حالات مومن و کافر در هنگام مرگذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدوازه: مؤمن ، کافر ، مرگ
پرسش: حالات مؤمن و کافر در هنگام مرگ، چگونه توصیف می‌شود؟
پاسخ: حقیقت مرگ، این است که انسان از عالمی به عالم دیگر منتقل می‌شود.


کیفیت انتقال انسان به عالم دیگر

[ویرایش]

این انتقال، برای مؤمن، مبارک و شادی‌بخش است ولی برای کافر، اتفاقی ناخوشایند و نامبارک است؛ زیرا دنیا برای مؤمن همانند زندان و مرگ برای او در حکم رهایی از زندان است ولی همین دنیا برای کافر به مثابه بهشت است و مرگ، او را از بهشتش جدا کرده و به عذاب منتقل می‌سازد.

سرنوشت مومن در هنگام ترک دنیا

[ویرایش]

یکی از اتفاقاتی که برای مؤمن، هنگام ترک دنیا می‌افتد این است که ملک الموت، هنگامی که برای گرفتن جانش نزد او می‌آید، به او دلداری داده و می‌گوید: «من از پدر مهربان هم نسبت به تو مهربان‌تر و دلسوزترم. چشم‌هایت را باز کن و ببین. وقتی او چشم‌هایش را باز می‌کند، می‌بیند که پیامبر صلوات‌الله‌علیه و امیرالمؤمنین و امام حسن و امام حسین (علیهم‌السلام) و حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) نزد او آمده‌اند. او با دیدنشان خوشحال می‌شود. از جانب عرش ، ندایی مؤمن را خطاب قرار داده و می‌گوید: ای نفس مطمئن به محمد (صلوات‌الله‌علیه) و آلش! به نزد پروردگارت برگرد که هم تو از او خوشنودی، هم او از تو خوشنود است. به جمع بندگانم بپیوند و وارد بهشتم شو».

سرنوشت کافر در هنگام ترک دنیا

[ویرایش]

اما کافران سرنوشت دیگری برایشان رقم می‌خورد. پیامبر اکرم صلوات‌الله‌علیه فرمود: «وقتی فرشته مرگ برای گرفتن روح کافر، نازل می‌شود، همراه خود سیخی آتشین دارد که با آن روح کافر را می‌گیرد. پس جهنم ناله می‌زند.... این بلا برای حاکمان ظالم یا کسانی که مال یتیمی را خورده باشند یا شهادت دروغ داده باشند، حتی اگر مسلمان هم باشد، اتفاق خواهد افتاد و اختصاصی به کافر ندارد».

قیاس حالات مومن و کافر در هنگام مرگ

[ویرایش]

مؤمن و کافر به غیر از مواردی که ذکر شد، حالت‌های متضادی نسبت به یکدیگر هنگام مرگ و بعد از آن به سراغشان می‌آید که برخی از آن‌ها در ادامه ذکر می‌شود.

← دیدن رسول خدا و حضرت علی


هنگام مرگ، هم کافر و هم مؤمن، پیامبر اسلام صلوات‌الله‌علیه و امام علی علیه‌السلام را می‌بینند. با این تفاوت که کافر، ایشان را به حالتی می‌بیند که ناخوشایند او است، اما در مقابل، مؤمن ایشان را به حالتی می‌بیند که خوش‌آیند او است.
[۷] صحیفة الامام الرضا، امام رضا، علی بن موسی، محقق و مصحح:محمد مهدی، نجف، کنگره جهانی امام رضا، مشهد، ص ۸۶.
پیامبر اکرم صلوات‌الله‌علیه و حضرت علی علیه‌السلام کنار سر او می‌نشینند. سپس پیامبر صلوات‌الله‌علیه به او می‌فرماید: «آن‌چه که پیش رو داری از آن‌چه که پشت سر گذاشتی بهتر است، من تو را از آن‌چه که می‌ترسی امان می‌دهم و آن‌چه را که به آن امید داشتی حالا به آن رسیدی. ای روح! به سوی رحمت و رضوان الهی برو. حضرت علی علیه‌السلام نیز همین مطالب را به او می‌فرماید».
[۸] تفسیر عیاشی، عیاشی، محمد بن مسعود، محقق و مصحح:رسولی محلاتی، هاشم، المطبعة العلمیة، تهران، ج ۲، ص ۱۲۶.


← ملاقات با فرشته مرگ


یکی از حالات میّت، چه مؤمن و چه کافر، روبرو شدن با فرشته مرگ است. اما این ملاقات به صورت یکسان صورت نمی‌گیرد. کافر، ملک الموت را به صورت مرد سیاهی که موهایش سیخ شده و با بویی بسیار بد و با لباس‌هایی تیره می‌بیند، در حالی‌که از دهان و بینی او آتش و دود بیرون می‌آید به گونه‌ای که حضرت ابراهیم علیه‌السلام با دیدن این حالت فرشته مرگ (که به درخواست خود ایشان این جریان اتفاق افتاد) به او گفت: «اگر گناهکار فقط همین صحنه را ببیند برای جزای اعمالش کافی است».
اما انسان مؤمن، ملک الموت را به شکل جوان زیبارویی که لباس‌های زیبا پوشیده و هیئت زیبایی دارد می‌بیند، در حالی‌که بویی خوش از او به مشامش می‌رسد. این منظره آن‌قدر خوش آیند مؤمن است که حضرت ابراهیم به فرشته مرگ گفت: «اگر مؤمن فقط این چهره نیکوی تو را به عنوان پاداش نیکی‌هایش ببیند، برایش کافی است».

← خروج روح از بدن


امام باقر علیه‌السلام در توصیفی از ظاهر مؤمن و کافر در هنگام خارج شدن روح از بدن چنین فرموده: «نشانه مؤمن این است؛ هنگامی که مرگش فرا می‌رسد، رنگ صورتش از رنگ طبیعی آن سفیدتر می‌شود و بر پیشانیش عرق می‌نشیند و چیزی مانند اشک از چشمش خارج می‌شود که این اتفاق، نشان دهنده خارج شدن روح از بدنش است. ولی روح کافر از کنار دهانش خارج می‌شود مانند کفی که از دهان شتر خارج می‌شود یا همان‌طور که روح شتر از بدنش بیرونی می‌آید، روح کافر از بدنش خارج می‌شود».

← توصیف مرگ مومن و کافر


امام صادق علیه‌السلام به یکی از اصحابش که از ایشان درخواست کرده بود مرگ را برایش توصیف کند، چنین فرمود:
«مرگ برای مؤمن مانند بهترین بویی است که آن‌را استشمام می‌کند. به خاطر بوی خوشش به خواب می‌رود و همه سختی‌ها و دردها به پایان می‌رسد. اما برای کافر مانند نیش افعی و گزش عقرب یا شدیدتر از آن است. برای برخی از کافران و گناه‌کاران ، از بریده شدن با ارّه و تکه شدن با قیچی و برخورد سنگ به او و چرخاندن سنگ آسیاب بر حدقه چشم است. آن مؤمنی که به آسانی جان خود را تسلیم می‌کند علتش آن است که خداوند خواسته هرچه سریع‌تر او به پاداش آن عالم نائل شود، و آن مؤمنی که سکرات مرگ را با دشواری پشت سر می‌گذارد، برای این است که گناهانی که در دنیا مرتکب شده جبران شود، تا پاک و پاکیزه وارد آن عالم شود و بدون هیچ مانعی استحقاق پاداش ابدی را پیدا کند و آن کافری که به آسانی جان می‌دهد، این راحتی، پاداش کارهای خیری است که در دنیا انجام داده تا وقتی که از دنیا می‌رود دیگر طلبی از خدا نداشته باشد و برایش کار نیکی باقی نماند مگر آن‌چه موجب عقاب است و جز گناهانش چیزی در نامه عملش وجود نداشته باشد و آن کافری که با سختی، سکرات‌ مرگ را می‌گذراند؛ از همان لحظه نخست، عذاب و شکنجه او شروع می‌شود و چون خدا عادل است، به هیچ‌کس ستم نمی‌کند (حتی نسبت به کافران نیز عدالتش را اجرا می‌کند و حقی از آن‌ها ضایع نمی‌کند).

← سیمای مرگ برای مومن و کافر


امام سجاد علیه‌السلام فرمود: «مرگ برای مؤمن مانند بیرون آوردن لباس‌های چرک و باز کردن قید و بندها و زنجیرهای سنگین و بر تن کردن لباس‌های فاخر و استعمال عطرها و بوهای خوش و سوار شدن بر بهترین مرکب‌ها و وارد شدن به بهترین جایگاه است ولی برای کافر، مانند بیرون آوردن لباس‌های فاخر و بیرون رفتن از خانه خوب و پوشیدن لباس‌های چرکین و زبر و وارد شدن به ترسناک‌ترین خانه‌ها و بزرگ‌ترین عذاب‌ها است».

← توصیف قبض روح در قرآن


بنابر توصیف قرآن ؛ وقتی فرشتگان موکّل قبض روح ، به سراغ کافران می‌روند و روح آن‌ها را می‌گیرند، هم به صورت‌های آنان می‌زنند و هم به پشتشان می‌زنند و آن‌ها را به سمت آتش جهنم می‌برند. اما همین فرشتگان، وقتی به سراغ مؤمنان رفته و روح آن‌ها را می‌گیرند، به آنان سلام می‌کنند و خوش‌آمد می‌گویند و آن‌ها را به بهشت هدایت می‌کنند.




پانویس

[ویرایش]
 
۱. تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله، ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، محقق و مصحح:غفاری، علی اکبر، دفتر انتشارات اسلامی، قم، ص ۵۳.    
۲. تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله، ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، محقق و مصحح:غفاری، علی اکبر، دفتر انتشارات اسلامی، قم، ۳۶۳.    
۳. الکافی، کلینی، محمد بن یعقوب، محقق و مصحح:غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، دار الکتب الإسلامیة، تهران، ج ‌۳، ص ۱۳۵- ۱۳۶.    
۴. بحار الانوار، مجلسی، محمد باقر، دار إحیاء التراث العربی‌، بیروت، ج ‌۶، ص ۱۶۳.    
۵. الکافی، کلینی، محمد بن یعقوب، محقق و مصحح:غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، دار الکتب الإسلامیة، تهران، ج ‌۳، ص ۲۵۳- ۲۵۴.    
۶. بحار الانوار، مجلسی، محمد باقر، دار إحیاء التراث العربی‌، بیروت، ج ‌۶، ص ۱۸۸.    
۷. صحیفة الامام الرضا، امام رضا، علی بن موسی، محقق و مصحح:محمد مهدی، نجف، کنگره جهانی امام رضا، مشهد، ص ۸۶.
۸. تفسیر عیاشی، عیاشی، محمد بن مسعود، محقق و مصحح:رسولی محلاتی، هاشم، المطبعة العلمیة، تهران، ج ۲، ص ۱۲۶.
۹. عوالی اللئالی العزیزیه، ابن ابی جمهور، محمد بن زین الدین، محقق و مصحح:عراقی، مجتبی، دار السید الشهداء، قم، ج ۱، ص ۲۷۴.    
۱۰. الکافی، کلینی، محمد بن یعقوب، محقق و مصحح:غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، دار الکتب الإسلامیة، تهران، ج ‌۳، ص ۱۳۴.    
۱۱. معانی الاخبار، شیخ صدوق، محقق و مصحح:غفاری، علی اکبر، دفتر انتشارات اسلامی، قم، ص ۲۸۷.    
۱۲. معانی الاخبار، شیخ صدوق، محقق و مصحح:غفاری، علی اکبر، دفتر انتشارات اسلامی، قم، ص ۲۸۹.    
۱۳. انفال/سوره۸، آیه۲۷.    
۱۴. نحل/سوره۱۶، آیه۳۲.    

پایگاه اسلام کوئست    


رده‌های این صفحه : بهشت | کلام | معاد شناسی




جعبه ابزار
جعبه‌ابزار