ایمان و اتحادذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: ایمان، اتحاد، دین‌داری، هم‌دلی، ارزش‌های اخلاقی، روابط اجتماعی.

پرسش: ایمان چه نقشی در اتحاد و همدلی افراد جامعه دارد؟

پاسخ:


اتحاد و هم‌دلی

[ویرایش]

هرگز در جهان کسی را پیدا نمی‌کنیم که بگوید: پراکندگی و دو دستگی خوب و سودمند است، یا آن‌که اتحاد و هم‌دلی بد و زیان‌آور است؛ زیرا کوچک‌ترین سودی که از اتحاد و اتفاق و هم‌دلی عاید اجتماع می‌گردد، همان پیوستن نیروهای کوچک و پراکنده به یک‌دیگر است و در سایه چنین پیوستگی، نیروی عظیمی به وجود می‌آید که می‌تواند مبدأ تحولاتی در شئون مختلف زندگی گردد.

دین‌داری و ایمان مذهبی

[ویرایش]

رفع اختلاف از بین مردم و ایجاد اتحاد کلمه به‌صورت دعوت به دینداری و پراکنده نبودن در دین بوده است، پس دین ضامن اجتماع صالح بشری بوده است.

← سخن خداوند متعال



«شَرَعَ لَكُم مِّنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَن يُنِيبُ»؛ «آیینی را برای شما تشریع کرد که به نوح توصیه کرده بود و آنچه را بر تو وحی فرستادیم و به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش کردیم این بود که: دین را برپا دارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید! و بر مشرکان گران است آن‌چه شما آنان را به سویش دعوت می‌کنید! خداوند هر‌کس را بخواهد برمی‌گزیند، و کسی را که به‌سوی او بازگردد هدایت می‌کند».

بنابراین یکی از عناصری که اتحاد و هم‌دلی در اجتماع را ایجاد می‌کند، دین‌داری و ایمان مذهبی است. و در واقع یکی از آثار و فواید دین‌داری و ایمان، بهبود روابط اجتماعی است.
[۲] مطهری، مرتضی، مجموعه ‌آثار، ج ‌۲، ص ۴۹، تهران، صدرا.


پیوند روح‌ها و اتصال جان‌ها

[ویرایش]

توضیح این‌که ایمان، سبب پیدایش صفات اخلاقی و پایداری آن در فرد و اجتماع می‌شود و آثار بسیار مهمی در سعادت انسان دارد. رابطه اسلامی مؤمنان از منظر دین اسلام رابطه زنده‌ای است که برادران مسلمان با هم پیوند و بنیانی محکم از هم‌زیستی توأم با صفا پدید می‌آورد.از زیباترین چهره‌های روابط، پیوند روح‌ها و اتصال جان‌هاست. در زندگی سالم اجتماعی آن است که افراد قوانین و حدود و حقوق یک‌دیگر را محترم شمارند، عدالت را امری مقدس به حساب آورند، به یک‌دیگر مهر بورزند، هریک برای دیگری آن‌ را دوست بدارد که برای خود دوست می‌دارد و آن‌ را نپسندد که برای خویش نمی‌پسندد، به یک‌دیگر اعتماد و اطمینان داشته باشند، ضامن اعتماد متقابل آنها کیفیات روحی آنها باشد، هر فردی خود را متعهد و مسئول اجتماع خویش بشمارد، در مقابل ظلم و ستم به پا خیزند و به ستمگر و فسادگر مجال ستمگری ندهند، ارزش‌های اخلاقی را محترم بشمارند، با یک‌دیگر مانند اعضای یک پیکر متحد و متفق بوده باشند.
[۳] مطهری، مرتضی، مجموعه ‌آثار، ج ‌۲، ص ۴۹ و ۵۰، تهران، صدرا.
[۴] حسنی، سعدالله، نقش باورهای دینی در اصلاح فرد و جامعه، قم، مؤسسه بوستان کتاب، چاپ دوم، ۱۳۸۹ش.


نتیجه بحث

[ویرایش]

بنابراین آن چیزی که بیش از هرچیز حق را محترم، عدالت را مقدس، دل‌ها را به یک‌دیگر مهربان و اعتماد متقابل را میان افراد برقرار می‌سازد، تقوا و عفاف را تا عمق وجدان آدمی نفوذ می‌دهد، به ارزش‌های اخلاقی اعتبار می‌بخشد، و همه افراد را مانند اعضای یک پیکر به هم پیوند می‌دهد و متحد می‌کند، ایمان مذهبی است.
[۵] مطهری، مرتضی، مجموعه ‌آثار، ج ‌۲، ص ۵۰، تهران، صدرا.



پانویس

[ویرایش]
 
۱. شوری (۴۲)، آیه ۱۳.    
۲. مطهری، مرتضی، مجموعه ‌آثار، ج ‌۲، ص ۴۹، تهران، صدرا.
۳. مطهری، مرتضی، مجموعه ‌آثار، ج ‌۲، ص ۴۹ و ۵۰، تهران، صدرا.
۴. حسنی، سعدالله، نقش باورهای دینی در اصلاح فرد و جامعه، قم، مؤسسه بوستان کتاب، چاپ دوم، ۱۳۸۹ش.
۵. مطهری، مرتضی، مجموعه ‌آثار، ج ‌۲، ص ۵۰، تهران، صدرا.


منبع

[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست.    



جعبه ابزار
جعبه‌ابزار