تسبیحات اربعهذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: تسبیحات اربعه، ثواب، نماز.
پرسش: در روایات چه ثواب‌هایی برای تسبیحات اربعه در نماز در نظر گرفته شده است؟
پاسخ: در روایات برای تسبیحات اربعه به‌صورت مستقل ثواب‌هایی قرار داده شده است که طبیعتاً همان ثواب‌ها برای گفتن آن در نماز نیز هست. به ‌علاوه در اهمیت و فضیلت این ذکر همان بس که به‌عنوان ذکری در رکعت سوم و چهارم نماز قرار داده شده است.


ثواب تسبیحات اربعه در روایات

[ویرایش]

در این‌جا به ذکر چند نمونه از روایات درباره‌ی ثواب تسبیحات اربعه بسنده می‌شود:


← ۱. نیکی‌های ماندگار


امام صادق ـ علیه‌السلام ـ روایت نموده که پیامبر خدا ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ فرمود: «ذکر سُبْحَانَ‌ اللَّهِ‌ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ‌ وَ لَا إِلَهَ‌ إِلَّا اللَّهُ‌ وَ اللَّهُ‌ أَکْبَر را بسیار بگویید؛ زیرا در قیامت، (گروهی از فرشتگان‌) در پیش روی این اذکار و پشت سر و دنباله‌رو اینها باشند و این اذکار، نیکی‌های ماندگارند».

← ۲. سپری در برابر آتش


به نقل از امام صادق علیه‌السلام، پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ رو به اصحاب کرد و فرمود: «سپرهای‌ خود را بردارید»، گفتند برای دشمنی که در کمین ماست؟! آن‌ حضرت فرمود: «نه! بلکه از آتش و بگویید: سبحان اللَّه و الحمدللَّه و لا إله الّا اللَّه و اللَّه اکبر».

← ۳. درختی با ریشه استوار و میوه پاک


امام باقر ـ علیه‌السلام ـ فرمود: «رسول خدا ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ از کنار مردی گذر می‌کرد که در باغش مشغول کاشتن درختی بود، حضرت ایستاد و به او فرمود: آیا درختی به تو معرفی کنم که ریشه‌اش استوارتر باشد و زودتر برسد و میوه‌های پاک‌تر و بادوام‌تر بدهد؟ عرض کرد: مرا راهنمایی کن ای رسول خدا! فرمود: هر گاه وارد صبح و شام شدی، بگو: سبحان اللَّه و الحمدللَّه و لا اله الّا اللَّه و اللَّه اکبر، که اگر این را بگویی برای تو در برابر هر یک تسبیح، از هر میوه‌ای ده درخت در بهشت خواهد بود و این کلام یکی از مصادیق باقیات صالحات است. آن مرد گفت: ای رسول خدا! من تو را شاهد می‌گیرم و این باغم را تحویل تو می‌دهم تا برای مسلمانان صدقه باشد ـ آنانی که اهل صدقه‌اند ـ در این‌جا خداوند تبارک و تعالی آیاتی از قرآن را نازل فرمود: اما آن کس که (در راه خدا) انفاق کند و پرهیزکار‌ی پیش گیرد و جزای نیک (الهی) را تصدیق کند، ما او را در مسیر آسانی قرار می‌دهیم!».
[۴] شیخ صدوق، أمالی، ص ۲۰۲ و ۲۰۳، کتابچی، تهران، چاپ ششم، ۱۳۷۶ ش.



پانویس

[ویرایش]
 
۱. شیخ صدوق، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص ۸، منشورات الرضی، قم، چاپ دوم، ۱۳۶۴ ش.    
۲. طبرسی، حسن بن فضل، مکارم الأخلاق، ص ۳۰۶، شریف رضی، قم، چاپ چهارم، ۱۳۷۰ ش.    
۳. لیل (۹۲)، آیه ۵ ۷.    
۴. شیخ صدوق، أمالی، ص ۲۰۲ و ۲۰۳، کتابچی، تهران، چاپ ششم، ۱۳۷۶ ش.


منبع

[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست.    


رده‌های این صفحه : اخلاق اسلامی | ذکر | فضائل اخلاقی




جعبه ابزار
جعبه‌ابزار