شرکت در مجالس مسجد و حسینیهذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: نماز، مسجد، عزاداری، حسینیه.

پرسش: در محله‌ای مسجد و حسینیه روبه‌روی هم قرار دارند؛ اما متأسفانه عده‌ای به بهانه این‌که مسجد واجب و حسینیه مستحب است، اصلاً اهمیتی به حسینیه نمی‌دهند و در مراسم روضه‌خوانی امام حسین (علیه‌السلام) شرکت نمی‌کنند و مادام الوقت در مسجد هستند. حکم شرعی آن چیست؟ حق با کدام گروه هست؟

پاسخ: نماز و عزاداری با هم منافاتی نداشته و هرکدام در جای خود لازم بوده و نباید یکی را مانع دیگری دانست، شرکت در عبادات مساجد و عزاداری‌های حسینیه‌ها نباید در رقابت با هم در نظر گرفته شوند؛ بلکه هم مسجدی‌ها باید در عزاداری حسینیه‌ها شرکت کنند و هم اهل حسینیه در عبادات مساجد، و با توجه به اهمیت این دو، هرکدام در جای خود نیکو است. البته سزاوار نیست در اوقات ویژه نماز، مساجد از نمازگزاران خالی باشد.


جایگاه والای مسجد[ویرایش]

در تعالیم و آموزه‌های دین اسلام مسجد دارای جایگاه بس بزرگی است؛ این اهمیت و جایگاه در آیات و روایات فراوانی مورد تأکید قرار گرفته، حضور در مسجد و زنده نگه داشتن آن نیز از نظر اسلام اهمیت بسیاری دارد.

← حدیثی از پیامبر
در حدیثی از پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم) ضمن بیان جایگاه مسجد، به فضیلت اهل مسجد نیز اشاره شده است: «الْمَسَاجِدُ بُیُوتُ الْمُتَّقِینَ وَ مَنْ کَانَتِ الْمَسَاجِدُ بَیْتَهُ ضَمِنَ اللَّهُ لَهُ بِالرَّوْحِ وَ الرَّاحَةِ وَ الْجَوَازِ عَلَى الصِّرَاطِ وَ قِیلَ لِلنَّبِیِّ ائْذَنْ لَنَا فِی التَّرَهُّبِ قَالَ تَرَهُّبُ أُمَّتِی الْجُلُوسُ فِی الْمَسَاجِدِ وَ قَالَ إِذَا رَأَیْتُمُ الرَّجُلَ یَعْتَادُ الْمَسَاجِدَ فَاشْهَدُوا لَهُ بِالْإِیمَانِ لِأَنَّ اللَّهَ یَقُولُ إِنَّما یَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ ...»؛ [۱] «مسجدها خانه‌های پرهیزکاران هستند، کسی که مسجد را خانه خود قرار دهد (زیاد به مسجد رفت‌و‌آمد کند)، خداوند متعال راحتی و آسایش و جواز عبور از صراط را برای او ضمانت می‌کند. سپس پیامبر فرمود: هرگاه مردی را دیدید که به رفت‌و‌آمد به مسجد عادت کرده، به ایمان او گواهی دهید؛ زیرا خدای عزوجل می‌فرماید:

« إِنَّمَا يَعْمُرُ مَسَاجِدَ اللّهِ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ ...»؛ [۲] «مساجد خدا را تنها کسی آباد می‌کند که ایمان به خدا آورده است ...».

اهمیت عزاداری بر امام حسین[ویرایش]

ثواب عزاداری امام حسین (علیه‌السلام) نیز از امور انکارناپذیر در مکتب تشیع است. البته در زمان پیشوایان دینی، عزاداری در محل خاصی صورت نمی‌گرفت؛ اما با گسترش جمعیت شهرها و محلات، نیاز به وجود محل‌هایی برای عزاداری نیز انکارناپذیر است. حال در همان مسجد، حسینیه و یا محلی دیگر.
به هر حال نماز و عزاداری با هم منافاتی نداشته و هرکدام در جای خود لازم بوده و نباید یکی را مانع دیگری دانست، شرکت در عبادات مساجد و عزاداری‌های حسینیه‌ها نباید در رقابت با هم در نظر گرفته شوند؛ بلکه هم مسجدی‌ها باید در عزاداری حسینیه‌ها شرکت کنند و هم اهل حسینیه در عبادات مساجد، و با توجه به اهمیت این دو، هرکدام در جای خود نیکو است. البته سزاوار نیست در اوقات ویژه نماز، مساجد از نمازگزاران خالی باشد.

پانویس[ویرایش]
 
۱. محدث نوری، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۳، ص۳۶۲، مؤسسه آل‌البیت (علیهم‌السلام)، قم، ۱۴۰۸ق.    
۲. توبه/سوره۹، آیه۱۸.    


منبع[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست، برگرفته از مقاله «شرکت در مجالس مسجد و حسینیه»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۱/۱۶.    



جعبه‌ابزار