حرمت دروغذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



پرسش:آیا برای اینکه شخصی حسادت نکند، می توان دروغ گفت؟


حرمت دروغ

[ویرایش]

در کتاب علم اخلاق اسلامی از آقای مهدی نراقی می خوانیم که :«دروغ حرام است، زیرا در آن زیانی متوجه مخاطب یا غیر اوست، یا موجب می شود که مخاطب به خلاف واقع معتقد شود و این سبب جهل او می گردد. این گونه دروغ با اینکه آسانترین و کم گناهترین درجات آن است نیز حرام است، زیرا القاء خلاف واقع به دیگری و سبب جهل او شدن جایز نیست.

دروغ مصلحتی

[ویرایش]

هرگاه به دست آوردن مصلحت مهمی متوقف بر دروغ باشد، و با راستگوئی نمی توان به آن رسید، حرمتش بر طرف می شود و گناهش از میان می رود، و اگر تحصیل این مصلحت واجب باشد، مانند نجات مسلمانی از قتل و اسارت، یا حفظ آبرو یا مال محترم او، دروغ در این صورت واجب می شود. و اگر آن مصلحت به حد وجوب نرسد ولی راجح باشد، دروغ جایز یا مثل آن مصلحت راجح است، مانند اصلاح بین مردم و غلبه بر دشمن در جنگ، و دلشاد و خشنودکردن همسر، و اخباری وارد شده که هر گاه به دست آوردن این مقاصد سه گانه متوقف بر دروغ باشد گفتن آن جایز است .»
با مطالعه این مطلب و در نظر گرفتن درجه اهمیت هر مورد مشابهی می توان به سادگی دریافت که آیا مجاز به دروغگویی هستیم یا خیر .

کتمان حقیقت

[ویرایش]

این را هم در نظر داشته باشید که اگر مفسده ای که از بروز آن بیم داریم با کتمان حقیقت و به قول شاعر هر راست نگفتن (جز راست نباید گفت /هرراست نشاید گفت) رفع شود دیگر لازم نیست دروغ بگوییم .

منبع

[ویرایش]

شهر سؤال.    


رده‌های این صفحه : اخلاق اسلامی | حسد | دروغ | رذائل اخلاقی




جعبه ابزار
جعبه‌ابزار