انگشترذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: انگشتر، انگشت.
پرسش: حکم استفاده از انگشتر در انگشت‌های سوم و اشاره، طبق روایات اسلامی چیست؟
پاسخ:


روایاتی درباره انگشتر[ویرایش]

در مورد قرار دادن انگشتر در انگشت اشاره و وسط، دو دسته روایت نقل شده است:

← ۱.دسته اول
روایاتی که ما را از این عمل باز می‌دارند؛ پیامبر اسلام ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ فرمود: «امتم را از قرار دادن انگشتر در انگشت وسط و اشاره نهی می‌کنم». [۱] و فرمود: «یا علی! انگشتر در انگشت وسط و اشاره قرار نده... و انگشت کوچک را خالی از انگشتر نگذار». [۲]

← ۲. دسته دوم
روایاتی نقل شده که نشان می‌دهند شخص پیامبر اکرم ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ در انگشتان اشاره و وسط، انگشتر قرار می‌دادند؛ مانند حدیث: «و بسیار بود که پیامبر ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ انگشتر را به انگشت وسط در مفصل قرار می‌داد و گاه به ‌همین نحو در انگشت شست قرار می‌داد». [۳]

جمع بین دو دسته روایات[ویرایش]

در این‌گونه موارد که در ظاهر بین روایات تعارض وجود دارد، باید آنها را با هم جمع نمود؛ با توجه به روایات نهی چنین به‌دست می‌آید که نهی از قرار دادن انگشتر در انگشت شست و وسط، در صورتی است که انگشترها فقط در این دو انگشت باشند؛ اما اگر انگشت کوچک و انگشت کناری آن، انگشتر داشته باشند، در این صورت انگشتر داشتن سایر انگشتان اشکال ندارد؛ مانند این‌که در روایات آمده، انگشتر به انگشتان دست راست کردن از نشانه‌های مؤمن است، [۴] که اگر انگشتر در دست راست باشد و علاوه بر آن بر دست چپ هم باشد، اشکال ندارد.

مراد از نهی کردن در روایت[ویرایش]

همچنان‌که برخی از بزرگان فرمودند: نهی در این‌جا نهی تنزیهی و کراهتی است، نه نهی تحریمی؛ [۵] یعنی مکروه است که در دو انگشت وسط و اشاره انگشتر قرار داده شود.


پانویس[ویرایش]
 
۱. شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج ۵، ص ۹۷، مؤسسه آل البیت (ع)، قم، چاپ اول، ۱۴۰۹ق.    
۲. شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج ۵، ص ۹۷، مؤسسه آل البیت (ع)، قم، چاپ اول، ۱۴۰۹ق.    
۳. طبرسی، حسن‌بن فضل، مکارم الاخلاق، ص ۳۷، شریف رضی، قم، چاپ چهارم، ۱۴۱۲ق.    
۴. احسائی، ابن ابی‌جمهور، عوالی ‌اللآلی، ج ۴، ص ۳۷، انتشارات سید الشهداء (ع)، قم، ۱۴۰۵ق؛ «روی عن الصادق(ع) أنه قال علامات المؤمن خمس صلاة إحدی و خمسین و تعفیر الجبین و التختم بالیمین و زیارة الأربعین و الجهر ب بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌».    
۵. سبزواری، سید عبدالأعلی، مهذّب الأحکام فی بیان الحلال و الحرام‌، ج ‌۵، ص ۳۶۶‌، مؤسسه المنار (دفتر حضرت آیة الله‌)، قم، چاپ چهارم‌، ۱۴۱۳ق.‌ ‌


منبع[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئست.    


رده‌های این صفحه : اخلاق اسلامی | آراستگی




جعبه‌ابزار