صبر بر از دست دادن کودکانذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کليدواژه: پاداش، مرگ، فرزند اجر، صبر، مصیبت، عزیزان، مغفرت الهی.


پرسش: در بعضی از احادیث و روایاتی که از پیامبر و امامان نقل شده است هرگاه کودکی از مؤمنان که به سن تکلیف نرسیده است از دنیا برود خداوند برای پدر و مادر او در آخرت اجر و پاداشی در نظر می‌گیرد. حال بنده دختری ۱۱ ساله داشتم که به دلیل بیماری مادر زادی از دنیا رفت. با وجود این که او ۲ سال بود که به سن تکلیف رسیده بود، آیا صبر بر این مصیبت نیز موجب اجر و مغفرت الاهی می‌شود؟



پاسخ: یکی از سخت‌ترین و جانکاه‌ترین مصیبت‌ها، مصیبت از دست دادن فرزندان یعنی عزیزترین موجود در جهان برای انسان می‌باشد و طبیعتا بالاترین پاداش را به دنبال خواهد داشت. گرچه روایاتی وجود دارد که پاداش‌های ویژه‌ای را برای والدین کودکان خردسال متوفی اعلام می‌کند.





صبر بر مصیبت عزیزان

[ویرایش]

در قرآن کریم و روایات از تمام افرادی که در مصیبت عزیزان خود صبر کنند، تجلیل شده است:
«الذین اذا اصابتهم مصیبة قالوا انا لله و انا الیه راجعون• اولئک علیهم صلوات من ربهم و رحمة و اولئک هم المهتدون؛ کسانی که چون مصیبتی به آنها رسید گفتند: ما از آن خدا هستیم و به او باز می‌گردیم، صلوات و رحمت پروردگارشان بر آنان باد که هدایت یافتگان‌اند.»
یکی از سخت‌ترین و جانکاه‌ترین مصیبت‌ها، مصیبت از دست دادن فرزندان یعنی عزیزترین موجود در جهان برای انسان می‌باشد و طبیعتا بالاترین پاداش را به دنبال خواهد داشت.
گرچه روایاتی وجود دارد که پاداش‌های ویژه‌ای را برای والدین کودکان خردسال متوفی اعلام می‌کند، اما از مجموعه آیات و روایت استفاده می‌شود که صبر بر از دست دادن هر فرزندی (چه بزرگسال، چه نوجوان، چه خردسال و چه جنین سقط شده) دارای پاداش خواهد بود:

← روایاتی از پیامبر


رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمود: «عن رسول الله اذا مات ولد العبد قال الله تعالی لملائکته ا قبضتم ولد عبدی فیقولون نعم فیقول قبضتم ثمرة فؤاده فیقولون نعم فیقول ما ذا قال عبدی فیقولون حمدک و استرجع فیقول الله تعالی ابنوا لعبدی بیتا فی الجنة و سموه بیت الحمد؛ چون فرزند بنده‌ای بمیرد، خداوند متعال به فرشتگانش می‌فرماید: «جان فرزند بنده‌ام را ستاندید؟». عرض می‌کنند: آری. می‌فرماید: میوه دلش را گرفتید؟ عرض می‌کنند: آری. می‌فرماید: «بنده‌ام، چه گفت؟» عرض می‌کنند: حضرتت را سپاس گزارد و گفت: «انا لله و انا الیه راجعون». خداوند متعال می‌فرماید: در بهشت برای بنده‌ام خانه‌ای بسازید و آن را « بیت الحمد » بنامید.»
«و فی لفظ آخر من قدم شیئا من ولده صابرا محتسبا حجزه باذن الله من النار؛ رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمود: هر کس فرزندی از پیش بفرستد و برای خدا صبر کند، آن فرزند او را به اذن خدا از آتش جهنم حفظ می‌کند.»

← ماجرای معاذ بن جبل


عبد الرحمن بن تمیم می‌گوید: بر معاذ بن جبل که از اصحاب پیامبر بود، وارد شدیم در حالی که بالای سر یکی از فرزندانش نشسته، و فرزند مشغول جان دادن بود، ما نتوانستیم خودداری کنیم. اشک ما جاری شد. و بعضی از ما، آوازش به گریه بلند شد. معاذ به ما اعتراض داد و به آن که گریه می‌کرد گفت: ساکت باش، به خدا قسم، این مصیبت نزد من محبوب‌تر است، از هر غزوه‌ای که در رکاب پیغمبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بودم؛ زیرا من از رسول خدا شنیدم: کسی که فرزند عزیزی داشته باشد، و از دنیا برود، و در مصیبتش صبر کند، خداوند عوض آن میت، خانه‌ای در بهشت به او می‌دهد، که بهترین قرارگاه باشد - و عوض مصیبت به او درود و رحمت و مغفرت و رضوان ، مرحمت می‌فرماید.
از جا بلند نشده بودیم که آن طفل از دنیا رفت از آن طرف صدای مؤذن، برای نماز بلند شد، برای نماز رفتیم. وقتی برگشتیم، دیدیم او را غسل داده، و کفن نموده، و او را به سوی گورستان، حرکت داده است. وقتی به او رسیدیم، گفتیم: خدا ترا رحمت کند، چرا منتظر ما نایستادی، تا جنازه برادرزاده خود را تشییع کنیم؟ گفت: به ما امر کرده‌اند در دفن اموات خود تاخیر نکنیم، چه در شب و چه در روز. سپس خودش داخل قبر شد، و یک نفر او را کمک داد در دفن کردن فرزندش. وقتی خواست از قبر بیرون بیاید، عبد الرحمن می‌گوید: دست خود را دراز کردم که بازویش را بگیرم، قبول نکرد و گفت: من این کار را نکردم که نشان دهم که قوی هستم، بلکه برای این بود، که نادانی تصور نکند از جزع و بی تابی است. بعد آمد منزل در جای خود نشست، و لباس نو پوشید و از همه روزها بیشتر تبسم می‌کرد.
[۴] شهید ثانی، مسکن الفؤاد عند فقد الاحبة و الاولاد، ص۵۶، قم، بصیرتی، چاپ اول.

البته گریه و زاری و اظهار غم و اندوه بر عزیز از دست رفته، هرگز از اجر و ثواب مصیبت دیده نمی‌کاهد؛ زیرا گریه ناشی از شدت علاقه به عزیز دلبند خود بوده و نشانه‌ای از عطوفت و نرمی دل است، و مصیبت دیده‌ای که در عین گریه و زاری، راضی به قضا و قدر پروردگار باشد، نیز اجر و ثواب فراوانی خواهد داشت؛ از این رو است که پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) هنگامی که به مصیبت فرزند خود، ابراهیم، گرفتار شد فرمود: «قال النبی تدمع العین و یحزن القلب و لا نقول ما یسخط الرب؛ چشم گریان می‌شود و قلب غمگین، لیکن سخنی نمی‌گوییم که غضب پروردگار را به دنبال داشته باشد».

پانویس

[ویرایش]
 
۱. بقره/سوره۲، آیه۱۵۶- ۱۵۷.    
۲. شهید ثانی، مسکن الفؤاد عند فقد الاحبة و الاولاد، ص۲۹، قم، بصیرتی، چاپ اول.    
۳. شهید ثانی، مسکن الفؤاد عند فقد الاحبة و الاولاد، ص۳۹، قم، بصیرتی، چاپ اول.    
۴. شهید ثانی، مسکن الفؤاد عند فقد الاحبة و الاولاد، ص۵۶، قم، بصیرتی، چاپ اول.
۵. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۳، ص۲۶۲ -۲۶۳، تهران، اسلامیه، چاپ دوم، ۱۳۶۲ش.    


منبع

[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست برگرفته از مقاله «صبر بر از دست دادن کودکان»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۴/۱۱/۱۲.    



جعبه ابزار
جعبه‌ابزار