آیه 91 سوره انعامذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: الله ، مرفوع، منصوب.
پرسش: در آیه ۹۱ سوره انعام (۶)     آمده است:« قل الله ثمّ ذرهم »، اگر کلمه «الله» مرفوع یا منصوب باشد، چه تفاوتی در معنا می‌کند؟
پاسخ:


مرفوع بودن «الله» در آیه «قل اللهُ...»[ویرایش]

لفظ جلاله «الله»، در « قل اللهُ ثمّ ذرهم »، [۱] باید مرفوع باشد؛ زیرا مرفوع بودن آن از دو حال خارج نیست:

← ۱. حالت اول
یا مبتدا بوده و مبتدا هم مرفوع است و خبر آن ـ انزل الکتاب ـ حذف شده، نه این‌که «الله» به‌تنهایی مفعول «قل» بوده تا منصوب باشد؛ ولی کل این جمله، یعنی مبتدا و خبر آن «انزل الکتاب» که محذوف باشد، «مفعولٌ‌به»، محلاً منصوب بوده و به اصطلاح ادبیات عرب مقول قول «قل» است.

← ۲. حالت دوم
یا فاعل برای فعل محذوف «انزل» باشد و فاعل هم مرفوع است. [۲]

تفاوت معنایی در مرفوع و منصوب بودن «الله»[ویرایش]

پس اگر به معنای آیه شریفه به‌صورت کامل دقت شود، تفاوت معنایی در مرفوع و منصوب بودن لفظ جلاله «الله» فهمیده می‌شود؛ زیرا در صدر آیه این‌گونه آمده است:«آنها خدا را درست نشناختند که گفتند:«خدا، هیچ چیز بر هیچ انسانی، نفرستاده است!» بگو:«چه کسی کتابی را که موسی آورد، نازل کرد؟! سپس در ذیل آیه شریفه خدای متعال به پیامبر ـ صلی‌الله علیه‌واله ـ می‌فرماید که به قوم یهود بگوید که الله نازل کرده است و این با مرفوع بودن الله سازگاری دارد، نه منصوب بودن آن.

پانویس[ویرایش]
 
۱. انعام (۶)، آیه ۹۱.    
۲. صافی، محمود بن عبد الرحیم، ‌الجدول فی اعراب القرآن، ج ۷، ص ۲۱۷، دارالرشید مؤسسة الإیمان، دمشق بیروت، چاپ چهارم، ۱۴۱۸ق.


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست.    


رده‌های این صفحه : قرآن شناسی | شیوه ادبی قرآن




جعبه‌ابزار