برهنگی در حجذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: برهنگی، حج، طواف، سنت جاهلیت، حاجیان، لباس احرام.

پرسش: آیا قبل از اسلام، حاجیان، برهنه طواف می‌کردند؟

پاسخ:


برهنگی در حج[ویرایش]

یکی از عادات زشت جاهلیت در مراسم حج، طواف در حال برهنگی بود. آنان معتقد بودند که تأمین لباس احرام در اختیار قریش قرار دارد و اگر کسی جامه احرام تهیه نمی‌کرد، می‌بایست برهنه طواف کند و طواف را به سبب لباس و پارچه‌ای که از خارج حرم باشد، باطل می‌دانستند.

← حدیثی از امام صادق
امام صادق علیهم‌السلام در این زمینه می‌فرماید:

«از سنت‌های جاهلیت در مراسم حج این بود که اگر کسی با لباس خودش طواف خانه خدا می‌کرد، بعد از طواف، نگه‌داشتن آن لباس برای او حلال نبود و باید آن‌ را صدقه می‌داد.

به همین دلیل کسانی که به مکه می‌رسیدند، از لباس خویش استفاده نکرده، بلکه لباسی را عاریه می‌گرفتند و با آن طواف می‌کردند و سپس آن‌ را برمی‌گرداندند و کسی که لباس عاریه نمی‌یافت، لباسی را کرایه می‌کرد و اگر لباس عاریه و کرایه نمی‌یافت و یک لباس بیش‌تر نداشت، در حال برهنگی طواف می‌نمود.

براساس همین باور، زن عرب جوان و زیبایی به مکه آمد و به دنبال لباسی برای عاریه یا کرایه گشت و نیافت و یک لباس هم بیش‌تر نداشت.

به او گفتند: اگر در لباست طواف نمایی، لازم است آن‌ را صدقه بدهی. آن زن گفت: چه‌گونه آن‌ را صدقه دهم، درحالی‌که غیر از این، لباس دیگری ندارم؟! به همین دلیل در حضور مردم، برهنه طواف نمود». [۱]

← سخنی از سیوطی
سیوطی نیز نقل می‌کند: «رسم مردم جاهلی چنین بوده که برهنه طواف خانه کعبه می‌کردند، و می‌گفتند: در لباسی که در آن معصیت خداوند کرده‌ایم، طواف نمی‌کنیم. حتی نقل کرده‌اند؛ زنی بیابان‌نشین به مکه آمد و همه لباس‌هایش را از تن درآورد و درحالی‌که دستش را جلوی خویش به‌عنوان پوشش گرفته بود، طواف نمود و این شعر را می‌سرود:

امروز بعضی از آن (عورتم) و یا تمامش، ظاهر می‌شود و نگاه به آن‌چه ظاهر شود، بر دیگران روا نمی‌دارم! تا این‌که آیه شریفه «یا بَنی‌ آدَم‌ خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ...»؛ «ای فرزندان آدم! زینت خود را به هنگام رفتن به مسجد، با خود بردارید!»، [۲] در این‌باره نازل شد (و به این رسم جاهلی پایان داد). [۳]


پانویس[ویرایش]
 
۱. قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، محقق، مصحح، موسوی جزائری، سید طیب،‌ ج ۱، ص ۲۸۱، دارالکتاب، قم، چاپ سوم، ۱۴۰۴ق.    
۲. اعراف (۷)، آیه ۳۱.    
۳. سیوطی، جلال الدین، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، ج ۳، ص ۷۸، قم، کتاب‌خانه آیة الله مرعشی نجفی، ۱۴۰۴ق.    


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست.    



جعبه‌ابزار