فیضذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه:اصطلاحات عرفانی.

پرسش

:فیض در عرفان به چه معنا است؟


پاسخ

[ویرایش]

مقصود اهل معرفت از فیض، همان چیزی است که در فلسفه از آن به بخشش وجود( اعطای وجود ) تعبیر می‌آورند. توضیح این‌که از نظر اهل معرفت، ذات متعالی خداوند هستی محض است، شدت و کمال هستی او موجب تحقق موجودات، و به بیان دقیق‌تر موجب عشق به ظهور و تجلی می‌گردد. بکار گیری کلمه‌ی فیض برای اشاره به کمال وجودی حضرت حق است؛ زیرا کلمه فیض در لغت به معنای پر شدن ظرف از آب و جارى شدن از آن است.
[۱] فیومی، مصباح المنیر، ج ۲، ص ۴۸۵، منشورات دارالرضی، چاپ اول، بی‌تا.
در نظر اهل معرفت گویا ذات باری تعالی سرچشمه و جوشش وجود است. البته اهل معرفت فیض را به اقدس و مقدس تقسیم می‌کنند.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. فیومی، مصباح المنیر، ج ۲، ص ۴۸۵، منشورات دارالرضی، چاپ اول، بی‌تا.


منبع

[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات عرفانی | عرفان اسلامی




جعبه ابزار
جعبه‌ابزار