شب قدر قبل از اسلامذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلید واژه : شب قدر ، اسلام، آخرالزمان، قرآن
پرسش : آیا شب قدر قبل اسلام هم وجود داشت؟
پاسخ :


ویژگی شب قدر در اسلام

[ویرایش]


← نزول قرآن


شب قدر شبی است که قرآن در آن نازل شده است
«إِنَّا أَنْزَلْناهُ فی‌ لَیْلَةِ الْقَدْرِ ما آن (قرآن‌) را در شب قدر نازل كردیم!»

← بهتر از هزار ماه


و این شب از هزار ماه بهتر است:
«لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ شب قدر بهتر از هزار ماه است!»

← مخصوص امت آخرالزمان


شاید این دو ویژگی، ویژگی هایی باشند که قبل از اسلام وجود نداشته است. چون قطعا قرآن قبل از پیامبر خاتم (ص) نازل نشده بود و شاید به برکت همین نزول قرآن، ارج و شرافت شب قدر، تا بدین حد شده که از هزار ماه بهتر باشد. از همین رو بعضی مطابق حدیثی معتقد هستند که شب قدر مخصوص امت آخر الزمان است.
در تفسیر نمونه می گوید: «صریح روایات متعددى این است كه این از مواهب الهى بر این امت مى ‌باشد، چنان كه در حدیثى از پیغمبر اکرم (ص) آمده است كه فرمود: ان اللَّه وهب لامتى لیلة القدر لم یعطها من كان قبلهم‌: خداوند به امت من شب قدر را بخشیده و احدى از امتهاى پیشین از این موهبت برخوردار نبودند.»

← نزول قرآن بعد از رسول اکرم(ص)


لازم به ذکر است که بعد از پیامبر (ص) و نزول قرآن نیز شب قدر، هر ساله تکرار می شود. در تفسیر نمونه می گوید: »تعبیر به فعل مضارع (تنزل) كه دلالت بر استمرار دارد، و همچنین تعبیر به جمله اسمیه"سَلامٌ هِیَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ" كه نشانه دوام است نیز گواه بر این معنى است. بعلاوه روایات بسیارى كه شاید در حد تواتر باشد نیز این معنى را تایید مى ‌كند.»

شب قدر برای امتهای گذشته

[ویرایش]

اما شب قدر خصائص دیگری دارد که منحصر به امت آخر الزمان نیست. بلکه برای هر دوره ای لازم است. مثل مقدر شدن سرنوشت بندگان، یا نزول فرشتگان بر حجت الهی ، از این رو در احادیث به این نکته اشاره شده است که شب قدر از ابتدای خلقت وجود داشته است:

← از کلام امام جواد (ع)


امام جواد علیه السلام می فرماید: خداى- جل ذكره- شب قدر را در ابتداى خلقت دنیا آفرید و در آن شب نخستین پیغمبر و نخستین وصیى كه باید باشد (آدم و شیث را) آفرید (وجود آنها را مقدر ساخت‌) و حكم فرمود كه در هر سالى شبى باشد كه در آن شب تفسیر و بیان امور تا چنان شبى در سال آینده فرود آید، هر كه آن شب را انكار كند، علم خداى عز و جل را رد كرده، زیرا پیغمبران و رسولان و محدثان جز بوسیله حجتى كه درآن شب به آنها میرسد با حجتى كه جبرئیل علیه السلام (در غیر آن شب) براى آنها مى ‌آورد، قائم نشوند و به پا نایستند (زیرا برنامه رهبری خلق و علم بدون اختلاف را در آن شب بدست مى ‌آورند)
راوى گوید: عرض كردم: جبرئیل یا ملائکه دیگر نزد محدثان هم مى‌ آیند؟ فرمود: اما نسبت به پیغمبران و رسولان صلّى اللَّه علیهم كه شكى نیست و نسبت به غیر ایشان، ناچار باید از نخستین روز آفرینش زمین، تا پایان جهان حجتى براى اهل زمین بوده باشد كه خداى تعالى تفسیر امور را درآن شب بر محبوبترین بندگانش نازل فرماید. به خدا سوگند كه جبرئیل و ملائكه در شب قدر آن امر را براى آدم آوردند و به خدا سوگند كه آدم نمرد، جز اینكه براى او وصیى بود و براى همه پیغمبران پس از آدم امر خدا در شب قدر مى‌آمد، و براى وصی پس از او هم مقرر شد. بخدا سوگند كه هر پیغمبرى از آدم تا محمد صلّی اللَّه علیه و آله در آن شب مأمور میگشت كه بفلان كس وصیت كند (شخصى را وصى خود كند.)

پانویس

[ویرایش]
 
۱. سوره قدر، آیه ۱    
۲. سوره قدر، آیه ۳    
۳. تفسیر نمونه، آیت الله مکارم شیرازی، ج۲۷، ص ۱۹۰    
۴. الدر المنثور فی التفسیر بالماثور، سیوطی، ج۸، ص۵۷۰    
۵. تفسیر نمونه، آیت الله مکارم شیرازی، ج۲۷، ص ۱۹۰    
۶. اصول من الکافی، شیخ کلینی، ج۱، ص ۲۵۰    


منبع

[ویرایش]

سایت شهر سؤال    



جعبه ابزار
جعبه‌ابزار