای دوم سلام (سلامت) مقصود است و مراد از این آیات، اصل بودنِ خدا برای سلام (سلامت) است، نه وصف ذات الهی به سلام و عاری بودن از عیب و نقص.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. حشر/سوره۵۹، آیه۲۳.    
۲. یس/سوره۳۶، آیه۵۸.    
۳. هود/سوره۱۱، آیه۴۸.    


منبع

[ویرایش]

حدیث‌نت، برگرفته از مقاله «سلام صفت خداوند» تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۳/۱۳.    



جعبه ابزار
جعبه‌ابزار