اذنذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: اذن، اجازه، امر، آیة‌الکرسی، شفاعت، موافقت.

پرسش: در ترجمه «آیة الکرسی» واژه «بإذنه» را هم «با اجازه او» و هم «با امر او» ترجمه کرده‌اند که معنای اجازه و امر نمی‌تواند یکی باشد. کدام صحیح است؟

پاسخ:


اذن در قرآن[ویرایش]

«إذن» در قرآن، به معنی اجازه، اراده، اعلام، اطاعت، و علم به‌ کار رفته است. [۱]

معنی اصلی اذن[ویرایش]

ولی معنی اصلی این واژه، مطلع بودن از کاری همراه راضی بودن و موافق بودن با آن عمل است. حال ممکن است که نسبت به انجام آن کار دستوری صادر شده باشد یا نه؛ ازاین‌رو وقتی گفته می‌شود: فقط با اذن او شفاعت صورت می‌گیرد؛ یعنی با اطلاع پروردگار و رضایت و موافقت او و تحت تدبیر و نظارت او این کار انجام می‌شود. [۲] البته رضایت خداوند به پدید آمدن چیزی، به‌صورت طبیعی امر به آن چیز را نیز در پی خواهد داشت.


پانویس[ویرایش]
 
۱. قرشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج ۱، ص ۵۶، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش.
۲. مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج ۱، ص ۶۲ ـ ۶۳، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۶۰ش.


منبع[ویرایش]


پایگاه اسلام کوئست.    



جعبه‌ابزار