منافقانذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: بیماری، منافقان، اراده ، اختیار ، هدایت ، ضلالت، توبه ، جبر .
پرسش: آیه ۱۰ بقره [۱] می‌گوید: "در دل‌هاى آنان یک نوع بیمارى است. خداوند بر بیمارى آنان افزوده و به جهت دروغ‌هایى که می‌گفتند، عذاب دردناکى در انتظار آنها است". پس چرا این خدای مهربان به‌جای این‌که مریض خودش را خوب کند، او را مریض‌تر می‌کند؟
پاسخ:


جبری نبودن هدایت[ویرایش]

خداوند متعال انسان را موجودی آزاد و با اراده و اختیار خلق کرده؛ یعنی تکامل انسان از طریق انتخاب و اراده به دست می‌آید؛ بنابراین اگر افرادی مانند منافقان با اراده و انتخاب خود مسیر ضلالت و گمراهی را انتخاب کنند، معنا ندارد خداوند آنها را بالاجبار هدایت کند؛ زیرا اولاً، خلاف حکمت الاهی در خلقت انسان است؛ ثانیاً، هدایت جبری و بدون اراده ارزشی ندارد.

نقش اختیار در هدایت و ضلالت انسان[ویرایش]

توضیح این‌که خداوند متعال به همه بندگان خود مهربان است و تمام مقدمات هدایت و سعادت را برای آنان فراهم کرده است؛ اما استفاده از این مقدمات و رسیدن به هدایت و سعادت را در اختیار انسان‌ها قرار داده است تا هر کس بخواهد یا اراده خود مسیر هدایت را انتخاب کند و هر کس بخواهد به مسیر ضلالت و گمراهی برود. در حقیقت سلامت و بیماری روحی هر فرد در اختیار خود اوست؛ این‌که قرآن فرموده است:"در قلوب منافقان بیماری وجود دارد و خداوند بر مرض آنها می‌افزاید"، [۲] مراد این است که آنان از اختیاری که خداوند به آنها عطا کرده بود تا مسیر هدایت را انتخاب کند، سوء استفاده کردند و مسیر ضلالت را برگزیدند، خود را از نعمت هدایت‌ها و نصایح پیامبران الاهی محروم کردند. سنت خداوند چنین است که در همان مسیر نفاقی که خود انتخاب کرده‌اند، روز به روز بیشتر سقوط کنند. [۳]

سنت الاهی درباره بیماری‌های جسمی و روحی[ویرایش]

به عبارت دیگر، سنت و قانون الاهی این است: همان‌طوری هر کس بیماری جسمی داشته باشد و درصدد مداوای خویش برنیاید روز به روز بر شدت مرض او افزوده خواهد شد، در مورد انحرافات و بیماری‌های روحی و روانی نیز این قانون الاهی صادق است و عدم علاج آن با توبه و برگشت، سبب عمیق‌تر شدن آن می‌شود؛ و چون این یک قانون و سنت الاهی است، از آن جهت به خداوند نسبت داده شده است. بنابراین این آیه هیچ منافاتی با لطف و مهربانی خداوند ندارد؛ زیرا افراد منحرف و منافق با اختیار خود دستورات الاهی را زیر پا می‌گذارند و در مسیر نفاق قرار می‌گیرند و خود را از لطف، مهربانی و هدایت‌های الاهی محروم می‌سازند.

پانویس[ویرایش]
 
۱. بقره (۲)، آیه ۱۰.    
۲. بقره (۲)، آیه ۱۰.    
۳. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‌۱۴، ص ۵۱۷.    


منبع[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست.    






جعبه‌ابزار