آثار زناذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کلیدواژه: آثار زنا، پیش‌گویی پیامبر، طاعون، ایدز.

پرسش: روایتی در اصول کافی وجود دارد که پیامبر اکرم ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ فرمود: «در قومی که زنا رواج یابد طاعون و بیماری‌هایی که در گذشتگان آنها نبود دچار شوند و شیوع پیدا کند»؛ می‌خواستم بگویم در عصر ما که ابزار پیش‌گیری از بیماری و بارداری هست، آیا سخن پیامبر را رد نمی‌کند؟ آیا عملی که برای ما ضرر ندارد؛ چرا اسلام نهی می‌کند؟ یک علت دیگر بگویید، شما که می‌گویید اسلام دین عقلانی و منطقی است!

پاسخ:


آثار گناه[ویرایش]

اصل گناه، از جمله اموری است که دارای اثرات منفی دنیایی و اخروی بسیار است و طبیعی است که به حسب نوع و زشتی هرکدام، اثرات متفاوتی بر آنها جاری می‌گردد. در برخی منابع اسلامی روایاتی ذکر شده که امروزه با پیشرفت علوم و شناسایی انواع بیماری‌ها، می‌توان فهم عمیق‌تری از آنها داشت.

← روایتی از امام باقر

«خَمْسٌ إِنْ أَدْرَکْتُمُوهُنَّ فَتَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْهُنَّ لَمْ تَظْهَرِ الْفَاحِشَةُ فِی قَوْمٍ قَطُّ حَتَّی یُعْلِنُوهَا إِلَّا ظَهَرَ فِیهِمُ الطَّاعُونُ وَ الْأَوْجَاعُ‌ الَّتِی‌ لَمْ‌ تَکُنْ‌ فِی‌ أَسْلَافِهِمُ‌ الَّذِینَ مَضَوْا وَ لَمْ یَنْقُصُوا الْمِکْیَالَ وَ الْمِیزَانَ إِلَّا أُخِذُوا بِالسِّنِینَ‌ وَ شِدَّةِ الْمَئُونَةِ وَ جَوْرِ السُّلْطَانِ وَ لَمْ یَمْنَعُوا الزَّکَاةَ إِلَّا مُنِعُوا الْقَطْرَ مِنَ السَّمَاءِ وَ لَوْ لَا الْبَهَائِمُ لَمْ یُمْطَرُوا وَ لَمْ یَنْقُضُوا عَهْدَ اللَّهِ وَ عَهْدَ رَسُولِهِ إِلَّا سَلَّطَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ عَدُوَّهُمْ وَ أَخَذُوا بَعْضَ مَا فِی أَیْدِیهِمْ وَ لَمْ یَحْکُمُوا بِغَیْرِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بَأْسَهُمْ بَیْنَهُمْ»؛

امام باقر علیه‌السلام از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل کرده‌اند: «پنج چیز است که اگر به آنها برخورد کردید، از آنها به خدا پناه ببرید:

۱. هرگز در مردمی زنا پیدا نشود؛ چنان‌که آن‌ را آشکار مرتکب شوند؛ مگر این‌که در ایشان طاعون و دردهایی که در گذشتگان آنها سابقه نداشته، پدیدار گردد.
۲. از پیمانه و ترازو کم نگذارند، جز این‌که به قحطی و سختی مخارج زندگی و ستم سلطان گرفتار شوند.
۳. از دادن زکات منع نکنند، جز این‌که آمدن باران آسمان بر آنها ممنوع گردد و اگر به خاطر چهارپایان نبود، هیچ بارانی بر آنها نمی‌بارید.
۴. پیمان خدا و رسولش را نشکنند، جز این‌که خداوند دشمنانشان را بر ایشان چیره کند و برخی اموالشان را بگیرد.
۵. و به غیر آن‌چه خدای عزوجل نازل کرده حکم نکنند، جز این‌که خداوند کشمکش و ستیزه میان آنها قرار دهد». [۱] [۲]

آثار زنا[ویرایش]

از آن‌جایی که تنها بخش اول مورد نظر ما می‌باشد، تنها به تفسیر همان بخش می‌پردازیم:

← أ. مراد از جمله «لَم تَظْهَرِ الْفَاحِشَةُ ... »
«لَم تَظْهَرِ الْفَاحِشَةُ فِی قَوْمٍ قَطُّ حَتَّی یُعْلِنُوهَا»؛ منظور از فاحشه عمل زناست. [۳]

از این جمله استفاده می‌شود که این اثر مذکور در روایت، برای زمانی است که عمل زنا گسترده شده و میان افراد زیادی شیوع دارد و شیوع این عمل تنها توسط عده معدودی نیست؛ بلکه تبدیل به رفتار روزانه و حتی شغل برای برخی شده باشد.

← ب.مراد از «ظَهَرَ فِیهِمُ»
«ظَهَرَ فِیهِمُ»؛ از این تعبیر به دست نمی‌آید که لزوماً همه آنهایی که زنا می‌کنند، به این بلای دنیایی دچار می‌شوند؛ بلکه این بلا در میان جامعه ظاهر می‌شود و با بیمار شدن عده‌ای، این ظهور صدق می‌کند؛ هرچند ممکن است اکثر افراد به جهت پیش‌گیری از بیماری و ... از این نوع بیماری‌ها رهایی یابند.

← ج. مراد از «الطَّاعُونُ»
«الطَّاعُونُ»؛ اگر چه این کلمه در نگاه اول، اسمی برای بیماری خاص وباست؛ اما به جهت کثرت استعمال در مورد بیماری‌های واگیردار، می‌توان احتمال داد که این کلمه در بیان تمام بیماری‌های واگیردار بوده است.

← د. مراد زا «الْأَوْجَاعُ‌ الَّتِی‌ ...
«الْأَوْجَاعُ‌ الَّتِی‌ لَمْ‌ تَکُنْ‌ فِی‌ أَسْلَافِهِمُ‌ الَّذِینَ مَضَوْا»؛ امروزه می‌بینیم که بیماری‌هایی (مانند ایدز) به وجود آمده و علت اصلی گسترش این بیماری، انجام مقاربتی است که قریب به اتفاق از طریق اعمال منافی عفت و هرزگی بوده است. هم‌چنین کلمه «الْأَوْجَاعُ‌ » جمع می‌باشد و اشاره به چندین درد و مرض دارد که قطعاً ایدز یکی از آنهاست و همان‌گونه که برخی از آنها تا به امروز به وجود آمده، ممکن است برخی نیز در آینده به وجود آید.

← ه. پیش‌گویی پیامبر
این روایت در واقع پیش‌بینی پیامبر اسلام می‌باشد ‌که اگر در میان جامعه‌ای، عمل زنا شیوع فراوان داشته باشد، خواه ناخواه، برخی بیماری‌ها در میان آنها شکل می‌گیرد و امروزه می‌بینیم در بسیاری کشورهایی که هرزگی و تن‌فروشی به امری عادی تبدیل شده، آمار ایدز نیز افزایش یافته است.


پانویس[ویرایش]
 
۱. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق، مصحح، غفاری، علی‌اکبر، آخوندی، محمد، ج ۲، ص ۳۷۳، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.    
۲. قطب الدین راوندی، سعید بن هبة الله، الدعوات (سلوة الحزین)، ص ۸۰، قم، انتشارات مدرسه امام مهدی (عج)، چاپ اول، ۱۴۰۷ق..    
۳. مجلسی، محمدباقر، مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول، محقق، مصحح، رسولی، سید هاشم، ج ۱۱، ص ۷۰، ‌تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق.


منبع[ویرایش]

پایگاه اسلام کوئست.    



جعبه‌ابزار