رجعت کنندگان هنگام ظهورذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: رجعت، ظهور امام مهدی، امام مهدی.

پرسش: چه افرادی هنگام ظهور امام مهدی (علیه‌السّلام) رجعت می‌کنند؟


رجعت خالصان در کفر و ایمان[ویرایش]

در باره رجعت کنندگان، چند نظر وجود دارد؛ امّا مشهورتر از همه، آن است که رجعت به کسانی اختصاص دارد که در کفر یا ایمان، خالص بوده‌اند. احادیث فراوانی از رجعت انبیا، اولیای خدا، بویژه امام حسین (علیه السلام)، امام علی (علیه‌السّلام) و اهل‌بیت (علیهم‌السلام)، هنگام ظهور امام مهدی (علیه‌السّلام) سخن گفته‌اند. در برخی احادیث نیز از رجعت جمعی از اصحاب خاصّ پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و امام علی (علیه‌السّلام) گفتگو شده است. رجعت شهدا، با عنوان کشته شدگان در راه خدا، نیز مورد تأکید برخی احادیث است. در کنار اینها، از رجعت کافران و منافقان مهم هم یاد شده است. تمام این موارد، قابل درج در عنوان مشهور خالصان در کفر و ایمان هستند، چنان‌که در ناحیه کافران، اختلافی وجود ندارد.
در برخی احادیث، از رجعت برخی اقوام یا گروهی از هر امّت و مانند آن سخن گفته شده؛ امّا اجمال یا ابهام در این تعابیر را باید با احادیث دیگری که آن اقوام یا گروه را توضیح داده‌اند، برطرف کرد. نتیجه همان است که پیش‌تر گفته شد؛ یعنی خالصان از هر دسته، رجعت خواهند کرد.

رجعت همه مؤمنان[ویرایش]

تنها یک مورد است که گویا مقداری عام‌تر به نظر می‌رسد و آن، عنوان «همه مؤمنان» است. این مورد در حدیثی ذکر شده که به رجعت شهدا نیز اشاره کرده است. از امام باقر (علیه‌السّلام) در باره آیه «وَ لَئِن قُتِلْتُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ اَوْ مُتُّمْ؛ [۱]و اگر در راه خدا کشته شوید یا بمیرید»پرسیدند. امام (علیه‌السّلام) پاسخ فرمود:
«یَا جَابِرُ! اَ تَدرِی مَا سَبیلُ اللَّهِ؟ القَتلُ فی سَبِیلِ عَلیٍّ (علیه‌السّلام) وَ ذُرِّیَّتِهِ فَمَن قُتِلَ فِی وَلَایَتِهِ قُتِلَ فی سَبِیلِ اللَّهِ وَ لَیسَ اَحَدٌ یُؤمِنُ بِهذِهِ الآیَةِ اِلَّا وَ لَهُ قَتلَةٌ وَ مَیتَةٌ اِنَّهُ مَن قُتِلَ یُنشَرُ حَتّی یَمُوتَ وَ مَن ماتَ یُنشَرُ حَتّی یُقتَلَ؛ [۲] [۳] [۴] ‌ای جابر! آیا می‌دانی راه خدا کدام است؟ کشته شدن در راه علی (علیه‌السّلام) و فرزندانش است. اگر کسی در راه ولایت وی کشته شود، در راه خدا کشته شده است و کسی نیست که به این آیه ایمان داشته باشد، مگر آن‌که هم کشته می‌شود و هم می‌میرد. کسی که کشته شده، از قبر بیرون می‌آید تا بمیرد و کسی که مرده است، از قبر بیرون می‌آید تا کشته شود.»
این حدیث، که با چند حدیث مشابه، تأیید [۵] و تقویت می‌شود، گویای آن است که کسانی که به آیه شریف: «وَ لَئِنْ مُتُّمْ اَوْ قُتِلْتُمْ لَاِلَی اللَّهِ تُحْشَرُونَ؛ [۶]و اگر [در راه خدا] بمیرید یا کشته شوید، قطعاً به سوی خدا گرد آورده خواهید شد»، ایمان داشته باشند، هم به مرگ طبیعی خواهند مرد و هم در راه خدا کشته خواهند شد و این نمی‌شود، مگر این که پس از آن که در زندگی دنیا مردند یا کشته شدند، دوباره به زندگی باز گردند تا حالتی دیگر را تجربه کنند. این رجعت فقط برای مؤمنان به آیه مربوط است و با توجّه به توضیحی که امام (علیه‌السّلام) در باره کشته شدن در راه خدا داده و آن را به کشته شدن در راه علی (علیه‌السّلام) و فرزندانش تفسیر نموده و با یاری گرفتن از سایر احادیث این باب، می‌توان استنتاج کرد که همان مؤمنان خالص، مورد نظر است.

پانویس[ویرایش]
 
۱. آل عمران/سوره۳، آیه۱۵۷.    
۲. حلی، حسن بن سلیمان، مختصر بصائر الدرجات، ص۲۵.    
۳. عیاشی، محمد بن مسعود، تفسیر عیاشی، ج۱ ص۲۰۲، ح ۱۶۲.    
۴. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۵۳ ص۴۰، ح ۸.    
۵. ر.ک: محمدی ری‌شهری، محمد، دانش‌نامه امام مهدی (علیه‌السّلام)، ج۸، ص۲۱ (رجعت شهیدان).
۶. آل عمران/سوره۳، آیه۱۵۸.    


منبع[ویرایش]

حدیث‌نت، برگرفته از مقاله «ادله اثبات رجعت» تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۱۱/۲۲.    



جعبه‌ابزار