روزهاذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: روزها، زمان، توسل، ائمه، فال بد.
پرسش: عبارت «لاتعادوا الایام فتعادیکم» را توضیح دهید و مراد از ایام در این عبارت چیست؟
پاسخ: معنای عبارت این است: « روزها را دشمن ندارید که آن‌ها شما را دشمن خواهند داشت».
این عبارت در برخی احادیث از پیامبر اکرم ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ وارد شده است و مراد از «الایام»، روزهای هفته می‌باشد. این تعبیر، نشان‌دهنده اهمیت زمان بوده و نباید روزها را بد دانسته و درباره آن شکایت نمود؛ وگرنه ممکن است آن‌چه فال بد زده، برایش اتفاق بیافتد؛ بلکه باید از نسیم‌های رحمتی که در این روزها نصیب آدمی می‌شود، غافل نبوده و از آن‌ها بهره‌مند شود. بله این جمله یک معنای دیگری نیز می‌تواند داشته باشد که در پاسخ تفصیلی به آن اشاره می‌شود.


منبع عبارت[ویرایش]

عبارت «لاتعادوا الایام فتعادیکم» در برخی احادیث از پیامبر اکرم ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ وارد شده است. [۱] [۲]

معنای عبارت[ویرایش]

معنای عبارت این است:« روزها را دشمن ندارید که آن‌ها شما را دشمن خواهند داشت ».

رفتار انسان در مورد ایام هفته[ویرایش]

ظاهر این تعبیر نشان‌دهنده آن است که انسان نباید با ایام دشمنی داشته و به شکایت پرداخته و فال بد بزند؛ زیرا ممکن است فال بد زدن، نتیجه بد داشته و حوادث و پیش‌آمدهایی که در‌باره ایام فکر می‌کرده و با شکایت به زبان آورده، برایش اتفاق افتد.

البته در برخی روایات معنای دیگری نیز ارائه شده است که آنها را از باب جری و تطبیق بر یکی از مصادیق یا باطن این عبارت می‌توان پذیرفت.

مراد از ایام[ویرایش]

این عبارت در مورد نام‌گذاری روزهای هفته گفته شده است؛ زیرا هر روزی، به نام یکی از معصومان ـ علیهم‌السلام ـ است و مراد از «الایام»، روزهای هفته می‌باشد. [۳]

← روایتی از صقر‌بن ابی‌دلف
صقر‌بن ابی‌دلف، از شیعیان امام، بر این گمان بود که مقصود از روز‌ها در این عبارت از روایت، شب و روز است و این روایت شاهد بر باورهای منجمان و فال‌گیران است که تقدیر انسان را بسته به گردش شب و روز و ماه و ستارگان و انسان را در برابر آن دست بسته می‌دانند. صقر‌بن ابی‌دلف گوید: در بازداشتگاه امام هادی ـ علیه‌السلام ـ به دیدارش رفتم. گفتم: آقای من! روایتی از پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ وارد شده که معنای آن را نمی‌فهمم و حضرت امام هادی ـ علیه‌السلام ـ فرمود: معنای «الایام» ما هستیم، مادامی که آسمان‌‌ها و زمین برپا هستند. پس، شنبه، اسم رسول خداست و یکشنبه به نام امیرالمؤمنین علی ـ علیه‌السلام ـ و دوشنبه، به نام حسن و حسین ـ علیهماالسلام ـ و سه‌شنبه، به نام علی‌بن حسین ـ علیه‌السلام ـ (امام سجاد) و محمدبن علی امام باقر) و جعفر‌بن محمد (امام صادق) و چهارشنبه، به نام موسی بن جعفر (امام موسی کاظم) و علی‌بن موسی (امام رضا) و محمدبن علی (امام جواد) و من (امام هادی) و پنجشنبه، به نام فرزندم حسن (امام حسن عسکری) و جمعه، به نام فرزند فرزندم (حضرت صاحب الزمان) است. [۴]

اهمیت زمان[ویرایش]

به‌هر‌حال این تعبیر، نشان‌دهنده اهمیت زمان بوده و نباید روزها را بد دانسته و درباره آن شکایت نمود؛ بلکه باید از نسیم‌های رحمتی که در این روزها نصیب آدمی می‌شود، غافل نبوده و از آن‌ها بهره‌مند شود.

بهره‌مندی از روزها[ویرایش]

یکی از آن سودمندی و جلب رحمت الاهی، توسل جستن به ائمه معصومان ـ علیهم‌السلام ـ به‌وسیله زیارت‌هایی است که طبق نام‌گذاری روزها، در کتاب‌‌های ادعیه مانند مفاتیح الجنان ذکر شده است.


پانویس[ویرایش]
 
۱. أبوحنیفة، نعمان‌بن محمد‌بن منصور تمیمی مغربی‌، دعائم الاسلام، ج ۲، ص ۱۴۵، مؤسسه آل‌البیت علیهم السلام لإحیاء التراث‌، بیروت، لبنان، چاپ دوم، ۱۳۸۵ه.ق.
۲. محدث نوری، میرزا حسین، ‌مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج ۱۳، ص ۷۷، مؤسسه آل البیت علیهم السلام لإحیاء التراث، بیروت، لبنان، چاپ اول، ۱۴۰۸ق.    
۳. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۲۱۱، مؤسسة الوفاء، بیروت لبنان.    
۴. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۲۱۱، مؤسسة الوفاء، بیروت لبنان.    


منبع[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست.    


رده‌های این صفحه : حدیث شناسی | تفسیر حدیث




جعبه‌ابزار