ازدواج جوانان متدینذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: جوانان، متدین، مراسم عروسی، هدایت، دختران مذهبی، پسران مذهبی.

پرسش: جوانانی که به دلیل رعایت مسائل دینی (مانند برگزاری مراسم عروسی بدون رقص و آواز و حجاب) مدت‌ها در انتظار ازدواج ماده‌اند و به دلیل رعایت این مسائل کسی سراغشان نمی‌رود و چه‌بسا مجبورند که دست از اعتقاداتشان بردارند، چه کنند؟ در صورت نبودن فردی متدین آیا می‌توان با غیر متدین ازدواج کرد به این امید که او را هدایت می‌کنیم؟

پاسخ:


ازدواج دختران مذهبی[ویرایش]

با نگاهی گذرا به مسئلة ازدواج دختران خواهیم دید که این مشکل فراتر از مسائل مذکور در سؤال به صورت یک مشکل عام و فراگیر مطرح است که دلایل این امر را به‌روشنی در جامعه می‌توان دید؛ از جمله مسئله اشتغال، مسکن، رسوم غلط اجتماعی و ... پسران می‌باشد؛ ولی با همه این اوصاف باز هم شاهد آنیم که افراد مذهبی ـ خصوصاً دختران مذهبی ـ در امر ازدواج توفیق بیش‌تری پیدا می‌کنند؛ چراکه به خاطر نداشتن بعضی خصوصیات از جمله چشم هم‌چشمی کم‌تر، انتظارات مناسب از فرد مقابل، توکل و توسل به خدای متعال و دوری از عوامل تفرقه‌انگیز و امور شیطانی انتخاب و سلامت ازدواج آن‌ها بالاتر است و استمرار آن ازدواج بیش‌تر از سایر مردم است. [۱]

انجام ندادن رسوم نادرست[ویرایش]

متاسفانه در جامعه ما این تفکر که مراسم عروسی بدون ‌رقص و آواز ... عروسی نیست، بلکه بیش‌تر به مراسم ختم و عزا می‌ماند، رایج است و این امر تقریباً در همه استان‌های کشور وجود دارد؛ ولی سؤال این‌جاست که چگونه یک نفر می‌تواند برخلاف رسوم غلط رایج عمل کند. حال اگر کسی بخواهد این مشکل را حل کند، به نظر می‌رسد گام اول این است که خود شخص، مشکل را خوب بشناسد؛ مثلاً این که نظر مرجع تقلید وی در این باره چیست؟

← مرحله اول
پس در درجه اول، حکم این مسئله را باید از طریق استفتا از مرجع سؤال کرد. چه بسا مشکل این فرد در همین مرحله حل شود.

← مرحله دوم
در مرحله بعد فرد مذکور باید با اطرافیان خود که به نحوی در این امر مؤثر می‌باشند ـ چه موافقین چه مخالفین ـ صحبت کند و دلایل خود را برای آنان بازگو کند و از آنان بخواهد که او را در این مهم یاری دهند. [۲] چه بسا صحبت وی با یاری خداوند متعال مؤثر افتد یا این‌که حداقل از شدت و غلظت این مراسم کاسته شود.

← مرحله سوم
سوم این‌که اگر این شخص بخواهد در نفی چیزی موفق باشد، بیش از هر چیز باید به فکر جایگزین مناسب برای آن باشد. اسلام با گناه مخالف است، نه با شادی و نشاط‌های حلال و مشروع. به عنوان مثال در خیلی از عروسی‌های افراد مذهبی، به جای ترانه و ساز و آواز، از مولودی‌خوانی و مدیحه‌سرایی، طنز و ... بهره می‌برند و خوش‌بختانه این‌گونه عروسی‌ها در حال گسترش است.

اقدام به ازدواج و اعتماد به خدا[ویرایش]

به این مثال و مسئله شرعی دقت کنید: کسی که وظیفه‌اش تیمم است، اگر بداند تا آخر وقت عذر او باقی می‌ماند، در وسعت وقت می‌تواند با تیمم نماز بخواند. [۳] شخص باید توجه داشته باشد که اگر او امید ندارد که به هیچ نحوی در آینده مشکلش حل شود، با توجه به آفات بسیار مخرب تأخیر در ازدواج به موردی که نزدیک‌ترین گزینه به معیارهای اصیل اسلامی است، پاسخ مثبت دهد و مطمئن باشد که خداوند بقیه امور را خودش اصلاح خواهد کرد (دقت آری، وسواس خیر).

ازدواج به بهانه هدایت دیگران[ویرایش]

درجه ایمان افراد را از ظاهرشان نمی‌توان تشخیص داد و کم نیستند افرادی که از روی هوای نفس و با بهانه هدایت دیگران در این دام گرفتار آمده‌اند؛ ولی در انتها طعم تلخ طلاق را با تمام وجود حس کرده‌اند؛ البته این حرف به این معنا نیست که هیچ‌کس نباید چنین کاری انجام بدهد؛ بلکه اگر فردی واقعاً واجد شرایط لازم برای این امر باشد، چه‌بسا موفق شود؛ ولی تجربه نشان داده که درصد چنین افراد بسیار ‌اندک است و این را بدانیم که اگر کسی در راه خدا ثابت‌قدم باشد، هیچ عاملی همچون نگاه‌ها و حرف‌های دل‌سرد‌کننده دیگران مانع او نخواهد شد و در ادامه راهش بیش‌تر مصمم می‌شود.

معرفی افراد مؤمن برای ازدواج[ویرایش]

افراد مذهبی زیادی وجود دارند که به حجاب و ظاهر دینی اهمیت می‌دهند و منتظرند که افراد متناسب با شان (فرهنگی، مذهبی و ...) خود را پیدا کنند و با آن‌ها ازدواج کنند. چون طبق نظر قرآن و روایات مردان مؤمن و پاک باید با زنان مؤمن عفیف ازدواج کنند و مؤمنین دیگر باید در این امر کمک کنند تا این خواسته دینی تحقق یابد و خانواده دختران و خود دختران اگرچه صلاح نیست (به‌خاطر خودشان) به خواستگاری پسران بروند؛ اما می‌توانند به افراد امین، رازدار و فهمیده بگویند که به طور غیر مستقیم آن‌ها را به افراد مناسب معرفی نمایند.

منابع[ویرایش]

۱. مسائل ازدواج و حقوق خانواده، علی اکبر بابازاده، دفتر تحقیقات و انتشارات بدر، چاپ چهارم ۱۳۷۸.
۲. آداب معاشرت با خویشاوندان، محمود ارگانی بهبهانی حائری، انتشارات پیام مهدی، چاپ اول، ۱۳۸۰.

پانویس[ویرایش]
 
۱. فصل‌نامه حوزه و دانشگاه شمارة ۲۹، مقالة‌روان‌شناسی و دین، دکتر فرامرز سهرابی (استادیار دانشگاه علامه تهران).
۲. اسماعیلی، امیر، جوان در هیاهوی اضطراب، ص۱۱۲، تهران، انتشارات اطلاعات، چاپ اول، ۱۳۸۰.
۳. رسالة توضیح المسائل مراجعه احکام تیمم.


منبع[ویرایش]


سایت ‌اندیشه قم، برگرفته از مقاله «ازدواج جوانان متدین»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۰۶/۲۴.    



جعبه‌ابزار